Adhyaya 70

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वरुणेश्वरमुत्तमम् । गौरीतपोवनाग्नेय्यां धनुषां विंशतौ स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि वरुणेन प्रतिष्ठितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವರುಣೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಗೌರಿಯ ತಪೋವನದ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಧನುಷ ದೂರದಲ್ಲಿ, ವರುಣನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

पूर्वं पीतो यदा देवि समुद्रः कुम्भजन्मना । तदा कोपेन सन्तप्तो वरुणः सरितां पतिः

ಹಿಂದೆ, ಹೇ ದೇವಿ, ಕುಂಭಜನ್ಮನಾದ ಮುನಿಯು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ, ನದೀಜಲಗಳ ಅಧಿಪತಿ ವರುಣನು ಕೋಪದಿಂದ ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 3

कामिकं तु समाज्ञाय क्षेत्रं प्राभासिकं तदा । तत्रातपद्देवि तपः स वै परमदुश्चरम्

ಆಗ ಪ್ರಾಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಹೇ ದೇವಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಶ್ಚರವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिंगं संपूजयति भक्तितः । वर्षाणामयुतं साग्रं पूजितो वृषभध्वजः

ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂಜಿಸಿದನು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಶಿವನು ಪೂಜಿತನಾದನು.

Verse 5

ततः प्रसन्नो देवेशि निजगंगाजलेन तु । पूरयामास तं रिक्तं समुद्रं यादसांपतिम्

ನಂತರ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನದೇ ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಆ ಖಾಲಿಯಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು—ಜಲಚರಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು—ಪೂರೈಸಿದನು.

Verse 6

छंदयामास तं लिंगं वरदानैरनेकधा । तत्प्रभृत्येव ते सर्वे समुद्राः परिपूरिताः

ಅವನು ಅನೇಕ ದಾನಗಳೂ ವರಪ್ರದಾನಗಳೂ ಮೂಲಕ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಮುದ್ರಗಳೂ ಸದಾ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು.

Verse 7

वरुणेश्वरनामेति तल्लिंगं तत्प्रभृत्यभूत्

ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ವರುಣೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಯಿತು.

Verse 8

को ह्यर्थो बहुभिर्लिंगैर्दृष्टैर्वा सुरसुन्दरि । वरुणेशेन दृष्टेन सर्वतीर्थफलं लभेत्

ಹೇ ದೇವಸುಂದರಿ, ಅನೇಕ ಲಿಂಗಗಳ ದರ್ಶನದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ವರುಣೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 9

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तद्दध्ना स्नापयेद्यदि । स ब्राह्मणश्चतुर्वेदो जायते नात्र संशयः

ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಆ ಮೊಸರಿನಿಂದ (ಲಿಂಗಕ್ಕೆ) ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಚತುರ್ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 10

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चान्ये वरानने । मूकांधबधिरा बालाः स्त्रियश्चैव नपुंसकाः

ಹೇ ವರಾನನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರು; ಮೂಕರು, ಅಂಧರು, ಬಧಿರರು, ಮಕ್ಕಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಾಗೂ ನಪುಂಸಕರೂ (ಎಲ್ಲರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ).

Verse 11

दृष्ट्वा गच्छंति ते देवि स्वर्गं धर्मपरायणाः । स्नानं जाप्यं बलिं होमं पूजां स्तोत्रं च नर्तनम् । तस्मिन्स्थाने तु यः कुर्यात्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕಂಡ ಧರ್ಮಪರಾಯಣರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಸ್ನಾನ, ಜಪ, ಬಲಿ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ, ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ—ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 12

हैमं पद्मं मौक्तिकं च दानं तत्रैव दापयेत् । सम्यग्यात्राफलापेक्षी स्वर्गापेक्षी तथा नरः

ಯಾತ್ರೆಯ ಸಮ್ಯಕ್ ಫಲವನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ದಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು—ಸುವರ್ಣ ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಮುತ್ತುಗಳು.

Verse 70

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वरुणेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ततितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವರುಣೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.