Varaha Purana - Adhyaya 133
Varaha PuranaAdhyaya 13313 Shlokas

Adhyaya 133: Expiations for ritual-time impurity and the offense of defecation/urination in a sacred context

Pūjāsāmāyika-gūdra-vāpūrīṣotsarjana-prāyaścitta

Ritual-Manual (Prāyaścitta) / Ethical-Discourse (Purity and Social Conduct)

ಅಧ್ಯಾಯ 133ರಲ್ಲಿ ವರಾಹಸ್ವಾಮಿ ಪೃಥ್ವಿಗೆ ಪೂಜಾ‑ಸಾಮಾಯಿಕ ಸಮಯದ ದೇಹಾಶೌಚ ದೋಷಗಳು ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭ/ವಿಧಿ‑ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಮಲ‑ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜನೆಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ‑ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ವಾತಸಂಬಂಧ ಕ್ರಿಯೆಯ ದೋಷವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವ್ರತಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ನಿಯಮಭಂಗ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಪಶುಯೋನಿ ಮತ್ತು ರೌರವ ನರಕದ ದಂಡನೆ ಫಲವೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ವರಾಹ‑ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದ ಭಕ್ತನ ಪಾಪಪರಿಮಾಣ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪೃಥ್ವಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ವರಾಹ ಅಗ್ನಿಸಂಬಂಧ ತಪಸ್ಸು, ನಿಯಂತ್ರಿತ ಶಯನಕ್ರಮ ಮೊದಲಾದ ನಿಯತ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ—ಶಿಸ್ತು ಶುದ್ಧಿ, ಅಪರಾಧಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ವರಾಹಲೋಕಾನುಕೂಲತೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ।

Primary Speakers

VarāhaPṛthivī (Vasundharā/Dharaṇī/Bhūmi)

Key Concepts

prāyaścitta (expiation and ritual repair)śauca/aśauca (purity and impurity linked to bodily waste)aparādha (ritual-moral offense) and karmic consequencenaraka (Raurava) as deterrent discoursedisciplinary austerity (tapas) and regulated conductterrestrial sanctity (Bhūmi as ethical interlocutor)

Shlokas in Adhyaya 133

Verse 1

अथ पूजासामयिकगुदरवपुरीषोत्सर्जनयोः प्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ स्पृशमानेन मां भूमे वातकर्म प्रमुच्यते ॥ एवं च पुरुषो युक्तो वायुपीडितमानसः ॥

ಇದೀಗ ನಿಯತಕಾಲದ ಪೂಜೆ, ಉದರವ್ಯಾಧಿ ಮತ್ತು ಮಲವಿಸರ್ಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದೋಷಗಳ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು— ಓ ಭೂಮೇ! ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ವಾತಸಂಬಂಧ ದೇಹಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತಮನಸ್ಸಿನ ಪುರುಷನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ನಿಯಮಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 2

मक्षिका पञ्च वर्षाणि त्रीणि वर्षाणि मूषकः ॥ श्वा चैव त्रीणि वर्षाणि कूर्मो वै जायते नव ॥

(ಅವನು) ಐದು ವರ್ಷ ಈಗೆ, ಮೂರು ವರ್ಷ ಇಲಿ, ಮೂರು ವರ್ಷ ನಾಯಿ; ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ಆಮೆಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 3

एष वै तापनं देवि मोहनं मम सांप्रतम् ॥ यो वै शास्त्रं विजानाति मम कर्मपरायणः ॥

ಓ ದೇವಿ! ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಉಪದೇಶ; ಇದು ತಾಪನವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ನನ್ನ ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ಮಶಿಸ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣನಾಗಿರುವನೋ (ಅವನು).

Verse 4

श्रुत्वा वाक्यं हृषीकेशं प्रत्युवाच वसुंधरा ॥ धरण्युवाच ॥ अतुलं लभते पापं तव कर्मपरायणः ॥

ಹೃಷೀಕೇಶನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ವಸುಂಧರೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದಳು. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದಳು—ನಿನ್ನ ಕರ್ಮವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು ಅತಿಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

तस्य देव सुखार्थाय विशुद्धिं वक्तुमर्हसि ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु कार्त्स्न्येन मे देवि कथ्यमानं मया अनघे ॥

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸುಖಾರ್ಥವಾಗಿ, ಹೇ ದೇವ, ಶುದ್ಧಿಯ ಉಪಾಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಯುಕ್ತ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಿ, ಹೇ ಅನಘೆ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು।

Verse 6

अपराधमिमं कृत्वा सन्तरेद्येन कर्मणा ॥ पावकेन दिनं त्रीणि नक्तानि च पुनस्त्रयः ॥

ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅದನ್ನು ದಾಟಬಹುದು?—ಅಗ್ನಿಯ ಮೂಲಕ: ಮೂರು ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು।

Verse 7

कर्म चैवं ततः कृत्वा स च मे नापराध्यति ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಅವನು ನನ್ನ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಸಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

एतत्ते कथितं भद्रे महाकर्मापराधिनः ॥ दोषं चैव गुणं चैव यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಮಹಾಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದವರ ಕುರಿತು—ದೋಷವೂ ಗುಣವೂ ಎರಡೂ—ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 9

शृणु तत्त्वेन मे भूमे कथ्यमानं मया अनघे ॥ पुरीषं मुच्यते यस्तु मम कर्म समाचरन् ॥

ಹೇ ಭೂಮೇ, ಹೇ ಅನಘೇ! ನಾನು ತತ್ತ್ವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು. ನನ್ನ ವಿಧಿತ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಮಲರೂಪ ಅಶುದ್ಧಿಯಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

प्रायश्चित्तं वदाम्यत्र येन मुच्येत किल्बिषात् ॥ मम कर्मपरिभ्रष्टो विह्वलेनान्तरात्मना ॥

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಕರ್ಮನಿಯಮದಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿ, ಅಂತರಾತ್ಮ ವ್ಯಾಕುಲನಾದವನು ಇದರಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

एकां जलमयीं शय्यामेकामाकाशशायिनीम् ॥ एवं कृत्वा विधानं तु सोऽपराधात्प्रमुच्यते ॥

ಒಮ್ಮೆ ಜಲಮಯ ಶಯ್ಯೆ (ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶಯನ) ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಆಕಾಶಶಾಯಿ (ತೆರೆದ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ಶಯನ) ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ಅವನು ಅಪರಾಧದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

एतत्ते कथितं भद्रे पुरीषं यः समुत्सृजेत् ॥ मद्भक्तेषु विशालाक्षि अपराधविनिश्चयः ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಹೇ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ! ನಿನಗೆ ಇದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಮಲ/ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಎಸೆಯುವವನ ಅಪರಾಧದ ಕುರಿತು ಇದೇ ನಿರ್ಣಯ.

Verse 13

दिव्यवर्षसहस्रं तु रौरवे नरके वसेत् ॥ पुरीषं भक्षयेत्तत्र मम कर्मपरायणः ॥

ಅವನು ರೌರವ ನರಕದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸುವನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಲವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವನು—ಅವನು ನನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ.

Frequently Asked Questions

The text frames bodily restraint and respect for ritual-terrestrial sanctity as ethical obligations: violations involving impurity and waste-discharge are treated as aparādha requiring prāyaścitta, and disciplined corrective observances are presented as restoring moral-ritual order and social conduct.

The chapter does not specify tithi, lunar month, or seasonal timing. It does, however, quantify durations for observances and consequences (e.g., three days/nights in certain austerities; multi-year animal-rebirth durations; and a thousand divine years in Raurava).

By staging Bhūmi/Pṛthivī as the questioning interlocutor and linking impurity (especially waste-discharge) to moral fault, the narrative implies that bodily waste management is not merely private but impacts the sanctity of the Earth; prāyaścitta functions as a mechanism to re-stabilize the human–terrestrial relationship through regulated conduct.

No royal lineages, dynastic lists, or named sages are referenced in this passage. The only explicit figures are Varāha and Bhūmi (Vasundharā/Dharaṇī), with cosmological reference to Raurava (naraka).

Read Varaha Purana in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App