Adhyaya 85

Verse 1

देव्युवाच । तत्र संनिहिता प्रोक्ता या त्वया वृषभध्वज । कथं देव समायाता कुरुक्षेत्रान्महानदी । किं प्रभावा तु सा प्रोक्ता फलं स्नानादिकेन किम्

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ವೃಷಭಧ್ವಜ! ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ‘ಸನ್ನಿಹಿತಾ’ ಎಂಬ ನದಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಹೇ ದೇವ, ಆ ಮಹಾನದಿಯು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಹೇಗೆ ಬಂದಳು? ಅವಳ ಪ್ರಭಾವವೇನು, ಸ್ನಾನಾದಿಗಳಿಂದ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ?

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्र संनिहिता शुभा । पापघ्नी सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಆ ಶುಭವಾದ ಸನ್ನಿಹಿತಾ ಎಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೋ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವಳು ಸರ್ವಜಂತುಗಳ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾಳೆ—ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಸ್ಪರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಸಹ.

Verse 3

आदिनारायणाद्देवि पश्चिमे धनुषां त्रये । संस्थिता सा महादेवी सरिद्रूपा महानदी

ಹೇ ದೇವಿ, ಆದಿನಾರಾಯಣನ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಮೂರು ಧನುಷ್ಯಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾದೇವಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ—ಸರಿತ್ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮಹಾನದಿಯೇ ಅವಳು.

Verse 4

कथयामि समासेन तदुत्पत्तिं शृणु प्रिये । जरासंधभयाद्देवि विष्णुः परिजनैः सह

ಅವಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಪ್ರಿಯೆ, ಕೇಳು. ದೇವಿ, ಜರಾಸಂಧಭಯದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಪರಿಜನರೊಂದಿಗೆ…

Verse 5

गृहीत्वा यादवान्सर्वान्बालवृद्धवणिग्जनान् । स शून्यां मथुरां कृत्वा प्रभासं समुपागतः

ಎಲ್ಲ ಯಾದವರನ್ನು—ಬಾಲರು, ವೃದ್ಧರು, ವಾಣಿಜ್ಯಜನರೊಡನೆ—ಕರೆದೊಯ್ದು, ಮಥುರೆಯನ್ನು ಶೂನ್ಯಗೊಳಿಸಿ ನಂತರ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 6

समुद्रं प्रार्थयामास स्थानं संवासहेतवे । एतस्मिन्नेव काले तु देवदेवो दिवाकरः

ವಾಸಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವದೇವ ದಿವಾಕರ (ಸೂರ್ಯ) ಕೂಡ…

Verse 7

संग्रस्तो राहुणा देवि पर्वकाले ह्युपस्थिते । तं दृष्ट्वा यादवाः सर्वे विषादं परमं गताः

ದೇವಿ, ಪರ್ವಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಸೂರ್ಯನು ರಾಹುವಿಂದ ಗ್ರಸ್ತನಾದನು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು ಪರಮ ವಿಷಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.

Verse 8

अप्राप्ताः संनिहित्यायां तानुवाच जनार्द्दनः । मा विषादं यदुश्रेष्ठा व्रजध्वं मयि संस्थिते

ಸಂನಿಹಿತಿಗೆ ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಜನಾರ್ದನನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಯದುಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ವಿಷಾದಿಸಬೇಡಿ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ.”

Verse 9

दृश्यतां मत्प्रभावोऽद्य धर्मा र्थमिह भूतले । आनयिष्याम्यहं सम्यक्पुण्यं सांनिहितं सरः

ಈ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಇಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಭಾವವು ದೃಶ್ಯವಾಗಲಿ. ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪುಣ್ಯಪ್ರದ ‘ಸಾಂನಿಹಿತ’ ಸರೋವರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವೆನು.

Verse 10

एवमुक्त्वा स भगवान्समाधिस्थो बभूव ह । एवं संध्यायतस्तस्य विष्णोरमिततेजसः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಾನ್ ಸಮಾಧಿಸ್ಥನಾದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರಲು—

Verse 11

प्रादुर्भूता ततस्तस्य वारिधाराऽग्रतः शुभा । बिभेद्य धरणीपृष्ठं स्नानार्थं चासुरद्विषः

ಆಗ ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ ಶುಭವಾದ ಜಲಧಾರೆ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಹೊರಬಂದಿತು—ಅಸುರದ್ವೇಷಿಯಾದ ಭಗವಾನ್ ಸ್ನಾನಾರ್ಥ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಲು.

Verse 12

तत स्ते यादवाः सर्वे रामसांबपुरोगमाः । चक्रुः स्नानं महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे

ನಂತರ ಆ ಎಲ್ಲ ಯಾದವರು—ರಾಮ ಮತ್ತು ಸಾಂಬ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ರಾಹುಗ್ರಸ್ತನಾದ ಸೂರ್ಯನ (ಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ) ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

Verse 13

प्राप्तपुण्या बभूवुस्ते संनिहित्यासमुद्भवम् । कुरुक्षेत्रस्य यात्रायाः प्राप्य सम्यक्फलं हि ते

‘ಸಾಂನಿಹಿತೀ’ಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರು ಪುಣ್ಯವಂತರಾದರು; ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವರು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 14

एवं तत्समनुप्राप्तं पुण्यं सान्निहितं सरः । तत्र स्नात्वा महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यशेषतः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪುಣ್ಯಮಯ ಸಾನ್ನಿಹಿತ ಸರೋವರವು ದೊರಕಿತು. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ರಾಹುಗ್ರಸ್ತ ಸೂರ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ನಿಃಶೇಷವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 15

यस्तत्र भोजयेद्विप्रं षड्रसं विधिपूर्वकम् । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಷಡ್ರಸಯುಕ್ತ ಭೋಜನದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದವನು, ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

यस्तत्र कारयेद्धोमं संनिहित्यासमीपतः । एकैकाहुतिदानेन कोटिहोमफलं लभेत्

ಅಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತ್ಯಾ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದವನು, ಒಂದೊಂದು ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿದಷ್ಟರಿಂದಲೇ ಕೋಟಿ ಹೋಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

मन्त्रजाप्यं तु कुरुते तत्र स्थाने स्थितो यदि । एकैकमंत्रजाप्येन कोटिजाप्यफलं लभेत्

ಯಾರಾದರೂ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಒಂದೊಂದು ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದಲೇ ಕೋಟಿ ಜಪಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

सुवर्णदानं दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः । स्नात्वा संपूजनीयश्च आदिदेवो जनार्द्दनः

ಅಲ್ಲಿನ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸುವರ್ಣದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಆದಿದೇವ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

इति वै कथितं सम्यक्फलं सांनिहितं तव । श्रुतं पापहरं नृणां सम्यक्छ्रद्धावतां प्रिये

ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ಸನ್ನಿಹಿತ್ಯೆಯ ಯಥಾರ್ಥ ಫಲವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಿಯೆ, ನಿಜವಾದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದರೆ ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವುದು.

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संनिहित्यामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸನ್ನಿಹಿತ್ಯಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.