Adhyaya 132: Expiatory Rites for Contact with a Corpse and with a Menstruating Woman

Verse 1

अथ मृतकस्पर्शप्रायश्चित्तम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ गत्वा तु मैथुनं भद्रे अस्नातो यः शवं स्पृशेत् ॥ रेतः पिबति दुर्बुद्धिः सहस्रं नव पञ्च च ॥

ಇದೀಗ ಮೃತಕಸ್ಪರ್ಶದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಮೈಥುನ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಶವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವನು, ಆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ‘ರೇತಸ್’ ಅನ್ನು ಸಾವಿರ ಒಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಐದು (ಅಂದರೆ 1014) ಬಾರಿ ಕುಡಿದಂತೆ ಎನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 2

वर्षं नारायणाच्छ्रुत्वा सा मही संशितव्रता ॥ ततो दीनमना भूत्वा प्रोवाच मधुसूदनम् ॥

ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾದ ಭೂಮಿಯು ನಂತರ ದೀನಮನಸ್ಸಾಗಿ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು।

Verse 3

धरण्युवाच ॥ किमिदं भाषसे देव धर्मं भीषणसङ्कटम् ॥ कथमेवं पुमान्वै स रेतःपानपरो भवेत् ॥

ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ದೇವಾ! ನೀವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ? ಇದು ಭೀಕರ ಸಂಕಟಕರ ಧರ್ಮ. ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವೀರ್ಯಪಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗುವುದು ಹೇಗೆ?

Verse 4

एतनमे परमं दुःखं तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु तत्त्वेन मे देवि इदं गुह्यमनुत्तमम् ॥

ಇದು ನನ್ನ ಪರಮ ದುಃಖ; ನೀವು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಯೋಗ್ಯರು. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ! ತತ್ತ್ವಾನುಸಾರ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು; ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಗುಹ್ಯೋಪದೇಶ.

Verse 5

चिह्नमैतद्वरारोहे आधिचारविनिश्चयः ॥ पुरुषः स्त्रीषु कर्माणि यो विकुर्वीत निर्घृणः ॥

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ! ಇದು ಒಂದು ಚಿಹ್ನೆ—ದುರಾಚಾರದ ಕುರಿತು ನಿಶ್ಚಯ: ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಅನుచಿತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಪುರುಷನು.

Verse 6

दृष्टं तस्यापराधस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ एवमेतद्वरारोहे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

ಮಾನವನು ಆ ಅಪರಾಧದ ದೃಷ್ಟ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ವರಾರೋಹೆ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದೇ.

Verse 7

अपराधस्य दोषेण विशुद्धिश्च न जायते ॥ प्रायश्चित्तं प्रवक्ष्यामि रागदोषेण दोषितम् ॥

ಅಪರಾಧದ ದೋಷದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಗದೋಷದಿಂದ ದೂಷಿತನಾದವನಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು.

Verse 8

गृहस्थाः पुरुषा भद्रे मम कर्मपरायणाः ॥ यावकेन त्रयं क्षिप्त्वा पिण्याकेन दिनत्रयम् ॥

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನನ್ನ ವಿಧಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ ಗೃಹಸ್ಥ ಪುರುಷರು—ಮೂರು ದಿನ ಯಾವಕ (ಯವ)ದಿಂದ, ನಂತರ ಮೂರು ದಿನ ಪಿಣ್ಯಾಕ (ಎಣ್ಣೆಪಿಂಡಿ)ದಿಂದ (ವ್ರತ) ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

वायुभक्षं दिनं त्वेकं ततो मुच्येत किल्बिषात् ॥ य एवम् कुरुते भूमे विधिदृष्टेन कर्मणा ॥

ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ ವಾಯುಭಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಭೂಮೇ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೀಗೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು.

Verse 10

प्रायश्चित्तं महाभागे मम लोकसुखावहम् ॥ स्पृष्ट्वा तु मृतकं भद्रे नरं पञ्चत्वमागतम् ॥

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗೇ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖಕರ. ಆದರೆ ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಪಂಚತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು…

Verse 11

मम शास्त्रं बहिष्कृत्य यः श्मशानं प्रपद्यते ॥ पितरस्तस्य सुश्रोणि आत्मनश्च पितामहाः ॥

ನನ್ನ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ ಶ್ಮಶಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವವನು, ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ವಪಿತಾಮಹರೂ (ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ).

Verse 12

श्मशाने जम्बुका भूत्वा भक्षयन्ति शवांस्तथा ॥ ततो हरेर्वर्चः श्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅವರು ನರಿಗಳಾಗಿ ಹಾಗೆಯೇ ಶವಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಕಾಮಿನಿ ವಸುಂಧರೆ (ಅದರತ್ತ ಮನಸ್ಸು ಹರಿಸಿದಳು).

Verse 13

उवाच मधुरं वाक्यं सर्वलोकहिताय वै ॥ धरण्युवाच ॥ तव नाथ प्रपन्नानां क्व पापं विद्यते प्रभो ॥

ಅವಳು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಧುರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ನಾಥ, ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತರಲ್ಲಿ, ಹೇ ಪ್ರಭು, ಪಾಪವು ಎಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು?

Verse 14

प्रायश्चित्तं च मे ब्रूहि येन मुच्यन्ति किल्बिषात् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु सुन्दरि तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

ಅವರು ದೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಸುಂದರಿ, ನೀನು ನನಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಕೇಳು.

Verse 15

कथयिष्यामि ते हीदं शोभनं पापनाशनम् ॥ एकाहारो दिनान्सप्त त्रिरात्रं चाप्युपोषितः ॥

ನಿನಗೆ ಈ ಶುಭಕರವಾದ ಪಾಪನಾಶಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏಳು ದಿನಗಳು ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಆಹಾರ ಮಾಡಿ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಉಪವಾಸವೂ ಇರಬೇಕು.

Verse 16

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ततो मुच्येत किल्बिषात् ॥ शवॆ स्पृष्टेऽपराधस्य एष ते कथितो विधिः ॥

ನಂತರ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ದೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಇದು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿ.

Verse 17

सर्वथा वर्जनीयं वै सर्वभागवतेन तु ॥ य एतेन विधानॆन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥

ಇದು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ವರ್ಜ್ಯ—ಪ್ರತಿ ಭಾಗವತ ಭಕ್ತನಿಂದಲೂ. ಆದರೆ ಯಾರು ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ…

Verse 18

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो नापराधोऽस्ति तस्य वै ॥ नारीं रजस्वलां स्पृष्ट्वा यो मां स्पृशति निर्भयः ॥

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧವೂ ಉಳಿಯದು. ಆದರೆ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಯಾರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನನನ್ನು (ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತು/ಸ್ಥಳವನ್ನು) ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೋ…

Verse 19

अन्धश्च जायते देवि दरिद्रो ज्ञानमूर्खवान् ॥ न च विन्दति चात्मानं पतितो नरके यथा ॥

ಹೇ ದೇವಿ, ಅವನು ಕುರುಡನಾಗಿ ಮತ್ತು ದರಿದ್ರನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಜ್ಞಾನವು ಭ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ ಮೂಢವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನರಕಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವನಂತೆ ತನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 20

अपराधमिमं कृत्वा तत्रैवं नास्ति संशयः ॥ धरण्युवाच ॥ तव देव प्रपन्नानां मोक्षं संसारसागरात् ॥

ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಫಲವು ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ—ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು: ಹೇ ದೇವಾ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾದವರಿಗೆ ಸಂಸಾರಸಾಗರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು (ಉಪಾಯವನ್ನು) ಹೇಳು.

Verse 21

अपराधसमायुक्तस्तव कर्मपरायणः ॥ कर्मणा येन शुध्येत तन्मे ब्रूहि जनार्दन ॥

ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದರೆ—ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ? ಹೇ ಜನಾರ್ದನ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 22

श्रीवराह उवाच ॥ स्पृष्ट्वा रजस्वलां नारीं नरो मद्भक्तितत्परः ॥ तपः कृत्वा त्रिरात्रं तु आकाशशयने वसेत् ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದ ಪುರುಷನು ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಆಕಾಶಶಯನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು (ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಗೆ ಮಲಗಬೇಕು)।

Verse 23

शुद्धो भागवतो भूत्वा मम कर्मपरायणः ॥ एवं कृत्वा महाभागे प्रायश्चित्तं मम प्रियम् ॥

ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಭಾಗವತ ಭಕ್ತನಾಗಿ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞಾರೂಪ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗು. ಓ ಮಹಾಭಾಗೆ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯ.

Verse 24

मुच्यते किल्बिषाद्देवि आचारेण बहिष्कृतः ॥ एतत्ते कथितं भद्रे यत्स्पृष्ट्वा तु रजस्वलाम् ॥

ಓ ದೇವಿ, ಆಚಾರಭ್ರಂಶದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾದವನು ಸರಿಯಾದ ಆಚಾರವನ್ನು ಪುನಃ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಓ ಭದ್ರೇ, ರಜಸ್ವಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆನು.

Verse 25

स्पृष्ट्वा तु मृतकं देवि यो मत्क्षेत्रेषु तिष्ठति ॥ शतवर्षसहस्राणि गर्भेषु परिवर्तते ॥

ಓ ದೇವಿ, ಶವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ನನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಂಗುವವನು ಶತಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

दशवर्षसहस्राणि चाण्डालश्चैव जायते ॥ अन्धः सप्तसहस्राणि मण्डूकश्च शतं समाः ॥

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಚಾಂಡಾಲ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಂಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಪ್ಪೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

मक्षिका त्रीणि वर्षाणि टिट्टिभैकादशं समाः ॥ दंशो वै सप्त चान्यानि कृकलासो भवेत्समाः ॥

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈಗೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಹನ್ನೊಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಟಿಟ್ಟಿಭ (ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ) ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಚ್ಚುವ ಕೀಟವಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಇತರ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 28

एवं स चात्मदोषेण मम कर्मपरायणः ॥ प्राप्नोति सुमहद्दुःखं देवि चैवं न संशयः ॥

ಹೀಗೆ, ನನ್ನ ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನೂ ತನ್ನದೇ ದೋಷದಿಂದ, ಓ ದೇವಿ, ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾದುಃಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 29

ततो हरेर्वचः श्रुत्वा दुःखेन परिपृच्छति ॥ सर्वसंसारमोक्षाय प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥

ನಂತರ ಹರಿಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ದುಃಖದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಸಮಸ್ತ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಿಂದ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ವಸುಂಧರಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

Verse 30

धरण्युवाच ॥ किमिदं भाषसे देव मानुषाणां दुरासदम् ॥ वाक्यं भीषणमत्यन्तं मम मर्मप्रभेदकम् ॥

ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು: ಓ ದೇವಾ, ಮಾನವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಗಮವಾದ ಇಂತಹ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಹೇಳುತ್ತೀ? ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಭೀಕರ; ಅದು ನನ್ನ ಮರ್ಮವನ್ನು ಭೇದಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 31

आचाराच्च परिभ्रष्टस्तवकर्मपरायणः ॥ यथा तरति दुर्गाणि प्रायश्चित्तं तथा वद ॥

ನಿನ್ನ ವಿಧಿಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿದ್ದರೂ ಆಚಾರತೊಡನೆ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನು, ದುರ್ಗಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ದಾಟುವನೋ—ಅಂತಹ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೇಳು.

Verse 32

श्रुत्वा पृथ्व्यास्तथा वाक्यं लोकनाथो जनार्दनः ॥ धर्मसंरक्षणार्थाय प्रत्युवाच वसुन्धराम् ॥

ಪೃಥ್ವಿಯ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಕನಾಥ ಜನಾರ್ದನನು ಧರ್ಮಸಂರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ವಸುಂಧರಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದನು.

Verse 33

श्रीवराह उवाच ॥ स्पृष्ट्वा तु मृतकं भूमे मम कर्मपरायणः ॥ एकाहारं ततस्तिष्ठेद्दिनानि दश पञ्च च ॥

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಭೂಮಿಯೇ, ಶವವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ನಂತರ ನನ್ನ ವಿಧಿತ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾದವನು, ನಂತರ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಆಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು.

Verse 34

तत एवं विधिं कृत्वा पञ्चगव्यं तु प्राशयेत् ॥ शुद्धभावं विशुद्धात्मा कर्मणा च न लिप्यते ॥

ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧಭಾವದಿಂದ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದವನು ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 35

एतत्ते कथितं देवि स्पृष्ट्वा मृतकमेव च ॥ दोषं चैव विशुद्ध्यर्थं यत्त्वया पूर्वपृच्छितम् ॥

ದೇವಿ, ಶವಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷವೂ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಉಪಾಯವೂ—ನೀನು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದುದನ್ನು—ನಿನಗೆ ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 36

य एतेन विधानेंन प्रायश्चित्तं समाचरेत् ॥ अपराधविमुक्तो वै मम लोकं स गच्छति ॥

ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಅಪರಾಧದಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

ज्ञात्वा कर्मापराधं तु न स पापेन लिप्यते ॥ एतत्ते कथितं भद्रे मिथुनं योऽभिगच्छति ॥

ಕರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಅರಿತವನು ಪಾಪದಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇ ಭದ್ರೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ—ಮೈಥುನವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವವನ ವಿಷಯವಾಗಿ।

Verse 38

रागमोहेन संयुक्तः कामेन च वशीकृतः ॥ वर्षाणां तु सहस्रैकं रजः पिबति निर्घृणः ॥

ರಾಗಮೋಹಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಕಾಮದಿಂದ ವಶೀಭೂತನಾದ ಆ ನಿರ್ದಯನು ಸಾವಿರ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ‘ರಜಸ್’ ಅನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

हस्ती वर्षशतं चैव खरो द्वात्रिंशकं भवेत् ॥ मार्जारो नववर्षाणि वानरो दशपञ्च च ॥

(ಅವನು) ನೂರು ವರ್ಷ ಆನೆಯಾಗಿ, ಮೂವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷ ಕತ್ತೆಯಾಗಿ, ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ಬೆಕ್ಕಾಗಿ, ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಕೋತಿಯಾಗಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.