Adhyaya 67

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ‘ಕಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕಾಮನು ಅದನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದನು।

Verse 2

धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम

ಹೇ ದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಪ್ರಭ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ತೃತೀಯ ನೇತ್ರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಕಾಮನು ದಗ್ಧನಾದಾಗ,

Verse 3

तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल

ಆಗ ಅವನು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಮಾರಾಧಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ಅನಂಗ (ದೇಹರಹಿತ ಕಾಮ) ಇದ್ದ ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆಯ ಪುನಃಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 4

तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗವು ‘ಕಾಮೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಹೇ ದೇವಿ, ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಹರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 5

त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्

ಮಾಧವ (ವೈಶಾಖ) ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತ್ರಯೋದಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಪುರುಷನು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಕಾಮ್ಯನಾಗಿ (ಆಕರ್ಷಕನಾಗಿ) ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 67

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ‘ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ’ದ ಮೊದಲನೆಯ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಕಾಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಅರವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.