Ekakshara

Verse 1

एकाक्षरं त्वक्षरेऽत्रास्ति सोमे सुषुम्नायां चेह दृढी स एकः । त्वं विश्वभूर्भूतपतिः पुराणः पर्जन्य एको भुवनस्य गोप्ता ॥१॥

ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾಕ್ಷರ ತತ್ತ್ವವಿದೆ; ಸೋಮದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲಿಯ ಸುಷುಮ್ನಾ ನಾಡಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಏಕನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನೀನು ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಪುರಾತನ; ಪರ್ಜನ್ಯನಾಗಿ ಏಕನೇ—ಜಗತ್ತಿನ ರಕ್ಷಕನು.

Verse 2

विश्वे निमग्नपदवीः कवीनां त्वं जातवेदो भुवनस्य नाथः । अजातमग्रे स हिरण्यरेता यज्ञैस्त्वमेवैकविभुः पुराणः ॥२॥

ವಿಶ್ವದ ಕವಿಗಳು (ಋಷಿಗಳು) ಲೀನರಾಗುವ ಪದವಿಗಳು ನೀನೇ; ಹೇ ಜಾತವೇದಸ್, ನೀನು ಭುವನದ ನಾಥನು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅಜಾತನಾದ ಆ ಏಕನು ಹಿರಣ್ಯರೇತಸ್ಸು; ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನೀನೇ ಏಕ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪುರಾತನ ಪ್ರಭುವಾಗಿ ಆರಾಧ್ಯನು.

Verse 3

प्राणः प्रसूतिर्भुवनस्य योनिर्व्याप्तं त्वया एकपदेन विश्वम् । त्वं विश्वभूर्योनिपारः स्वगर्भे कुमार एको विशिखः सुधन्वा ॥३॥

ನೀನು ಪ್ರಾಣ, ಪ್ರಸೂತಿ, ಭುವನದ ಯೋನಿಯು; ನಿನ್ನ ಏಕಪದದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ. ನೀನು ವಿಶ್ವಭೂ, ಯೋನಿಪಾರ; ನಿನ್ನದೇ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏಕ ಕುಮಾರ, ವಿಶಿಖ (ಬಾಣವಿಲ್ಲದವನು), ಸುಧನ್ವಾ (ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸಿನವನು).

Verse 4

वितत्य बाणं तरुणार्कवर्णं व्योमान्तरे भासि हिरण्यगर्भः । भासा त्वया व्योम्नि कृतः सुतार्क्ष्य-स्तवं वै कुमारस्त्वमरिष्टनेमिः ॥४॥

ಯುವ ಸೂರ್ಯವರ್ಣದ ಬಾಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ನೀನು ವ್ಯೋಮಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಆಕಾಶವು ದೀಪ್ತಿಮಯವಾಗುತ್ತದೆ; ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ಕುಮಾರನು, ನೀನು ಅರಿಷ್ಟನೇಮಿಯು.

Verse 5

त्वं वज्रभृद्भूतपतिस्त्वमेव । कामः प्रजानां निहितोऽसि सोमे । स्वाहा स्वधा यच्च वषट् करोति रुद्रः पशूनां गुहया निमग्नः ॥५॥

ನೀನು ವಜ್ರಧಾರಿ; ನೀನೇ ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪತಿ. ಹೇ ಸೋಮ, ಪ್ರಜಗಳಲ್ಲಿ ನಿಹಿತವಾದ ಕಾಮ ನೀನೇ. ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದೂ ನೀನೇ; ಪಶುಗಳ ರುದ್ರನಾಗಿ ನೀನು ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿರುವೆ.

Verse 6

धाता विधाता पवनः सुपर्णो विष्णुर्वराहो रजनी रहश्च । भूतं भविष्यत्प्रभवः क्रियाश्च । कालः क्रमस्त्वं परमाक्षरं च ॥६॥

ನೀನು ಧಾತಾ ಮತ್ತು ವಿಧಾತಾ; ಪವನ; ಸುಪರ್ಣ; ವಿಷ್ಣು; ವರಾಹ; ರಾತ್ರಿಯೂ ರಹಸ್ಯವೂ ನೀನೇ. ಭೂತವೂ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಭವವೂ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ನೀನೇ; ಕಾಲವೂ ಕ್ರಮವೂ ನೀನೇ—ಪರಮ ಅಕ್ಷರವೂ ನೀನೇ.

Verse 7

ऋचो यजूंषि प्रसवन्ति वक्त्रात् सामानि सम्राड् वसुवन्तरिक्षम् । त्वं यज्ञनेता हुतभुग् विभुश्च रुद्रास्तथा दैत्यगणा वसुश्च ॥७॥

ನಿನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಋಕ್‌ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಯಜುರ್ಮಂತ್ರಗಳು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಸಾಮಗಾನವೂ ಸಹ. ಹೇ ಸಮ್ರಾಟ್, ನೀನೇ ವಸು, ನೀನೇ ಅಂತರಿಕ್ಷ. ನೀನೇ ಯಜ್ಞನಾಯಕ, ಹವಿರ್ಭುಕ್ (ಆಹುತಿಭೋಕ್ತ), ಮತ್ತು ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ; ನೀನೇ ರುದ್ರರು, ಹಾಗೆಯೇ ದೈತ್ಯಗಣಗಳು ಮತ್ತು ವಸು ದೇವತೆಗಳೂ ನೀನೇ.

Verse 8

स एष देवोऽम्बरगश्च चक्रे अन्येऽभ्यधिष्ठेत तमो निरुन्ध्यः । हिरण्मयं यस्य विभाति सर्वं व्योमान्तरे रश्मिमिवांशुनाभिः ॥८॥

ಈ ದೇವನೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಅವನೇ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಿಟ್ಟು ತಮಸ್ಸನ್ನು ನಿರೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯದ್ವಶಾತ್ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ ಅದು ಹಿರಣ್ಮಯ; ವ್ಯೋಮಾಂತರದಲ್ಲಿ ಕಿರಣವು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶ-ನಾಭಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಕ್ರಸ್ಪೋಕ್‌ಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ.

Verse 9

स सर्ववेत्ता भुवनस्य गोप्ता ताभिः प्रजानां निहिता जनानाम् । प्रोता त्वमोता विचितिः क्रमाणां प्रजापतिश्छन्दमयो विगर्भः ॥९॥

ಅವನು ಸರ್ವವೇತ್ತ, ಭುವನದ ಗೋಪ್ತ (ರಕ್ಷಕ); ಆ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು—ಜನಸಮೂಹ—ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೋತವೂ ಓತವೂ, ನೆಯ್ದಂತೆಯೂ ಅಂತರ್ನೆಯ್ದಂತೆಯೂ ಇದ್ದಾನೆ; ಕ್ರಮಗಳ ವಿವೇಕಮಯ ವಿನ್ಯಾಸ. ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಛಂದೋಮಯ, ಮತ್ತು ವಿಗರ್ಭ—ಅದ್ಭುತ ಗರ್ಭಧಾರಕನು.

Verse 10

सामैश्चिदन्तो विरजश्च बाहूं हिरण्मयं वेदविदां वरिष्ठम् । यमध्वरे ब्रह्मविदः स्तुवन्ति सामैर्यजुर्भिः क्रतुभिस्त्वमेव ॥१०॥

ಸಾಮಗಾನಗಳಿಂದ ಅವರು ಅಂತರ್ಯಾಮಿ ನಿರ್ಮಲ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನ ಭುಜಗಳು ಚಿನ್ನಮಯವಾದಂತೆ, ಅವನು ವೇದವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು ಸಾಮ, ಯಜುರ್ಮಂತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರತುಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅದು ನೀನೇ; ನೀನೇ ಆ ಪರತತ್ತ್ವ.

Verse 11

त्वं स्त्री पुमांस्त्वं च कुमार एकस्त्वं वै कुमारी ह्यथ भूस्त्वमेव । त्वमेव धाता वरुणश्च राजा त्वं वत्सरोऽग्न्यर्यम एव सर्वम् ॥११॥

ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಹೌದು, ನೀನು ಪುರುಷನೂ ಹೌದು, ಮತ್ತು ನೀನು ಏಕಮಾತ್ರ ಯುವಕನು; ನೀನೇ ಕನ್ಯೆಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೇ ಭೂಮಿಯೂ—ನೀನೇ. ನೀನೇ ಧಾತಾ (ಪೋಷಕ), ನೀನೇ ವರుణರಾಜ; ನೀನೇ ವತ್ಸರ (ವರ್ಷಚಕ್ರ); ನೀನೇ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಯಮನ್—ನಿಜವಾಗಿ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ.

Verse 12

मित्रः सुपर्णश्चन्द्र इन्द्रो रुद्रस्त्वष्टा विष्णुः सविता गोपतिस्त्वम् । त्वं विष्णुर्भूतानि तु त्रासि दैत्यांस्त्वयावृतं जगदुद्भवगर्भः ॥१२॥

ನೀನು ಮಿತ್ರ, ನೀನು ಸುಪರ್ಣ; ನೀನು ಚಂದ್ರ; ನೀನು ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ತ್ವಷ್ಟೃ, ವಿಷ್ಣು, ಸವಿತೃ; ನೀನು ಗೋಪತಿ—ಪಶುಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ನೀನೇ ವಿಷ್ಣು; ನೀನು ಭೂತಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀ; ದೈತ್ಯರನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತೀ; ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಆವರಿತ—ನೀನು ಉದ್ಭವದ ಗರ್ಭ, ಜಗದುತ್ಪತ್ತಿಯ ಮೂಲ.

Verse 13

त्वं भूर्भुवः स्वस्त्वं हि स्वयंभूरथ विश्वतोमुखः । य एवं नित्यं वेदयते गुहाशयं प्रभुं पुराणं सर्वभूतं हिरण्मयम् । हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं स बुद्धिमान् बुद्धिमतीत्य तिष्ठतीत्युपनिषत् ॥१३॥

ನೀನು ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸ್ವಃ; ನಿಜವಾಗಿ ನೀನು ಸ್ವಯಂಭೂ ಮತ್ತು ಸರ್ವತೋಮುಖ (ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ)ನು. ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಭುವನ್ನು—ಪುರಾತನ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಹಿರಣ್ಮಯ ಪ್ರಕಾಶಮಯ—ಎಂದು ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಆ ಪ್ರಭುವೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಪರಮ ಗತಿ; ಅವನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲಸುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಉಪನಿಷತ್.