Adhyaya 112: Praise and Procedure of Donating the Two-Faced Kapilā Cow and the Golden Pot (Hema-kumbha)

Verse 1

अथोभयतोमुखीगोदानहेमकुम्भदानपुराणप्रशंसाः ॥ होतोवाच ॥ अतः परं महाराज शृणूभयमुखीं ततः ॥ विधानं तद्वरारोहे धरण्या कथितं पुरा ॥

ಇದೀಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಉಭಯತೋಮುಖೀ’ ಎಂಬ ದಾನ, ಗೋಧಾನ ಮತ್ತು ಹಿರಣ್ಯಕುಂಭದಾನದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಹೋತಾ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾರಾಜ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಉಭಯಮುಖೀ (ವಿಧಿ/ವ್ರತ) ಯನ್ನು ಕೇಳು; ಹೇ ಸುಂದರಕಟಿಯವಳೇ, ಅದರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹಿಂದೆ ಧರಣಿ (ಭೂಮಿ) ಹೇಳಿದ್ದಳು.

Verse 2

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि तव पुण्यफलम् महत् ॥ धरण्युवाच ॥ या त्वया कपिला प्रोक्ता पूर्वमुत्पादिता प्रभो

ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಅದರ ಮಹತ್ತರ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಧರಣಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಭು, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ಆ ಕಪಿಲಾ (ಗೋವು)—

Verse 3

होमधेनुः सदा पुण्या सा ज्ञेया कपिलक्षणा ॥ कियत्‍यः कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयम्भुवा

ಹೋಮಧೇನು ಸದಾ ಪುಣ್ಯಪ್ರದೆಯಾಗಿದೆ; ಅವಳನ್ನು ಕಪಿಲಾ-ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತಳಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವತಃ ಎಷ್ಟು ಕಪಿಲೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಿದನು?

Verse 4

प्रसूयमाना दानेन किं पुण्यं स्याच्च माधव ॥ एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण जगद्गुरो

ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವಾಗ ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇ ಮಾಧವ? ಹೇ ಜಗದ್ಗುರೋ, ಇದನ್ನು ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 5

श्रीवराह उवाच ॥ शृणुष्व देवि तत्त्वेन पवित्रं पापनाशनम् ॥ यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ತತ್ತ್ವವಾಗಿ ಈ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಾಪನಾಶಕ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 6

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे यज्ञार्थे च वरानने ॥ उद्धृत्य सर्वतेजोभिर्ब्रह्मणा निर्मिता पुरा

ಹೇ ವರಾನನೆ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲಾ ತೇಜಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

Verse 7

पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला च वसुन्धरे

ಹೇ ವಸುಂಧರೆ, ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪರಮ ಪವಿತ್ರಳು, ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಮಂಗಳಳು; ಪುಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುಣ್ಯ—ಕಪಿಲಾ ಗೋವು.

Verse 8

तपसस्तप एवाग्र्यं व्रतानां व्रतमुत्तमम् ॥ दानानामुत्तमं दानं निधीनां ह्येतदक्षयम्

ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಅಗ್ರ ತಪಸ್ಸು; ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಉತ್ತಮ ವ್ರತ; ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನ—ನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಕ್ಷಯ.

Verse 9

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गुह्यान्यायतनानि च ॥ पवित्राणि च पुण्यानि सर्वलोकेषु सुन्दरि

ಓ ಸುಂದರಿ! ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಗುಹ್ಯವಾದ ಆಯತನಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳು—ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧಿಕರ ಹಾಗೂ ಪುಣ್ಯಪ್ರದವಾದವು—

Verse 10

त्रिः सदावर्तनं कृत्वा पापं वर्षकृतं च यत् ॥ नश्यते तत्क्षणादेव वायुना पांसवो यथा

ಸದಾವರ್ತನವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ—ಗಾಳಿಯಿಂದ ಧೂಳು ಚದುರಿದಂತೆ.

Verse 11

जुह्वते ह्यग्निहोत्राणि मन्त्रैश्च विविधैः सदा ॥ पूजयन्नतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः

ಅವರು ಸದಾ ವಿವಿಧ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರಾಗಿ.

Verse 12

ते यान्त्यादित्यवर्णैश्च विमानैर्द्विजसत्तमाः ॥ सूर्य मण्डलमध्यात्तु ब्रह्मणा निर्मिता पुरा ॥

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಆದಿತ್ಯವರ್ಣದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಗಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅವು ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದವು.

Verse 13

कपिला या पिङ्गलाक्षी सूर्यसौख्यप्रदायिनी ॥ सिद्धिबुद्धिप्रदा धेनुः कपिलानन्तरूपिणी ॥

ಪಿಂಗಲ ನೇತ್ರಗಳಿರುವ ಆ ಕಪಿಲಾ ಗೋವು ಸೂರ್ಯಸಂಬಂಧಿತ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವಳು ಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವ ಧೇನು—ಅನಂತರೂಪಿಣಿ ಕಪಿಲಾ.

Verse 14

पूर्वोक्ता यास्तु कपिलाः सर्वलक्षणलक्षिताः ॥ सर्वा ह्येता महाभागास्तारयन्ति न संशयः ॥

ಹಿಂದೆ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕಪಿಲಾ ಗೋವುಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿಯರು; ಅವು (ದಾತನನ್ನು) ದಾಟಿಸುತ್ತವೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 15

संगमेषु प्रशस्ताश्च सर्वपापविनाशनाः ॥ अग्निपुच्छा अग्निमुखी अग्निलोमानलप्रभा ॥

ಅವು ಸಂಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವಪಾಪವಿನಾಶಿನಿಯೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವು ‘ಅಗ್ನಿಪುಚ್ಛಾ’, ‘ಅಗ್ನಿಮುಖೀ’, ‘ಅಗ್ನಿಲೋಮಾ’ ಹಾಗೂ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ.

Verse 16

तथाग्नायी तथा देवी सुवर्णाख्या प्रवर्तते ॥ गृहीत्वा कपिलां शूद्रात्कामतः सदृशः पिबेत् ॥

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವಳು ‘ಅಗ್ನಾಯೀ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸುವರ್ಣಾ’ ಎಂಬ ದೇವಿಯೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ. ಶೂದ್ರನಿಂದ ಕಾಮವಶವಾಗಿ ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ಪಡೆದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ಅವನಂತೆಯೇ ಆಗಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು (ದೋಷಫಲವನ್ನು) ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

पतितैः स हि विज्ञेयश्चाण्डालसदृशोऽधमः ॥ तस्मान्न प्रतिगृह्णीयाच्छ्रूद्राद्विप्रः प्रतिग्रहम् ॥

ಅವನು ಪತಿತನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು—ಅಧಮ, ಚಾಂಡಾಲನಂತೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಪ್ರನು ಶೂದ್ರನಿಂದ ಪ್ರತಿಗ್ರಹ (ದಾನಸ್ವೀಕಾರ) ಮಾಡಬಾರದು.

Verse 18

दूरात्ते परिहर्त्तव्याः श्वभिस्तुल्या इवाध्वरे ॥ पर्वकाले हि सर्वे वै वर्जिताः पितृदैवतैः ॥

ಯಜ್ಞಾದಿ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು, ನಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರಂತೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಿತೃ ಹಾಗೂ ದೇವಸಂಬಂಧ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಜಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 19

असंभाष्याः प्रतिग्राह्या शूद्रास्ते पापकर्मणः ॥ पिबन्ति यावत्कपिलां तावत्तेषां पितामहः ॥

ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವ ಆ ಶೂದ್ರರು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ, ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕೂಡ ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ. ಅವರು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವನ್ನು ‘ಪಾನ’ (ಅಂದರೆ ಭೋಗ/ಸ್ವಾಮ್ಯ) ಮಾಡುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಅವರ ಪಿತಾಮಹನ ಮೇಲೆ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಇರುತ್ತದೆ.

Verse 20

उपजीवन्ति ये शूद्रास्तेषां गतिमतः शृणु ॥ कपिलाजीविनः शूद्राः क्रूरा गच्छन्ति रौरवम् ॥

ಇಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಶೂದ್ರರ ಗತಿಯನ್ನು ಕೇಳು. ಕಪಿಲಾ ಹಸುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ಮಾಡುವ—ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ—ಶೂದ್ರರು ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 21

रौरवे तु महारौद्रे वर्षकोटिशतं धरे ॥ ततो विमुक्ताः कालेन शुनो योनिं व्रजन्ति हि ॥

ಅತಿಭಯಾನಕ ರೌರವದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೂರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಅವರು ನಾಯಿಗಳ ಯೋನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 22

शुनो योन्या विमुक्तास्तु विष्ठाभुक्कृमयस्ततः ॥ विष्ठास्थानेषु पापिष्ठः सुदुर्गन्धिषु नित्यशः ॥

ನಾಯಿಯ ಯೋನಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ನಂತರ ಅವರು ಮಲಭಕ್ಷಕ ಹುಳುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅತಿಪಾಪಿಗಳು ಸದಾ ಮಲಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ತೀವ್ರ ದುರ್ವಾಸನೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 23

भूयोभूयो जायमानस्तथोत्तारं न विन्दति ॥ ब्राह्मणश्चैव यो विद्वान्कुर्यात्तेषां प्रतिग्रहम् ॥

ಅವನು ಮರುಮರು ಜನ್ಮಿಸಿದರೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಥವರಿಂದ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ನಿಂದೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 24

ततः प्रभृत्यमेध्यान्तः पितरस्तस्य शेरते ॥ न तं विप्रं तु सम्भाषेन्न चैवैकासनं विशेत् ॥

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಅಶೌಚದಲ್ಲಿ ಶಯನಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು।

Verse 25

स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणैर्धरे ॥ यस्तेन सह सम्भाषेत्तथा चैकाासनं व्रजेत् ॥

ಅವನು ಸದಾ ವರ್ಜನೀಯನು; ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೂ ದೂರವಿರಿಸಬೇಕು; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತವನು ಕೂಡ ದೋಷಕ್ಕೆ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 26

प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं तेन शुष्यति स द्विजः ॥ एकस्य गोप्रदानस्य सहस्रांशेन पूर्यते ॥

ಅವನು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಆ ದ್ವಿಜನು ‘ಶುಷ್ಯತಿ’—ಅಂದರೆ ದೋಷ ಕ್ಷಯವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೂ ಒಂದು ಗೋಪ್ರದಾನದ ಸಹಸ್ರಾಂಶದಿಂದಲೇ ಅದು ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 27

किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः ॥ श्रोत्रियाय दरिद्राय सुवृत्तायाहिताग्नये ॥

ಕೋಟಿ ಸಂಖ್ಯೆಯವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಅನೇಕ ಇತರ ದಾನಗಳೇನು ಬೇಕು? ದಾನವನ್ನು ದರಿದ್ರನಾದ, ಸದ್ವೃತ್ತನಾದ, ವೇದಪಾರಂಗತ ಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೂ ಆಹಿತಾಗ್ನಿಗೂ ನೀಡಿದಾಗ ಸಾಕು।

Verse 28

आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं प्रतिपालयेत ॥ कपिलार्द्धप्रसूता वै दातव्या च द्विजन्मने ॥

ದಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಸವಕ್ಕೆ ಸಮೀಪವಾದ ಧೇನುವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಸವಿಸಿದ ಕಪಿಲಾ ಧೇನುವನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 29

धेन्वा यावन्ति रोमाणि सवत्साया वसुन्धरे ॥ तावत्यो वर्षकोट्यस्तु ब्रह्मवादिभिरर्चिताः ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ! ಕರುಸಹಿತ ಧೇನುವಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ದಾತರು ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜ್ಯರಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 30

वसन्ति ब्रह्मलोके वै ये नित्यं कपिलाप्रदाः ॥ सुवर्णशृङ्गीं यः कृत्वा रौप्ययुक्तखुरां तथा ॥

ನಿತ್ಯವೂ ಕಪಿಲಾ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು (ಆ ಗೋವನ್ನು) ಬಂಗಾರದ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯುಳ್ಳ ಖುರಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿಸಿ…

Verse 31

ब्राह्मणस्य करे दत्त्वा सुवर्णं रौप्यमेव च ॥ कपिलायास्तदा पुच्छं ब्राह्मणस्य करे न्यसेत् ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ನಂತರ ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ಬಾಲವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು—ಇದೇ ದಾನ ಹಸ್ತಾಂತರ ವಿಧಿ.

Verse 32

उदकं च करे दत्त्वा वाचयेच्छुद्धया गिरा ॥ ससमुद्रवना तेन सशैलवनकानना

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉದಕವನ್ನು ನೀಡಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ವಾಣಿಯಿಂದ (ಮಂತ್ರ/ವಾಕ್ಯವನ್ನು) ಪಠಿಸಿಸಬೇಕು. ಆ ದಾನದಿಂದ ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವನಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಉಪವನಗಳು ಹಾಗೂ ಕಾನನಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ (ಸಮರ್ಪಿತವೆಂದು ಗಣ್ಯ).

Verse 33

रत्नपूर्णा भवेद्दत्ता पृथिवी नात्र संशयः ॥ पृथिवीदानतुल्येन दानेनैतेन वै नरः

ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿ ದಾನವಾದಂತೆಯೇ ಎಣೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭೂದಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಈ ದಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 34

नन्दितो याति पितृभिर्विष्ण्वाख्यं परमं पदम् ॥ ब्रह्मस्वहारी गोघ्नो वा भ्रूणहा पापदेहकः

ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ‘ವಿಷ್ಣು’ ಎಂಬ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ವವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದವನು, ಗೋಹಂತಕನು, ಅಥವಾ ಭ್ರೂಣಹಂತಕನು—ಪಾಪದೇಹಧಾರಿಯೂ (ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತ).

Verse 35

महापातकयुक्तोऽपि वञ्चको ब्रह्मदूषकः ॥ निन्दको ब्राह्मणानां च तथा कर्मावदूषकः

ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದರೂ—ವಂಚಕ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ/ವೇದವನ್ನು ದೂಷಿಸುವವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಮಕಾಂಡವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವವನೂ (ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ).

Verse 36

महापातकयुक्तोऽपि गवां दानेन शुध्यति ॥ यश्चोभयमुखीं दद्यात्रभूतकनकान्विताम्

ಮಹಾಪಾತಕಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದವನೂ ಗೋ-ದಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಯಾರು ‘ಉಭಯಮುಖೀ’ (ದ್ವಿಚಿಹ್ನಿತ) ಹಸುವನ್ನು ಅಪಾರ ಚಿನ್ನದೊಂದಿಗೆ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು (ಉಕ್ತ ಫಲವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 37

तद्दिनं पायसाहारं पयसा वापि वा भवेत् ॥ सुवर्णस्य सहस्रेण तदर्धेनापि भामिनि

ಆ ದಿನ ಆಹಾರ ಪಾಯಸ (ಕ್ಷೀರಾನ್ನ) ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಹಾಲೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಸಾವಿರ ಸ್ವರ್ಣದಿಂದ—ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧದಿಂದಲೂ—(ವಿಧಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ).

Verse 38

इमां गृह्णोभयमुखीमुभयत्र शमोऽस्तु वै ॥ ददे वंशविवृद्ध्यर्थं सदा स्वस्तिकरी भव

ದಾತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಈ ಉಭಯಮುಖೀ ಧೇನುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ. ವಂಶವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾನು ದಾನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಸದಾ ಮಂಗಳಕಾರಿಣಿಯಾಗಿರು.

Verse 39

प्रतिगृह्णामि त्वां धेनो कुटुम्बार्थे विशेषतः ॥ शुभं भवतु मे नित्यं देवधात्रि नमोऽस्तु ते

ಗ್ರಹೀತನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ—ಓ ಧೇನು, ಕುಟುಂಬಪೋಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ನಿತ್ಯ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಓ ದೇವಧಾತ್ರಿ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 40

मे नित्यं स्वस्ति भवतु रुद्राङ्गेति नमोनमः ॥ ॐ द्योस्त्वा ददातु पृथिवी त्वा प्रति गृह्णतु

ನನಗೆ ನಿತ್ಯ ಸ್ವಸ್ತಿ ಇರಲಿ; ‘ರುದ್ರಾಂಗ’ ಎಂದು ನಮೋ ನಮಃ. ಓಂ: ದ್ಯೌಃ (ಸ್ವರ್ಗ) ನಿನ್ನನ್ನು ದಾನಮಾಡಲಿ; ಪೃಥಿವೀ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಿಸಲಿ.

Verse 41

क इदं कस्मा अदादिति जपित्वा वै वसुन्धरे ॥ विसृज्य ब्राह्मणं देवि तां धेनुं तद्गृहं नयेत

ಓ ವಸುಂಧರೇ, ‘ಇದನ್ನು ಯಾರು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಿದರು?’ ಎಂದು ಜಪಿಸಿ, ಓ ದೇವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಧೇನುವನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 42

एवं प्रसूयमानां यो गां ददाति वसुंधरे ॥ पृथिवी तेन दत्ता स्यात्सप्तद्वीपा न संशयः ॥

ಓ ವಸುಂಧರೇ, ಪ್ರಸವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಹಸುವನ್ನು ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ದಾನ ಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.

Verse 43

वदन्ति तां चन्द्रसमानवक्त्रां प्रतप्तजाम्बूनदतुल्यवर्णाम् ॥ महासितत्त्वां तनुवृत्तमध्यां सेवन्त्यजस्रं कुलिता हि देवाः ॥

ಅವಳನ್ನು ಚಂದ್ರಸಮಾನ ಮುಖವಳಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಜಾಂಬೂನದ-ಸ್ವರ್ಣಸಮಾನ ವರ್ಣವಳಾಗಿ, ಮಹಾ ಶುಭತತ್ತ್ವಸಂಪನ್ನಳಾಗಿ, ಸೊಗಸಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸಣ್ಣ ನಡುಮೆಯವಳಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವರುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 44

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कल्पं छेदं समाहितः ॥ जितेन्द्रियः शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या समन्वितः ॥

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು, ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹವಿಟ್ಟು ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯೂ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪವೂ ಹೊಂದಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

Verse 45

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम् ॥ तस्याऽन्नं संस्कृतं तद्धि पितरोऽश्नन्ति धीमतः ॥

ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಈ ಪರಮ ಪಾವನವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವನ ಪಿತೃಗಳು (ಇವತ್ತೇ) ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 46

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना ॥ संवत्सरकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥

ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಅಂತರಾತ್ಮ ಇದರಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿರುವಾಗ—ಒಂದು ವರ್ಷದ ಸಂಚಿತ ಪಾಪವು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 47

होतोवाच ॥ इदं रहस्यं राजेन्द्र वराहेण पुरातनम् ॥ धरण्यै कथितं राजन् धेनुमाहात्म्यमुत्तमम् ॥

ಹೋತೃ ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಈ ಪುರಾತನ ರಹಸ್ಯ, ಧೇನುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಈ ಪರಮ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ವರಾಹನು ಧರಣಿಗೆ (ಭೂಮಿಗೆ) ಉಪದೇಶಿಸಿದನು, ಓ ರಾಜನೇ.

Verse 48

मया ते कथितं सर्वं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ द्वादश्यां माघमासस्य शुक्लायां तिलधेनुदः ॥

ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಮಾಘಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ತಿಲಧೇನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 49

सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ द्वादश्यां श्रावणे मासि शुक्लायां राजसत्तम ॥

ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಪಡೆದವನು ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಹೇ ರಾಜಸತ್ತಮ, ಶ್ರಾವಣಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ—

Verse 50

धेनूनां फलमुद्दिश्य सर्वकामप्रदं नृणाम् ॥ अथवा पीड्यसेऽत्यन्तं क्षुधया पार्थिवोत्तम ॥

ಧೇನು ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ—ಅದು ನರರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ—ಅಥವಾ ಹೇ ರಾಜೋತ್ತಮ, ನೀನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದರೆ—

Verse 51

इदानीं कार्त्तिकी चेयं वर्त्तते च नराधिप ॥ ब्रह्माण्डं सर्वसम्पन्नं भूतरत्नौषधैर्युतम् ॥

ಹೇ ನರಾಧಿಪ, ಈಗ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೀ (ವ್ರತಕಾಲ) ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಸರ್ವಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ಭೂತ, ರತ್ನ, ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ.

Verse 52

देवदानवयक्षैस्तु युक्तमेतत्सदा विभो ॥ एतद्धेममयं कृत्वा सर्वबीजरसान्वितम्

ಹೇ ವಿಭೋ, ದೇವರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿ ಇದು ಸದಾ ಯುಕ್ತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿತ: ಇದನ್ನು ಹೇಮಮಯವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಸರ್ವ ಬೀಜರಸಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ (ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು).

Verse 53

पुरोहिताय गुरवे दद्याद्भक्तिसमन्वितः ॥ ब्रह्माण्डोदरवर्तीनि यानि भूतानि पार्थिव

ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪುರೋಹಿತನಿಗೂ ಗುರುವಿಗೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾವ ಯಾವ ಭೂತಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇದ್ದಾರೋ—

Verse 54

तानि दत्तानि तेन स्युः समासात्कथितं तव ॥ यो यज्ञे यजते राजन् सहस्रशतदक्षिणैः

ಆ ದಾನದಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವೂ ದತ್ತವಾದಂತೆಯೇ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜಿಸುವವನು—

Verse 55

सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः ॥ यः पुनः सकलं छेदं ब्रह्माण्डं यजते नरः

ಅದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾರು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನೇ ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ—

Verse 56

तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत् ॥ एवं श्रुत्वा ततो राजा हेमकुम्भप्रकल्पितम्

ಅದರಿಂದ ಮಾಡಿದದು, ಹೋಮಿಸಿದದು, ದಾನಿಸಿದದು, ಪಠಿಸಿದದು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಸಿದದು—ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಚಿನ್ನದ ಕುಂಭದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು—

Verse 57

ब्रह्माण्डमृषये प्रादात्सविधानं च तत्क्षणात् ॥ सर्वकामैः सुसंवीतो ययौ स्वर्गं नराधिपः

ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಋಷಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಆ ನರಾಧಿಪನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 58

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्दत्त्वा तु सुखी भव ॥ एवमुक्तो वसिष्ठेन सोऽप्येवमकरोन्नृपः

ಆದುದರಿಂದ ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಸುಖಿಯಾಗು. ವಶಿಷ್ಠರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಆ ರಾಜನು ಸಹ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.

Verse 59

जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति ॥ श्रीवराह उवाच ॥ इयं ते कथिता देवि संहिता सर्वकामिका

ಅವನು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವನು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಿ, ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಈ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 60

वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी ॥ सर्वज्ञादुत्थिता चेयं ततो ब्रह्मा बुबोध ह

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ಇದು ‘ವರಾಹಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಿನಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಸರ್ವಜ್ಞನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತು; ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದನ್ನು ಅರಿತನು.

Verse 61

ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने ॥ सोऽपि रामाय च प्रादाद्भार्गवाय महात्मने

ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಪುಲಸ್ತ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಅವನು ಕೂಡ ಇದನ್ನು ರಾಮನಿಗೂ ಮಹಾತ್ಮ ಭಾರ್ಗವನಿಗೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 62

सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम् ॥ सर्वज्ञाल्लब्धवानस्मि त्वं च मत्तो धराधरे

ಈ ಸಂಬಂಧವು ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದದ್ದು; ಈಗ ಎರಡನೆಯ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು. ನಾನು ಇದನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞನಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ; ಹೇ ಧರಾಧರ, ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನಿಂದ ಪಡೆದಿರುವೆ.

Verse 63

त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः ॥ क्रमेण यावद्व्यासेन ज्ञातमेतद्भविष्यति

ನಿನ್ನಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದ ಕಪಿಲಾದಿಗಳು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು. ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಸನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಇದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದು.

Verse 64

तस्यापि शिष्यॊ भविता नाम्ना वै रोमहार्षणिः ॥ असौ शुनकपुत्राय कथयिष्यति नान्यथा

ಅವನಿಗೂ ರೋಮಹರ್ಷಣಿ ಎಂಬ ಶಿಷ್ಯನು ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಶುನಕನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಇದನ್ನೇ ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳುವನು; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ.

Verse 65

अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः ॥ ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं भागवतं तथा

ಗುರು ದ್ವೈಪಾಯನ (ವ್ಯಾಸ) ಅಷ್ಟಾದಶ ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮ, ಪಾದ್ಮ, ವೈಷ್ಣವ, ಶೈವ ಮತ್ತು ಭಾಗವತ.

Verse 66

तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम् ॥ आग्नेयमष्टमं प्रोक्तं भविष्यं नवमं तथा

ಹಾಗೆಯೇ ನಾರದೀಯ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ—ಇದು ಏಳನೆಯದು. ಆಗ್ನೇಯವನ್ನು ಎಂಟನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಒಂಬತ್ತನೆಯದು ಎಂದೂ.

Verse 67

दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम् ॥ वाराहं द्वादशं प्रोक्तं स्कन्दं चापि त्रयोदशम्

ಹತ್ತನೆಯದು ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ; ಲೈಂಗ (ಲಿಂಗ) ಪುರಾಣವನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾರಾಹವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಸ್ಕಂದವನ್ನು ಹದಿಮೂರನೆಯದು ಎಂದೂ.

Verse 68

चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पञ्चदशं स्मृतम् ॥ मात्स्यं च गारुडं चैव ब्रह्माण्डं च ततः परम्

ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯದು ವಾಮನ (ಪುರಾಣ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹದಿನೈದನೆಯದು ಕೂರ್ಮ (ಪುರಾಣ) ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಮಾತ್ಸ್ಯ, ಗಾರುಡ ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ (ಪುರಾಣ) ಇದೆ.

Verse 69

य एतत्पाठयेद्भक्त्या कार्तिक्यां द्वादशीदिने ॥ तस्य नूनं भवेत्पुत्रो ह्यपुत्रस्यापि धारिणि

ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಓ ಧಾರಿಣಿ, ಅವರಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುತ್ರನು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ—ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಸಹ.

Verse 70

यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा ॥ तस्य नारायणो देवः स्वयं तिष्ठति धारिणि

ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದು (ಗ್ರಂಥ) ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನೆಲೆಸಿ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಓ ಧಾರಿಣಿ, ಅವರಲ್ಲಿ ದೇವ ನಾರಾಯಣನು ಸ್ವಯಂ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

श्रुत्वा तु पूजयेत्शास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम् ॥ गन्धैः पुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः

ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸನಾತನ ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ—ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತರ್ಪಣ (ತೃಪ್ತಿದಾನ) ಮಾಡುವುದರಿಂದ.

Verse 72

यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात् ॥

ಓ ಧರೇ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ವತ್ಸಕವನ್ನು (ಕರುವನ್ನು) ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣು-ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು (ವಿಷ್ಣುವೊಂದಿಗಿನ ಏಕತ್ವ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 73

प्रत्यक्षधेनुर्दातव्या सहिरण्या नृपोत्तम ॥ सर्वदा सर्वधेनूनां प्रदानं राजसत्तम ॥

ಹೇ ನೃಪೋತ್ತಮ, ಹಿರಣ್ಯಸಹಿತ ಪ್ರತ്യക്ഷ (ಜೀವಂತ) ಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೇ ರಾಜಸತ್ತಮ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಧೇನುಗಳ ದಾನವು ಸದಾ ಪ್ರಶಂಸಿತ ಆಚರಣೆ.

Verse 74

सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातं समासाद्बहुविस्तरम् ॥

ಇದು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿಯೂ, ವಿವರವಾಗಿಯೂ.

Verse 75

होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ कपिलाया घृतेनेह दध्ना क्षीरेण वा पुनः ॥

ದ್ವಿಜರು ಸಂಜೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಕಪಿಲಾ ಗೋವಿನ ತುಪ್ಪದಿಂದ, ಅಥವಾ ಮೊಸರಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ಪುನಃ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 76

भूमेर्मलं समश्नन्ति जायन्ते विड्भुजश्चिरम् ॥ तासां क्षीरं घृतं वापि नवनीतमथापि वा ॥

ಅವರು ಭೂಮಿಯ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಿಟ್ಭುಜರು (ವಿಷ್ಠಾಭೋಜಿಗಳು) ಆಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೂ ಅವರ ಹಾಲು, ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ, ಅಥವಾ ನವನೀತ—

Verse 77

जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते ॥ तावत्सा पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुञ्चति ॥

ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಕರುದ ಮುಖವು ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಗರ್ಭವನ್ನು ಬಿಡುವ ತನಕ ಅವಳನ್ನು ‘ಪೃಥಿವೀ’ ಎಂದೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 78

तस्याप्यर्द्धशतेनाथ पञ्चाशच्च ततोऽर्द्धकम् ॥ यथाशक्त्या प्रदातव्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् ॥

ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಧಶತವೋ, ಅಥವಾ ಐವತ್ತೋ, ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧವೋ—ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಧನದಲ್ಲಿ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 79

अमायां वाथ यः कश्चिद्द्विजानामग्रतः पठेत् ॥ पितरस्तस्य तृप्यन्ति वर्षाणां शतमेव च ॥

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಯಾರು ದ್ವಿಜರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಪೂರ್ಣ ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 80

सरत्नं पुरुषः कृत्वा कार्त्तिक्यां द्वादशी दिने ॥ अथवा पञ्चदश्यां च कार्त्तिकस्य विशेषतः ॥

ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶಿ ದಿನ—ಅಥವಾ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾರ್ತಿಕದ ಪೌರ್ಣಿಮೆ (ಪಂಚದಶಿ) ದಿನವೂ—ರತ್ನಗಳೊಡನೆ ‘ಪುರುಷ’ (ಪ್ರತಿಮೆ/ದಾನ)ವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ।

Verse 81

असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि ॥ उग्रोऽपि मनवे प्रादादेष वः कीर्तितो मया ॥

ಅವನು ಕೂಡ, ಹೇ ಧಾರಿಣಿ (ಭೂಮಿಯೇ), ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಉಗ್ರನಿಗೆ ಅದನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಉಗ್ರನು ಸಹ ಮನುವಿಗೆ ನೀಡಿದನು—ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ನಾನು ಕೀರ್ತಿಸಿದೆನು.

Verse 82

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः ॥ श्रुत्वा तु पूजयेद्यस्तु शास्त्रं वाराहसंज्ञितम् ॥

ಯಾವ ಮಾನವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಮತ್ತು ಕೇಳಿ ‘ವಾರಾಹ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ।