Adhyaya 96

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततोगच्छेन्महादेवि कामेश्वरमिति स्मृतम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । रतीश्वरमिति ख्यातं त्रेतायां तत्सुरे श्वरि

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಅನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ‘ಕಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದರ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ, ‘ರತೀಶ್ವರ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ ದೇವರು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.

Verse 2

यस्मिन्दृष्टे मनुष्याणां पूजिते तु वरानने । नश्येच्च सप्तजन्माघं गृहभंगश्च नो भवेत्

ಹೇ ವರಾನನೆ ದೇವಿ, ಅದರ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ—ಮನುಷ್ಯರ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಗೃಹಭಂಗವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 3

देव्युवाच । केनायं स्थापितो देव कस्मात्प्रोक्तो रतीश्वरः । दर्शनेनास्य किं श्रेयः सर्वं विस्तरतो वद

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಾ! ಇದನ್ನು ಯಾರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು? ಏಕೆ ಇವನನ್ನು ‘ರತೀಶ್ವರ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ? ಇವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಯಾವ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು।

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । रतिर्नामाभवत्साध्वी कामपत्नी यशस्विनी

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನಿಯಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು. ರತಿ ಎಂಬ ಸಾಧ್ವಿ ಇದ್ದಳು; ಅವಳು ಕಾಮದೇವನ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಪತ್ನಿ।

Verse 5

दग्धे मनसिजे पूर्वं देवेन त्रिपुरारिणा । तदर्थाय तपस्तेपे तस्मिन्देशे रतिः किल

ಹಿಂದೆ ತ್ರಿಪುರಾರಿದೇವ (ಶಿವ) ಮನಸಿಜ (ಕಾಮದೇವ)ನನ್ನು ದಗ್ಧಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಆ ಕಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ರತಿ ಆ ದೇಶದಲ್ಲೇ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು।

Verse 6

अंगुष्ठाग्रेण तिष्ठन्त्या यावद्युगचतुष्टयम् । आराधितो महादेवः शांतेन मनसा प्रिये

ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಅವಳು ಅಂಗುಷ್ಟದ ಅಗ್ರಭಾಗದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು।

Verse 7

कस्मिंश्चिदथ काले तु निर्भिद्य धरणीतलम् । तदग्रतः समुत्तस्थौ लिगं माहेश्वरं प्रिये

ನಂತರ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರಣೀತಲವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಅವಳ ಮುಂದೆಯೇ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವು ಉದ್ಭವಿಸಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ।

Verse 8

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । आह्लादयंती सहसा तस्याश्चित्तं वरानने

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇಹರಹಿತವಾದ ವಾಣಿ ಮಾತನಾಡಿತು; ಓ ಸುಮುಖಿ, ಅದು ಸಹಸಾ ಅವಳ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆನಂದಗೊಳಿಸಿತು।

Verse 9

यस्मान्माहेश्वरं लिंगं त्वद्भक्त्या सहसोत्थितम् । पूजयेस्तन्महाभागे ततः कांतमवाप्स्यसि

ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಈ ಮಾಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗವು ಸಹಸಾ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ; ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸು, ಆಗ ನೀನು ನಿನ್ನ ಕಾಂತನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ।

Verse 10

एतच्छुत्वा तु सा साध्वी देवदूतस्य भाषितम् । तल्लिंगं पूजयामास स भक्त्या परमया युता

ದೇವದೂತನ ಈ ಶುಭ ವಚನಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು।

Verse 11

ततः कामः समुत्तस्थौ सुप्तोत्थित इव प्रिये । ततः प्रभृति तल्लिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम्

ನಂತರ, ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದವನಂತೆ ಕಾಮನು ಮತ್ತೆ ಎದ್ದನು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಕಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 12

ततः सा कामदयिता वाक्यमेतदुवाच ह । प्रहृष्टा कामदेवाप्त्या पुरतः पुष्पधन्वनः

ನಂತರ ಕಾಮನ ಪ್ರಿಯಳು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು; ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಆನಂದದಿಂದ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಿತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಧನ್ವ (ಕಾಮ) ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು।

Verse 13

पूजयिष्यंति ये चान्ये लिंगमेतत्समाहिताः । एवं ते वांछितां सिद्धिं भूयो यास्यंति सद्गतिम्

ಇನ್ನೂ ಯಾರು ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರೋ, ಅವರು ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪುನಃ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ಸೇರುವರು।

Verse 14

मनोऽभीष्टं तथा सर्वं यद्यपि स्यात्सदुर्ल्लभम् । तत्प्राप्स्यंति न संदेहो लिंगस्यास्य प्रसादतः

ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟವಾದ ಎಲ್ಲವೂ—ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಳಭವಾದರೂ—ಈ ಲಿಂಗದ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು।

Verse 15

एवमुक्त्वा गता साध्वी रतिः कामेन संयुता । स्वस्थाने पूर्णकामा सा प्रहृष्टेनांतरात्मना

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಸಾಧ್ವೀ ರತಿ ಕಾಮನೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತಳಾಗಿ ತೆರಳಿದಳು. ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ ಪೂರ್ಣಕಾಮಳಾಗಿ, ಅಂತರಾತ್ಮ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು।

Verse 16

एनं चैत्रत्रयोदश्यां शुक्लायां यः समर्चति । सकामवद्भवेन्नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम्

ಚೈತ್ರ ಶುಕ್ಲ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇವನನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸುವರೋ, ಅವರು ಜನರಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವರು; ಇದು ಸೌಭಾಗ್ಯದಾಯಕವೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 96

हृति श्रीस्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಅಂತರಗತ ಏಕಾದಶರುದ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕಾಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।