Adhyaya 102: The Merit and Ritual Procedure of Donating a Jaggery Cow (Guḍadhenu)

Verse 1

गुडधेनुमाहात्म्यम् होतॊवाच— गुडधेनुं प्रवक्ष्यामि सर्वकामार्थसाधिनीम् । अनु‍लिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशास्तृते ॥ १०२-१ ॥ तस्योपरिकृतं वस्त्रं गुडमानिय पुष्कलम् । कृत्वा गुडमयीं धेनुं सवसाङ्कास्यदेहिनीम् ॥

ಹೋತೃನು ಹೇಳಿದನು—ಸರ್ವಕಾಮಾರ್ಥಸಾಧಿನಿಯಾದ ‘ಗುಡಧೇನು’ವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಲೇಪಿತ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಮತ್ತು ಕುಶವನ್ನು ಹಾಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ನಂತರ ಬಹಳ ಗುಡವನ್ನು ತಂದು, ಅಂಗೋಪಾಂಗಗಳೊಡನೆ ದೇಹರೂಪ ಹೊಂದಿದ ಗುಡಮಯ ಧೇನುವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

Verse 2

सौवर्णे मुखशृङ्गे च दन्ताश्च मणिमौक्तिकैः । ग्रीवा रत्नमयी त्वस्या घ्राणं गन्धमयं तथा ॥

ಅದರ ಮುಖವೂ ಕೊಂಬುಗಳೂ ಸ್ವರ್ಣಮಯವಾಗಿರಲಿ; ಹಲ್ಲುಗಳು ಮಣಿ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳಿಂದಿರಲಿ. ಅದರ ಕತ್ತು ರತ್ನಮಯವಾಗಿರಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಅದರ ಮೂಗು ಸುಗಂಧದ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 3

शृङ्गे त्वगुरुकाष्ठेन पृष्ठं ताम्रमयं तथा । पुच्छं क्षौममयं तस्याः सर्वाभरणभूषिताम् ॥

ಅದರ ಕೊಂಬುಗಳು ಅಗರು-ಕಾಷ್ಠದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಡಲಿ; ಅದರ ಬೆನ್ನು ಸಹ ತಾಮ್ರಮಯವಾಗಿರಲಿ. ಅದರ ಬಾಲವು ಕ್ಷೌಮ (ಲಿನನ್)ದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸರ್ವ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಡಲಿ.

Verse 4

इक्षुपादां रौप्यखुरां कम्बलं पट्टसूत्रकम् । आच्छाद्य पट्टवस्त्रेण घण्टाचामरभूषिताम् ॥

ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ಇಕ್ಷು (ಕಬ್ಬು)ದಿಂದ ಇರಲಿ ಮತ್ತು ಖುರಗಳು ರೌಪ್ಯಮಯವಾಗಿರಲಿ; ಕಂಬಳ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟ-ಸೂತ್ರ (ರೇಷ್ಮೆ ದಾರ) ಅಲಂಕಾರ ಇರಲಿ. ಪಟ್ಟವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಗಂಟೆ ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಭೂಷಿಸಲಿ.

Verse 5

प्रशस्तपत्रश्रवणां नवनीतस्तनीं बुधः । फलैर्नानाविधैस्तस्या उपशोभाम्प्रकल्पयेत् ॥

ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅದರ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಲೆಗಳಂತೆ ರೂಪಿಸಿ, ಅದರ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ನವನೀತ (ತಾಜಾ ಬೆಣ್ಣೆ)ದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಿ. ಅನೇಕ ವಿಧದ ಫಲಗಳಿಂದ ಅದರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೋಭೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಿ.

Verse 6

उत्तमा गुडधेनुः स्यात्सदा धाराचतुष्टयम् । भागार्धेन तु तौल्येन चतुर्थांशेन वत्सकम् ॥

‘ಉತ್ತಮ’ ಗುಡಧೇನು ಸದಾ ಗುಡದ ನಾಲ್ಕು ಧಾರೆಗಳು (ನಿರಂತರ ಪ್ರವಾಹ) ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ತೂಕದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ಅರ್ಧಭಾಗದಿಂದ, ವತ್ಸಕ (ಕರು)ವನ್ನು ಚತುರ್ಥಾಂಶದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 7

मध्यमाच तदर्धेन भारेणैकेन चाधमा । वित्तहीनो यथाशक्त्या शतैरष्टाभिरेव च ॥

ಮಧ್ಯಮ ದಾತನು ಆ ಪ್ರಮಾಣದ ಅರ್ಧದಿಂದ ಮಾಡಲಿ; ಅಧಮ ದಾತನು ಒಂದು ಭಾರ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಮಾಡಲಿ. ಧನವಿಲ್ಲದವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಎಂಟು ನೂರು (ಪ್ರಮಾಣ)ದಿಂದಲಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸಲಿ.

Verse 8

अत ऊर्ध्वन्तु कर्तव्या गृहीवित्तानुसारतः । गन्धपुष्पादिभिः पूज्य ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ श्रोत्रियाय प्रदातव्या सहस्रकनकेन तु । तदर्धेन महाराज तस्याप्यर्धेन वा पुनः ॥

ಇದರಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಧನಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಗಂಧಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ಶ್ರೋತ್ರಿಯನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಸ್ವರ್ಣದೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಕೊಡಬೇಕು; ಅಥವಾ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಅದರ ಅರ್ಧ, ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಅದರ ಅರ್ಧವೂ.

Verse 9

शतेन वा शतार्धेन यथाशक्त्या निवेदयेत् । गन्धपुष्पादिभिः पूज्य मुद्रिकाकर्णपत्रकैः ॥

ಅಥವಾ ನೂರಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಐವತ್ತಿನಿಂದ—ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ—ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ಗಂಧಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಉಂಗುರಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಣಾಭರಣಗಳು (ಕರ್ಣಪತ್ರಕ)ಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ (ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು).

Verse 10

छत्रिकापादुके दत्त्वा इमं मन्त्रं उदीरयेत् । गुडधेनो महावीर्ये सर्वसम्पत्प्रदे शुभे ॥

ಛತ್ರಿ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು: “ಓ ಗುಡಧೇನು! ಮಹಾವೀರ್ಯವತೀ, ಶುಭೇ, ಸರ್ವಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ.”

Verse 11

दानादस्माच्च भो देवि भक्ष्यभोज्यं प्रयच्छ मे । प्राङ्मुखोऽपि दाता च ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥

“ಓ ದೇವಿ! ಈ ದಾನದಿಂದ ನನಗೆ ಭಕ್ಷ್ಯವೂ ಭೋಜ್ಯವೂ ದಯಪಾಲಿಸು.” ದಾತನು ಪೂರ್ವಮುಖನಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು.

Verse 12

वाचा कृतं कर्मकृतं मनसा यद्विचिन्तितम् । मानकूटं तुलाकूटं कन्यागोऽर्थे उदाहृतम् ॥

ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದುದು, ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿದುದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದುದು—ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮತ್ತು ತೂಕದಲ್ಲಿ ಮೋಸ—ಇವು ಇಲ್ಲಿ ಲಾಭಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ದುಷ್ಕೃತ್ಯದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 13

अनृतं नाशमायाति गुडधेनो द्विजार्पिता । दीयमानां प्रपश्यन्ति ते यान्ति परमां गतिम् ॥ यत्र क्षोरवहा नद्यः घृतपायसकर्दमाः । ऋषयो मुनयः सिद्धास्तत्र गच्छन्ति धेनुदाः ॥

ಗುಡಧೇನುವನ್ನು ದ್ವಿಜನಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ) ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಅಸತ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ದಾನವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ನದಿಗಳು ಹರಿದು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಾಯಸದ ಕೆಸರು ಇರುವುದೋ—ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಗೋ-ದಾನಿಗಳು ಕೂಡ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Verse 14

दश पूर्वान्दश परानात्भानञ्चैकविंशतिम् । विष्णुलोकं नयत्याशु गुडधेनोः प्रसादतः ॥

ಗುಡಧೇನುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರು, ಹತ್ತು ವಂಶಜರು ಮತ್ತು ತಾನೇ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯವನಾಗಿ ಸೇರಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಕ್ಕೆ ನಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

अयने विषुवे पुण्ये व्यतीपाते दिनक्षये । सर्वदैव प्रदातव्या पात्रं दृष्ट्वा महामते ॥

ಅಯನ, ವಿಷುವ, ಪುಣ್ಯ ವ್ಯತೀಪಾತ ಮತ್ತು ದಿನಕ್ಷಯದಲ್ಲಿ—ನಿಜವಾಗಿ ಸದಾಕಾಲವೂ—ಹೇ ಮಹಾಮತೇ, ಯೋಗ್ಯ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಇದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

श्रद्धान्वितेन दातव्या भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । सर्वकामप्रदा नित्यं सर्वपापहरास्मृता ॥

ಇದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿತ್ಯ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 17

गुडधेनोः प्रसादात्तु सौभाग्यमखिल भवेत् । वैष्णवं पदमाप्नोति दौर्गत्यन्तस्य नश्यति ॥

ಗುಡಧೇನುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 18

दशद्वादशसाहस्रा दश चाष्टौ च जन्मनि । न शोकदुःखदौर्गत्यं तस्य सञ्जायते क्वचित् ॥

ಹತ್ತು ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಟು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಕೂಡ, ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಶೋಕ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ದುರ್ಗತಿ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 19

इति पठति शृणोति चेह सम्यक् मतिमपि ददाति योजनानाम् । स इह विभवैश्चिरं वसित्वा वसति चिरं दिवि देवतादिपूज्यः ॥

ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಪಠಿಸಿ ಶ್ರವಣ ಮಾಡುವವನು, ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವೈಭವದಿಂದ ವಾಸಿಸಿ, ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೇವತೆಗಳಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।