Adhyaya 93

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे महाकालेश्वरं हरम् । अघोरेशादुत्तरतः किंचिद्वायव्यसंस्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ಅಘೋರೇಶ್ವರನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ, ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರನೆಂಬ ಹರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि श्रुतं पातकनाशनम् । पूर्वं कृतयुगे देवि स्मृतं चित्रांगदेश्वरम्

ಹೇ ದೇವಿ, ಮೂವತ್ತು ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ದೂರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಳವು ಪಾತಕನಾಶಕವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ‘ಚಿತ್ರಾಂಗದೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 3

महाकालेश्वरं देवि कलौ नाम प्रकीर्तितम् । कालरूपी महारुद्रस्तस्मिंल्लिंगे व्यवस्थितः

ಹೇ ದೇವಿ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಇದು ‘ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಕಾಲರೂಪ ಮಹಾರುದ್ರನು ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 4

चराचरगुरुः साक्षाद्देवदानवदर्पहा । सूर्यरूपेण यत्सर्वं ब्रह्मांडे ग्रसते प्रिये

ಅವನು ಚರಾಚರ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸాక్షಾತ್ ಗುರು, ದೇವ-ದಾನವರ ದರ್ಪವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವವನು; ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಸೂರ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗ್ರಸಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

स देवः संस्थितो देवि तस्मिंल्लिंगे महाप्रभः । यस्तत्पूजयते भक्त्या कल्ये लिंगं मम प्रियम् । षडक्षरेण मंत्रेण मृत्युं जयति तत्क्षणात्

ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಮಹಾಪ್ರಭು ದೇವನು ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ। ಯಾರು ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಷಡಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

कृष्णाष्टम्यां विशेषेण गुग्गुलं घृतसंयुतम् । यो दहेद्विधिवत्तत्र पूजां कृत्वा निशागमे

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ, ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಗುಗ್ಗುಲನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ದಹಿಸುವವನು—

Verse 7

अपराधसहस्रं तु क्षमते तस्य भैरवः । धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः

ಅಂತಹ ಭಕ್ತನ ಸಾವಿರ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನೂ ಭೈರವನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಧೇನುદાનವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 8

धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान् । देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम्

ಧೇನುदान ಮಾಡುವವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹತ್ತು ಪೂರ್ವಜರನ್ನೂ ಹತ್ತು ಉತ್ತರಜರನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ದೇವರ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ಮಹಾಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः । बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा कालेश्वरं हरम्

ಕಾಲೇಶ್ವರ—ಸ್ವಯಂ ಹರ—ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮಾನವನು ಪಿತೃವರ್ಗವನ್ನೂ ಮಾತೃವರ್ಗವನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ ಅಥವಾ ವಾರ್ಧಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲ ಕಾಲೇಶ್ವರದರ್ಶನದಿಂದ ತೊಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

अयने चोत्तरे प्राप्ते यः कुर्याद्घृतकंबलम् । न स भूयोऽत्र संसारे जन्म प्राप्नोति दारुणम्

ಉತ್ತರಾಯಣ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ‘ಘೃತಕಂಬಲ’ ಎಂಬ ಘೃತದಾನ/ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಈ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭಯಾನಕ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

न दुःखितो दरिद्रो वा दुर्भगो वा प्रजायते । सप्तजन्मान्तराण्येव महाकालेशदर्शनात्

ಮಹಾಕಾಲೇಶನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಏಳು ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ದರಿದ್ರನಾಗಿ ಅಥವಾ ದುರ್ಭಾಗ್ಯನಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 12

धनधान्यसमायुक्ते स्फीते सञ्जायते कुले । भक्तिर्भवति भूयोऽपि महाकालेश्वरार्चने

ಅವನು ಧನಧಾನ್ಯಸಂಪನ್ನವಾದ ಸಮೃದ್ಧ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಭಕ್ತಿ ಮರುಮರು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 13

इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाकालेश्वरं प्रिये । चित्रांगदो गणो देवि तेन चाराधितं पुरा

ಇಂತೆ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು. ಹೇ ದೇವಿ, ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಾಂಗದನೆಂಬ ಗಣನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

Verse 14

दिव्याब्दानां सहस्रं तु महा कालेश्वरं हि तत् । चित्रांगदेश्वरं नाम तेन ख्यातं धरातले

ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರವಾಗಿ ಸ್ಥಿತವಾಯಿತು; ಆದಕಾರಣ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ‘ಚಿತ್ರಾಂಗದೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.

Verse 93

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये महाकालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिणवतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಏಕಾದಶರುದ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ತೊಂಬತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.