Adhyaya 97

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि योगेश्वरमिति श्रुतम् । कामेशाद्वायवे भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅನಂತರ ‘ಯೋಗೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಕಾಮೇಶ್ವರದಿಂದ ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ಧನುಷ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । पूर्वे युगे तु संख्यातं गणेश्वरमिति श्रुतम्

ಈ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ; ಇದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಪೂರ್ವಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಗಣೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 3

पुरा मम गणा देवि असंख्याता महावलाः । क्षेत्रं माहेश्वरं ज्ञात्वा प्रभासं समुपागमन्

ಹೇ ದೇವಿ, ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಣಗಳು—ಅಸಂಖ್ಯಾತರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು—ಪ್ರಭಾಸವನ್ನು ಮಾಹೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು.

Verse 4

तत्रस्थाश्च तपो घोरं तेपुस्ते योगमाश्रिताः । दिव्याब्दानां सहस्रं तु ततस्तुष्टो महेश्वरः

ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವರು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.

Verse 5

यस्मा त्षडंगयोगेन तेषां तुष्टो वृषध्वजः । तेन योगेश्वरं नाम लिंगं योगफलप्रदम्

ಷಡಂಗಯೋಗದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ) ಅವರ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಯೋಗೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಯೋಗಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 6

यस्तमर्चयते भक्त्या सम्यक्पूजाविधानतः । स योगसिद्धिमाप्नोति मोदते दिवि देववत्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಾವಿಧಾನದಂತೆ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

यो दद्यात्कांचनं मेरुं कृत्स्नां चैव वसुन्धराम् । योगेशं पूजयेद्यस्तु स तयोरधिकः स्मृतः

ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಮೇರುವನ್ನೂ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ದಾನಮಾಡಿದರೂ, ಯೋಗೇಶನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು ಆ ಎರಡಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

वृषभस्तत्र दातव्यः संपूर्णफलहेतवे । एवमेकादश प्रोक्ता रुद्राः प्राभासमाश्रिताः । नित्यं पूज्याश्च वंद्याश्च क्षेत्रस्य फलमीप्सुभिः

ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ವೃಷಭದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಕ್ಷೇತ್ರಫಲ ಬಯಸುವವರು ಅವರನ್ನು ನಿತ್ಯ ಪೂಜಿಸಿ ವಂದಿಸಬೇಕು।

Verse 9

य एतां चैव शृणुयाद्रुद्रैकादशसंहिताम् । तस्य क्षेत्रफलं सर्वं प्रभासांतरवासिनः

ಯಾರು ಈ ರುದ್ರೈಕಾದಶಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಶ್ರವಣಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಭಾಸಾಂತರ್ವಾಸಿಯಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 10

यश्चैतान्नैव जानाति रुद्रान्प्राभासमाश्रितान् । स क्षेत्रमध्यसंस्थोऽपि नास्त्येव स पशुः स्मृतः

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಈ ರುದ್ರರನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಏನೂ ಫಲ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಪಶುವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

एतेषां चैव रुद्राणां सर्वान्वाप्येकमेव वा । सोमेश्वरं पूजयित्वा जपेद्वै शतरुद्रियम् । सर्वेषां लभते पुण्यं रुद्राणां नात्र संशयः

ಈ ರುದ್ರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರುದ್ರರ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 12

इदं रहस्यं संख्यातं माहात्म्यं तव भामिनि । रुद्राणां पापशमनं श्रुतं पुण्यविवर्द्धनम्

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ (ಪ್ರಕಾಶವಂತಿ), ನಿನಗೆ ಈ ರಹಸ್ಯಮಯವಾದ, ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ರುದ್ರರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ವರ್ಣನೆ—ಶ್ರವಣದಿಂದ ಪಾಪಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 97

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये योगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಯೋಗೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।