Adhyaya 99

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र चक्रधरः स्थितः । दंडपाणिश्च देवेशि यत्रैकस्थानसंस्थितः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಚಕ್ರಧರನು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಅದೇ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದಂಡಪಾಣಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

चंद्रेशात्पूर्वदिग्भागे ।सोमेशादुत्तरेस्थितः । धनुषां पंचसंस्थाने गंधर्वेशात्समीपतः

ಚಂದ್ರೇಶನ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸೋಮೇಶನ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ—ಐದು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ—ಗಂಧರ್ವೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 3

उमाया नैरृते भागे ब्रह्मदेवर्षिसंस्थितः । तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वपातकनाशिनीम्

ಉಮೆಯ ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮದೇವರ್ಷಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ। ಈಗ ಅವನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ಅದು ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಿನಿ।

Verse 4

पौंड्रको वासुदेवस्तु वाराणस्यां पुराऽभवत् । तेन श्रुतं पुराणं तु पठ्यमानं द्विजातिभिः

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೌಂಡ್ರಕ ವಾಸುದೇವನು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು। ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪುರಾಣವನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು।

Verse 5

कल्पादौ द्वापरांते तु क्षत्रियाणां निवेशने । अवतारं महाबाहुवासुदेवः करिष्यति

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ, ದ್ವಾಪರಾಂತದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ವಾಸುದೇವನು ಅವತಾರವನ್ನು ತಾಳುವನು।

Verse 6

स तु मूढमतिर्मेने अहं विष्णुरिति प्रिये । चिह्नानि धारयामास चक्रादीनि वरानने

ಆದರೆ ಅವನು ಮೋಹಿತಮತಿಯಾಗಿ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ‘ನಾನೇ ವಿಷ್ಣು’ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು। ಹೇ ವರಾನನೆ, ಚಕ್ರಾದಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 7

स दूतं प्रेषयामास द्वारकायां महोदरम् । स गत्वा प्राह विष्णुं वै चक्रादीनि परित्यज

ಅವನು ಮಹೋದರನೆಂಬ ದೂತನನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ—“ಚಕ್ರಾದಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 8

इत्याह पौंड्रको राजा नचेद्वधमवा प्स्यसि । ततश्च भगवान्विष्णुः प्राहास्य रुचिरं वचः

ಇಂತೆ ಪೌಂಡ್ರಕ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು—“ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಧವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.” ಆಗ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ನಗುತ್ತಾ ಮನೋಹರ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 9

वाच्यः स पौंड्रको राजा त्वया हंत वचो मम । गृहीतचक्र एवाहं काशीमागम्य ते पुरीम्

ನೀನು ಆ ಪೌಂಡ್ರಕ ರಾಜನಿಗೆ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳು—“ನಾನು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದೆಯೇ ಕಾಶಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ನಗರವನ್ನು ಸೇರುವೆ.”

Verse 10

संत्यक्ष्यामि ततश्चक्रं गदां चेमामसंशयम् । तद्ग्राह्यं भवता चक्रमन्यद्वा यत्तवेप्सितम्

ನಂತರ ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಈ ಗದೆಯನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವೆ. ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು ನೀನು ಗ್ರಹಿಸು—ಅಥವಾ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಬೇರೆ ಆಯುಧವನ್ನಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊ.

Verse 11

इत्युक्तेऽथ गते दूते संस्मृत्याऽभ्या गतं हरिः । गरुत्मन्तं समारुह्य त्वरितस्तत्पुरं ययौ

ಇದನ್ನು ಹೇಳಿ ದೂತನು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಹರಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 12

मित्रस्नेहात्ततस्तस्य काशिराजः सहानुगः । सर्वसैन्यपरीवारस्ततः पौंड्रमुपाययौ

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಮಿತ್ರಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕಾಶಿರಾಜನು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ, ಸಮಸ್ತ ಸೇನಾಪರಿವಾರದಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ, ಪೌಂಡ್ರನಿಗೆ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 13

ततो बलेन महता काशिराजबलेन च । पौंड्रको वासुदेवोऽसौ केशवाभिमुखो ययौ

ನಂತರ ತನ್ನ ಮಹಾಬಲದೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕಾಶಿರಾಜನ ಬಲದೊಂದಿಗೆ, ‘ವಾಸುದೇವ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಆ ಪೌಂಡ್ರಕನು ಕೇಶವನ ಎದುರಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು।

Verse 14

तं ददर्श हरिर्दूराद्दुर्वारे स्यंदने स्थितम् । चक्रहस्तं गदाशार्ङ्गसंयुतं गरुडध्वजम्

ದೂರದಿಂದ ಹರಿಯು ಅವನನ್ನು ದುರ್ಭೇದ್ಯ ರಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಕಂಡನು—ಚಕ್ರಹಸ್ತನಾಗಿ, ಗದೆ ಮತ್ತು ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಗರುಡಧ್ವಜಧಾರಿಯಾಗಿ।

Verse 15

तं दृष्ट्वा भावगंभीरं जहास गरुडध्वजः । उवाच पौंड्रकं मूढमात्मचिह्नोपलक्षितम्

ಅವನ ಗಂಭೀರ ಭಾವವನ್ನು ನೋಡಿ ಗರುಡಧ್ವಜಧಾರಿ ಪ್ರಭು ನಗುತ್ತಾ, ತನ್ನದೇ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಮೂಢ ಪೌಂಡ್ರಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 16

पौंड्रकोक्तं त्वया यत्तु दूतवक्त्रेण मां प्रति । समुत्सृजेति चिह्नानि तच्च सर्वं त्यजाम्यहम्

ದೂತನ ಮುಖಾಂತರ ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಪೌಂಡ್ರಕನ ಮಾತು—‘ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು’—ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಈಗ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 17

चक्रमेतत्समुत्सृष्टं गदेयं च विस र्जिता । गरुत्मानेष ते गत्वा समारोहतु वै ध्वजम्

ಇಗೋ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಡಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಈ ಗದೆಯನ್ನೂ ಎಸೆಯಲಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಈ ಗರುಡನು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಏರಲಿ.

Verse 18

इत्युच्चार्य विमुक्तेन चक्रेणासौ निपातितः । रथश्च गदया भग्नो गजाश्चा श्वाश्च चूर्णिताः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟ ಚಕ್ರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೆಡವಲಾಯಿತು. ಗದೆಯಿಂದ ರಥವು ಮುರಿಯಿತು ಮತ್ತು ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳು ಪುಡಿಪುಡಿಯಾದವು.

Verse 19

ततो हाहाकृते लोके काशिनाथो महाबली । युयुधे वासुदेवेन मित्रदुःखेन दुःखितः

ನಂತರ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಗಲು, ಮಿತ್ರನ ದುಃಖದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾದ ಮಹಾಬಲಿ ಕಾಶಿರಾಜನು ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.

Verse 20

ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैश्छित्त्वा तस्य शरैः शिरः । काशीपुर्यां स चिक्षेप कुर्वंल्लोकस्य विस्मयम्

ಆಗ ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಲೋಕಕ್ಕೆ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಕಾಶಿಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು.

Verse 21

हत्वा तु पौंड्रकं शौरिः काशिराजं च सानु गम् । पुनर्द्वारवतीं प्राप्तो मृगयाया गतो यथा

ಪೌಂಡ್ರಕನನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅನುಚರರೊಡನೆ ಕಾಶಿರಾಜನನ್ನೂ ಕೊಂದು, ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದವನಂತೆ ಶೌರಿಯು (ಕೃಷ್ಣನು) ಪುನಃ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿದನು.

Verse 22

ततः काशिपतेः पुत्रः पितुर्दुःखेन दुःखितः । शंकरं तोषयामास स च तस्मै वरं ददौ

ಆಗ ಕಾಶೀಪತಿಯ ಪುತ್ರನು ತಂದೆಯ ದುಃಖದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಶಂಕರನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು; ಶಂಕರನು ಅವನಿಗೆ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು।

Verse 23

स वव्रे भगवन्कृत्या पितुर्हंतुर्वधाय मे । समुत्तिष्ठतु कृष्णस्य त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

ಅವನು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು—“ಭಗವನ್, ಸುರೇಶ್ವರಾ! ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಹಂತಕನಾದ ಕೃಷ್ಣನ ವಧೆಗೆ ಕೃತ್ಯಾ ಉದ್ಭವಿಸಲಿ.”

Verse 24

एवं भविष्यतीत्युक्ते दक्षिणाग्नेस्तु मध्यतः । महाकृत्या समुत्तस्थौ प्रस्थिता द्वारकां प्रति

“ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು” ಎಂದು (ಶಿವನು) ಹೇಳಿದಾಗ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಮಹಾಕೃತ್ಯಾ ಉದ್ಭವಿಸಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಳು।

Verse 25

ज्वालामालाकरालां तां यादवा भयविह्वलाः । दृष्ट्वा जनार्द्दनं सर्वे शरणार्थमुपागताः

ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವರಿತವಾದ ಆ ಭಯಂಕರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾದವರು ಭಯವಿಹ್ವಲರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಶರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು।

Verse 26

ततः सुदर्शनं तस्या मुमोच गरुडध्वजः । वधाय सा ततो भग्ना चक्रतेजोऽभिपीडिता

ಆಮೇಲೆ ಗರುಡಧ್ವಜನು (ಕೃಷ್ಣನು) ಅವಳ ವಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು; ಚಕ್ರತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಲುಗಿ ಅವಳು ಭಗ್ನವಾಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು।

Verse 27

कृत्यामनुजगामाशु विष्णोश्चक्रं सुदर्शनम् । कृत्या वाराणसीं प्राप्ता तस्याश्चक्रं तु पृष्ठतः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸುದರ್ಶನಚಕ್ರವು ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು. ಕೃತ್ಯೆ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ತಲುಪಿದಳು; ಚಕ್ರವೂ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದಿತು.

Verse 28

ततः सा भयसंत्रस्ता शंकरं शरणं गता । सोमनाथं जगन्नाथं नान्यः शक्तो हि रक्षितुम्

ಆಮೇಲೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಅವಳು ಶಂಕರನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದಳು—ಸೋಮನಾಥ, ಜಗನ್ನಾಥ; ಅವರ ಹೊರತು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತಾರೂ ಶಕ್ತರಲ್ಲ.

Verse 29

ततश्चक्रं वरैर्बाणैस्ताडयामास शंकरः । तच्च द्वारवतीं प्राप्तं शिवसायकमिश्रितम्

ನಂತರ ಶಂಕರನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಅದು ಶಿವನ ಶಾಯಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ದ್ವಾರವತಿಗೆ ತಲುಪಿತು.

Verse 30

तद्दृष्ट्वा शिवनामांकैस्ताडितं भगवान्हरिः । चक्रं शरैस्ततः कुद्धो गृहीत्वा च करेण तत् । जगाम तत्र यत्रास्ते सोमेशः कालभैरवः

ಶಿವನಾಮಾಂಕಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಚಕ್ರವು ತಾಡಿತವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಸೋಮೇಶ—ಕಾಲಭೈರವ—ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 31

स गत्वा रोष ताम्राक्षश्चक्रोद्यतकरः स्थितः । कृत्यां हंतुं मतिं चक्रे कालभैरवनिर्मिताम्

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯಲು ಕೈ ಎತ್ತಿ ನಿಂತನು; ಕಾಲಭೈರವ ನಿರ್ಮಿತ ಕೃತ್ಯೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದನು.

Verse 32

दृष्टो देवैस्ततः सर्वैदंडपाणिगणेन च । देवानां प्रेक्षतां तत्र दण्डपाणिर्महागणः । चक्रोद्यतकरं दृष्ट्वा विष्णुं प्राहाब्जलोचनम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಂಡಪಾಣಿಯ ಗಣಗಳಿಗೂ ದೃಶ್ಯನಾದನು. ದೇವರುಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಗಣನಾದ ದಂಡಪಾಣಿ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯಲು ಕೈ ಎತ್ತಿದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿ, ಪದ್ಮನೇತ್ರನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು।

Verse 33

दंडपाणिरुवाच । मा क्रोधं कुरु देवेश कृत्यां प्रति जगत्प्रभो

ದಂಡಪಾಣಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ಜಗತ್ಪ್ರಭೋ, ಈ ಕೃತ್ಯೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೋಧಿಸಬೇಡ।

Verse 34

अमोघं युधि ते चक्रं कृत्या चापि च शांकरी । एवं चक्र विनिर्मुक्ते भवेत्कोधो हरे यदि । भविष्यति महद्दुःखं लोकानां संक्षयो हि वा

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಕ್ರ ಅಮೋಘ; ಈ ಶಾಂಕರೀ ಕೃತ್ಯೆಯೂ ಭಯಂಕರ. ಹೇ ಹರಿ, ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಕ್ರೋಧ ಉಳಿದಿದ್ದರೆ, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಮಹಾದುಃಖ ಉಂಟಾಗುವುದು—ಅಥವಾ ಸಂಹಾರವೇ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು।

Verse 35

न मोक्तव्यमतश्चक्र शृणु भूयो वचश्च नः । अत्र स्थाने नियुक्तोऽहं शंकरेण पुरा हरे

ಆದ್ದರಿಂದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳು. ಹೇ ಹರಿ, ಇದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಶಂಕರನು ನನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದನು।

Verse 36

पापिनां रक्षणार्थं वै विघ्नार्थं दुष्टचेतसाम् । तस्मात्त्वं मम सांनिध्ये तिष्ठ चक्रधरो हरे

ನಿಜವಾಗಿಯೂ (ನನ್ನನ್ನು) ಪಾಪಿಗಳ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವೂ, ದುಷ್ಟಚಿತ್ತರ ವಿಘ್ನಾರ್ಥವೂ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಚಕ್ರಧರ ಹರಿ, ನನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು।

Verse 37

अत्र चक्रधरं देवं पूजयिष्यंति मानवाः । धूपमाल्योपहारैश्च नैवेद्यैर्विवि धैरपि

ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಚಕ್ರಧರ ದೇವರನ್ನು ಧೂಪ, ಮಾಲೆ, ಉಪಹಾರ ಹಾಗೂ ನಾನಾವಿಧ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುವರು।

Verse 38

विष्णुरुवाच । एष एव निवृत्तोहं तव वाक्यांकुशेन वै । अत्र चक्रोद्यतकरः स्थास्ये तव समीपतः

ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದರು—ನಿನ್ನ ವಾಕ್ಯಾಂಕುಶದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ನಿವೃತ್ತನಾದೆನು. ಇಲ್ಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುವೆನು।

Verse 39

एवं हि स्थितोदेवस्तत्र चक्रधरः प्रिये । दंडपाणिश्च भगवान्मम रूपी गणेश्वरः

ಪ್ರಿಯೆ, ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಚಕ್ರಧರ ದೇವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಭಗವಾನ್ ಗಣೇಶ್ವರ ದಂಡಪಾಣಿಯೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ।

Verse 40

यस्तौ पूजयते भक्त्या दंडपाणिहरी क्रमात् । स पाप कंचुकैर्मुक्तो गच्छेच्छिवपुरं नरः

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ದಂಡಪಾಣಿ ಮತ್ತು ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪಾಪರೂಪ ಕಂಚುಕಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಶಿವಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು।

Verse 41

माघे मासि चतुर्द्दश्यां कृष्णाष्टम्यां विशेषतः । गंधधूपोपहारैर्यः पूजयेद्दण्डनायकम् । तस्य क्षेत्रे निवसतो न विघ्नं जायते क्वचित्

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚತುರ್ದಶಿ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಂದು, ಗಂಧ, ಧೂಪ, ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ದಂಡನಾಯಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಿಗೆ—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ಎಲ್ಲಿಯೂ ವಿಘ್ನ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 42

एकादश्यां जिताहारो योऽर्चयेच्चक्रपाणिनम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति विष्णोः सलोकताम्

ಏಕಾದಶಿಯಂದು ಆಹಾರಸಂಯಮದಿಂದ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವನು, ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಾಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 43

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं चक्रपाणिनः । दण्डपाणिगणस्यापि श्रुतं पापौघनाशनम्

ಇಂತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಚಕ್ರಪಾಣಿಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಯಿತು; ದಂಡಪಾಣಿಯ ಗಣಗಳ ಪಾಪಪ್ರವಾಹನಾಶಕ ವೃತ್ತಾಂತವೂ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.