Adhyaya 61

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवीं क्षेत्रदूतीं तु वैष्णवीम् । श्रीदैत्यसूदनाद्देवि पूर्वभागे व्यवस्थिताम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ ವೈಷ್ಣವೀ ‘ಕ್ಷೇತ್ರದೂತೀ’ ಎಂಬ ಮಹಾದೇವಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಹೇ ದೇವಿ, ಅವಳು ಶ್ರೀ ದೈತ್ಯಸೂದನನ ಸಮೀಪ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ।

Verse 2

योगेश्वर्यास्तथैशान्यां धनुषां सप्तके स्थिताम् । महादौर्भाग्यदग्धानां स्थितां भेषजरूपिणीम्

ಯೋಗೇಶ್ವರಿಯ ಸಮೀಪ ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಏಳು ಧನುಷ್ಯಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮಹಾದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ದಗ್ಧರಾದವರಿಗೆ ಅವಳು ಔಷಧರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 3

चाक्षुषस्यांतरे देवि यदा दैत्या बलोत्कटाः । हन्यमाना विष्णुनाऽथ दक्षिणां दिशमाविशन्

ಹೇ ದೇವಿ! ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಬಲೋತ್ಕಟ ದೈತ್ಯರು ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಹನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಓಡಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

Verse 4

तत्र वर्षशतं साग्रं दैत्याश्चक्रुर्महाहवम् । विष्णुना सह देवेशि दिव्यास्त्रैश्च पृथग्विधैः

ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ದೈತ್ಯರು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ನೂರು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಮಹಾಹವ ನಡೆಸಿದರು.

Verse 5

दुःखवध्यांस्ततो ज्ञात्वा विष्णुः कमललोचनः । सस्मार भैरवीं शक्तिं महामायां महाप्रभाम्

ಆಗ ಕಮಲಲೋಚನ ವಿಷ್ಣು ಅವರು ದುರ್ವಧ್ಯರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಾದ ಮಹಾಮಾಯಾ—ಭೈರವೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.

Verse 6

सा स्मृता क्षणमात्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना । तत्रागता महादेवी आनंदस्फुरितेक्षणा

ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣು ಸ್ಮರಿಸಿದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದಳು—ಆನಂದದಿಂದ ಸ್ಫುರಿಸುವ ನೇತ್ರಗಳ ಮಹಾದೇವಿ.

Verse 7

विशाले तु कृते देव्या लोचने विष्णुदर्शनात् । विशालाक्षी ततो जाता तत्रस्था दैत्यनाशिनी

ವಿಷ್ಣುದರ್ಶನದಿಂದ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಅವಳು ‘ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಳಾದಳು; ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ದೈತ್ಯನಾಶಿನಿಯಾದಳು।

Verse 8

अस्मिन्कल्पेसमाख्याता ललितोमा वरानने । उमाद्वयं समाख्यातं सोमेशे दैत्यसूदने

ಓ ವರಾನನೆ! ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಅವಳು ‘ಲಲಿತೋಮಾ’ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ; ಈ ‘ಉಮಾದ್ವಯ’ ಸೋಮೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ದೈತ್ಯಸೂದನದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 9

पूर्वं सोमेश्वरे पश्येत्पश्चाच्छ्रीदैत्यसूदने । उमा द्वयं पूजयित्वा तीर्थयात्राफलं लभेत्

ಮೊದಲು ಸೋಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ಶ್ರೀದೈತ್ಯಸೂದನನಲ್ಲಿ. ಉಮಾದ್ವಯವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 10

माघे मासि तृतीयायां विधिना योऽर्चयेत्तु ताम् । न संततिविहीनः स्यात्तस्यकोट्यन्वये नरः

ಮಾಘಮಾಸದ ತೃತೀಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ತಲೆಮಾರುಗಳವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಸಂತಾನವಿಹೀನರಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 11

यो नित्यमीक्षते तत्र भक्त्या परमया युतः । आरोग्यसुखसौभाग्यसंयुक्तोऽसौ भवेच्चिरम्

ಅಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಪರಮಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆರೋಗ್ಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ललितोद्भवम् । श्रुतं यत्पापनाशाय जायते धर्मवृद्धये

ಇಂತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಲಲಿತೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪನಾಶವಾಗಿ ಧರ್ಮವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 61

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये ललितोमाविशालाक्षी माहात्म्यवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಮೊದಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಲಲಿತಾ-ಉಮಾ-ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಏಕಷಷ್ಟಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.