Adhyaya 101: The Eulogy and Procedure of the ‘Rasadhenu’ (Sugarcane-Juice Cow) Donation

Verse 1

अथ रसधेनुदानमाहात्म्यम् ॥ होतॊवाच ॥ रसधेनुविधानं ते कथयामि समासतः ॥ अनु्लिप्ते महीपृष्ठे कृष्णाजिनकुशास्तरे

ಇದೀಗ ರಸಧೇನು-ದಾನದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ. ಹೋತೃ ಹೇಳಿದರು—ನಿನಗೆ ರಸಧೇನು ವಿಧಾನದನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಲೇಪಿಸಿದ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಮತ್ತು ಕುಶಾಸನದ ಮೇಲೆ.

Verse 2

रसस्य तु घटं राजन् सम्पूर्णं त्वैक्षवस्य तु ॥ तद्वत्ससङ्कल्पयेत्प्राज्ञश्चतुर्थांशेन वत्सकम् ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದ ಒಂದು ಘಟವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಞಾನಿಯು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕರುವನ್ನು ಕೂಡ ರೂಪಿಸಬೇಕು.

Verse 3

तुरीयांशेन वत्सं तु तत्पार्श्वे स्थापयेत्सुधीः ॥ इक्षुदण्डमयाः पादा रजतस्य खुरैर्युताः ॥

ಚತುರ್ಥಾಂಶವನ್ನು ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಜ್ಞಾನಿ ವತ್ಸವನ್ನು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಕಾಲುಗಳು ಕಬ್ಬಿನ ದಂಡಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟು, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಖುರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 4

एवं कार्या रसैर्धेनुरिक्षुपादसमन्विता ।

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ರಸಗಳಿಂದ ‘ರಸಧೇನು’ವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ಕಬ್ಬಿನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 5

सुवर्णशृङ्गाभरणा वस्त्रपुच्छा घृतस्तनी ॥ पुष्पकम्बलसंयुक्ता शर्करामुखजिह्वका ॥

ಅದಕ್ಕೆ ಬಂಗಾರದ ಶೃಂಗಾಭರಣ ಇರಲಿ, ವಸ್ತ್ರದ ಬಾಲ ಇರಲಿ, ಮತ್ತು ಘೃತಸ್ತನಗಳು ಇರಲಿ. ಪುಷ್ಪಕಂಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಶರ್ಕರೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಜಿಹ್ವೆ ಹೊಂದಿರಲಿ.

Verse 6

दन्ताः फलमयास्तस्याः पृष्ठं ताम्रमयं शुभम् ॥ पुष्परोमां तु राजेन्द्र मुक्ताफलकृतेक्षणाम् ॥

ಅದರ ಹಲ್ಲುಗಳು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದವುಗಳಾಗಿರಲಿ, ಅದರ ಶುಭವಾದ ಬೆನ್ನು ತಾಮ್ರದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿ. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಪರೋಮಗಳು ಇರಲಿ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಇರಲಿ.

Verse 7

सप्तव्रीहिसमायुक्तां चतुर्दिक्षु च दीपिताम् ॥ सर्वोपस्करसयुक्तां सर्वगन्धादिवासिताम् ॥

ಅದು ಏಳು ವಿಧದ ವ್ರೀಹಿ/ಧಾನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಯುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿತವಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯ ಉಪಸ್ಕರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿರಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧಾದಿಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿರಲಿ.

Verse 8

चत्वारि तिलपात्राणि चतुर्दिक्षु निवेशयेत् ॥ सर्वलक्षणयुक्ताय श्रोत्रियाय कुटुम्बिने ॥

ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಿನ ನಾಲ್ಕು ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ; ನಂತರ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಪನ್ನ ಶ್ರೋತ್ರಿಯ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 9

रसधेनुः प्रदातव्या स्वर्गकामेन नित्यदा ॥ दाता स्वर्गमवाप्नोति सर्वपापविवर्जितः ॥

ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ನಿತ್ಯವೂ ರಸಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ದಾತನು ಸರ್ವಪಾಪವಿವರ್ಜಿತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

दीयमानां तु पश्यन्ति ते च यान्ति परां गतिम् ॥ धेनुं च पूजयित्वाग्रे गन्धधूपस्रगादिभिः ॥

ಇದು ದಾನವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವವರೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮೊದಲು ಧೇನುವನ್ನು ಗಂಧ, ಧೂಪ, ಹಾರ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ,

Verse 11

पूर्वोक्तैरेव मन्त्रैस्तु ततस्तां प्रार्थयेत्सुधीः ॥ प्रार्थनापूर्वकं भक्त्या द्विजाग्र्याय निवेदयेत् ॥

ನಂತರ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ; ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪೂರ್ವಕ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಲಿ।

Verse 12

दशपूर्वान्परांश्चैव आत्मानं चैकविंशकम् ॥ प्रापयेत्परमं स्थानं स्वर्गान्नावर्त्तते पुनः ॥

ಅವನು ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ, ಮುಂದಿನವರನ್ನೂ, ತನ್ನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯವನಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಪರಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 13

एषा ते कथिता राजन् रसधेनुरनुत्तमा ॥ ददस्व च महाराज परं स्थानमवाप्नुहि ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಈ ಅನುತ್ತಮ ‘ರಸಧೇನು’ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು. ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇದನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯು.

Verse 14

य इदं पठते नित्यं शृणुयादथ भक्तितः ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोके महीयते ॥

ಇದನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪಠಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುವವನು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವನು.

Verse 15

दाता च ग्राहकश्चैव एककालमभोजनः ॥ सोमपानफलं तस्य सर्वत्र तु फलं भवेत् ॥

ದಾತನೂ ಗ್ರಾಹಕನೂ—ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಕಾಲ ಅಭೋಜನ (ಒಂದು ಹೊತ್ತು ಆಹಾರತ್ಯಾಗ) ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಆ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೋಮಪಾನಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆ ಫಲವು ಸರ್ವತ್ರವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.