Adhyaya 6

Verse 1

देव्युवाच । अत्यद्भुतं महादेव माहात्म्यं कथितं मम । अपूर्वं देवदेवेश कदाचिन्न श्रुतं मया

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಾ! ನೀವು ನನಗೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದಿರಿ; ಹೇ ದೇವದೇವೇಶಾ! ಇದು ಅಪೂರ್ವ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ.

Verse 2

ब्रह्मांडे यानि लिंगानि कीर्तितानि त्वया मम । तेषां प्रभावेनाधिक्यं सोमेशे तत्कथं वद

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿರುವ ನೀವು ನನಗೆ ಕೀರ್ತಿಸಿದ ಲಿಂಗಗಳಿಗಿಂತ ಸೋಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವವೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯೂ ಹೇಗೆ ಅಧಿಕವೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.

Verse 3

किं प्रभावो महादेव क्षेत्रस्य च सुरेश्वर । तन्मे ब्रूहि सुरेशान याथातथ्यं ममाग्रतः

ಹೇ ಮಹಾದೇವಾ, ಹೇ ಸುರೇಶ್ವರಾ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಭಾವವೇನು? ಹೇ ಸುರೇಶಾನಾ! ಯಥಾತಥ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 4

ईश्वर उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि रहस्यं परमं तव । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं सोमेशस्य वरानने

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವರಾನನೆ! ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿನಗೆ ಪರಮ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು—ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನೂ ಸೋಮೇಶ್ವರನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ.

Verse 5

तीर्थानां परमं तीर्थं व्रतानां परमं व्रतम् । जाप्यानां परमं जाप्यं ध्यानानां ध्यानमुत्तमम्

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಪರಮ ತೀರ್ಥ; ವ್ರತಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಪರಮ ವ್ರತ. ಜಪಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಪ; ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಉತ್ತಮ ಧ್ಯಾನ॥

Verse 6

योगानां परमो योगो रहस्यं परमं महत् । तत्तेहं संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमना प्रिये

ಯೋಗಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದು ಪರಮ ಯೋಗ; ಇದು ಮಹತ್ತಾದ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ. ಪ್ರಿಯೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಏಕಾಗ್ರ ಮನದಿಂದ ಕೇಳು॥

Verse 7

सोमेशं परमं स्थानं पंचवक्त्रसमन्वितम् । एतल्लिंगं न मुंचामि सत्यंसत्यं मयोदितम्

ಸೋಮೇಶ್ವರನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನ, ಪಂಚವಕ್ತ್ರಸಮನ್ವಿತನು. ಈ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು॥

Verse 8

यच्च तत्परमं देवि ध्रुवमक्षयमव्ययम् । सोमेशं तद्विजानीहि मा विकल्पमना भव

ದೇವಿ, ಯಾವುದು ಪರಮವೋ—ಧ್ರುವ, ಅಕ್ಷಯ, ಅವ್ಯಯ—ಅದೇ ಸೋಮೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಮಾಡಬೇಡ॥

Verse 9

निर्भयं निर्मलं नित्यं निरपेक्षं निराश्रयम् । निरंजनं निष्प्रपंचं निःसंगं निरुपद्रवम्

ಅವನು ನಿರ್ಭಯ, ನಿರ್ಮಲ, ನಿತ್ಯ; ನಿರಪೇಕ್ಷ, ನಿರಾಶ್ರಯ; ನಿರಂಜನ, ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚ; ನಿಃಸಂಗ, ನಿರುಪದ್ರವನು॥

Verse 10

तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे संव्यवस्थितम् । अपवर्गमविज्ञेयं मनोरम्यमनामयम्

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಅದನ್ನೇ ‘ಲಿಂಗ’ವೆಂದು ತಿಳಿ. ಅದು ಅಪವರ್ಗಸ್ವರೂಪ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅತೀತ, ಮನೋಹರ ಹಾಗೂ ನಿರಾಮಯ.

Verse 11

नित्यं च कारणं देवं मखघ्नं सर्वतोमुखम् । शिवं सर्वात्मकं सूक्ष्ममनाद्यं यच्च दैवतम्

ಆ ದೇವನನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಕಾರಣಸ್ವರೂಪವೂ ಎಂದು ತಿಳಿ—ಅಹಂಕಾರಯುಕ್ತ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಸರ್ವತೋಮುಖ; ಶಿವ, ಸರ್ವಾತ್ಮಕ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅನಾದಿ—ಪ್ರಭಾಸದ ಪರಮ ದೈವತ ಅವನೇ.

Verse 12

आत्मोपलब्धिविज्ञेयं चित्तचिंताविवर्जितम् । गमागमविनिर्मुक्तं बहिरंतश्च केवलम्

ಆ ತತ್ತ್ವವು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದು; ಚಿತ್ತದ ಕಲ್ಪನೆ-ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಆಗಮನ-ಗಮನಾತೀತ, ಮತ್ತು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಏಕಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಇರುವದು.

Verse 13

आत्मोपलब्धिविषयं स्तुतिगोचरवर्जितम् । निष्कलं विमलात्मानं प्रकटं ज्ञानदीपकम्

ಅದು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ವಿಷಯ; ಕೇವಲ ಸ್ತುತಿಯ ಗಮ್ಯತೆಗೆ ಅತೀತ; ನಿಷ್ಕಲ, ವಿಮಲಸ್ವರೂಪ, ಮತ್ತು ಪ್ರकट ಜ್ಞಾನದೀಪಕ.

Verse 14

तल्लिंगमिति जानीहि प्रभासे सुरसुंदरि । निरावकाशरहितं शब्दं शब्दांतगोचरम्

ಹೇ ಸುರಸುಂದರಿ, ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ‘ಲಿಂಗ’ವೆಂದು ತಿಳಿ—ಅದು ಆಕಾಶವಿಸ್ತಾರರಹಿತ; ಆದರೂ ಶಬ್ದದ ಅಂತರಾರ್ಥರೂಪವಾಗಿ, ಶಬ್ದಾಂತವರೆಗೆ ಗೋಚರವಾಗುವುದು.

Verse 15

निष्कलं विमलं देवं देवदेवं सुरात्मकम् । हेतुप्रमाणरहितं कल्पनाभाववर्जितम्

ಆ ದೇವನು ನಿಷ್ಕಲನೂ ವಿಮಲನೂ—ದೇವದೇವ, ಸುರಾತ್ಮಕ. ಕಾರಣ-ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಗೆ ಅತೀತನು; ಕಲ್ಪನಾ-ಭಾವವರ್ಜಿತನು.

Verse 16

चित्तावलोकविषयं बहिरंतरसंस्थितम् । प्रभासे तं विजानीहि प्रणवं लिंगरूपिणम्

ಚಿತ್ತಾವಲೋಕನದ ವಿಷಯನಾಗಿ, ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಸ್ಥಿತನಾದವನನ್ನು—ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಹಾಗೂ ಲಿಂಗರೂಪಿಯಾಗಿ ತಿಳಿ.

Verse 17

अनिष्पंदं महात्मानं निरानंदावलोकनम् । लोकावलोकमार्गस्थं विशुद्धज्ञानकेवलम्

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅನಿಷ್ಪಂದ, ಅಚಲನು—ಆನಂದಲೀಲೆಗೆ ಅತೀತವಾಗಿ ದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುವವನು. ಲೋಕಾವಲೋಕನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನಮಾತ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 18

विद्याविशेषमार्गस्थमनेकाकारसंज्ञितम् । स्वभावभावनाग्राह्यं भावातीतमलक्षणम्

ಅದು ವಿದ್ಯಾವಿಶೇಷಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿ, ಅನೇಕ ಆಕಾರಗಳಿಂದ ಸಂಜ್ಞಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಭಾವಭಾವನೆಯಿಂದಲೇ ಗ್ರಾಹ್ಯ; ಭಾವಾತೀತ, ಅಲಕ್ಷಣ.

Verse 19

वाक्प्रपंचादिरहितं निष्प्रपञ्चात्मकं शिवम् । ज्ञानज्ञेयावलोकस्थं हेत्वाभासविवर्जितम्

ಶಿವನು ವಾಕ್ಪ್ರಪಂಚಾದಿ ವಿಸ್ತಾರಗಳಿಂದ ರಹಿತನು; ಅವನ ಸ್ವರೂಪವೇ ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞೇಯ ಎರಡರ ದ್ರಷ್ಟನಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಕಾರಣಾಭಾಸದಿಂದಲೂ ವಿವರ್ಜಿತನು.

Verse 20

अनाहतं शब्दगतं शब्दादिगणसंभवम् । एवं सोमेश्वरं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम्

ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗರೂಪಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಸೋಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಅನಾಹತ ನಾದಸ್ವರೂಪನೆಂದು ತಿಳಿ—ಅವನು ಶಬ್ದದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಶಬ್ದಾದಿ ತತ್ತ್ವಗಣಗಳ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 21

शब्दब्रह्मगतं शान्तं स शब्दांतगमास्पदम् । सर्वातिरिक्त विषयं सर्वध्यानपदे स्थितम्

ಅವನು ಶಾಂತನಾಗಿ ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ಪರಮಾಶ್ರಯ ಅವನೇ. ಸರ್ವ ವಿಷಯಾತೀತನಾಗಿ, ಸರ್ವ ಧ್ಯಾನದ ಗುರಿಪದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 22

अनादिमच्युतं दिव्यं प्रमाणातीत गोचरम् । अधश्चोर्ध्वं गतं नित्यं जीवाख्यं देहसंस्थितम्

ಅವನು ಅನಾದಿ, ಅಚ್ಯುತ, ದಿವ್ಯ—ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಗೂ ಅತೀತ. ಕೆಳಗೂ ಮೇಲಗೂ ನಿತ್ಯ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ‘ಜೀವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 23

हृदादिद्वादशांतस्थं प्राणापानोदयास्तगम् । अग्राह्यमिन्द्रियात्मानं निष्कलंकात्मकं विभुम्

ಹೃದಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ‘ದ್ವಾದಶಾಂತ’ದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಪ್ರಾಣ-ಅಪಾನಗಳ ಉದಯಾಸ್ತ ಅವನೇ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅಗ್ರಾಹ್ಯ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಅಂತರಾತ್ಮ—ನಿಷ್ಕಲಂಕ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಭು.

Verse 24

स्वरादिव्यंजनातीतं वर्णादिपरिवर्जितम् । वाचामवाच्यविषयमहंकारार्द्धरूपिणम्

ಅವನು ಸ್ವರ-ವ್ಯಂಜನಗಳಿಗೆ ಅತೀತ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣರೂಪಗಳಿಂದ ವಿಯುಕ್ತ. ವಾಣಿಗೆ ಅವಾಚ್ಯವಾದ ಪರಮವಿಷಯ ಅವನೇ; ಅಹಂಕಾರವು ಅಂಶತಃ ರೂಪ ಪಡೆಯುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಧಾರವೂ ಅವನೇ.

Verse 25

अप्रतर्क्यमनुच्चार्यं कलनाकालवर्जितम् । निःशब्दं निश्चलं सौम्यं देहातीतं परात्परम्

ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಅತೀತನು, ವಾಣಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾರದವನು; ಗಣನೆಗೂ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅತೀತನು; ನಿಶ್ಶಬ್ದ, ನಿಶ್ಚಲ, ಸೌಮ್ಯ—ದೇಹಾತೀತ, ಪರಾತ್ಪರ ಪರಮನು।

Verse 26

भूतावग्रहरहितं भावाभावविवर्जितम् । अविज्ञेयं परं सूक्ष्मं पञ्चपञ्चादिसंभवम्

ಭೂತರೂಪಗಳ ಸೀಮಿತ ಗ್ರಹಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನು, ಭಾವ-ಅಭಾವಗಳಿಗೆ ಅತೀತನು; ಅವಿಜ್ಞೇಯ, ಪರಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ—ಪಂಚಪಂಚಾದಿ ತತ್ತ್ವಗಳ ಉದ್ಭವ ಅವನೇ।

Verse 27

अप्रमेयमनंताख्यमक्षयं कामरूपिणम् । प्रभवं सर्वभूतानां बीजांकुरसमुद्भवम्

ಅಪ್ರಮೇಯನು, ‘ಅನಂತ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಖ್ಯಾತನು, ಅಕ್ಷಯನು, ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ರೂಪಧಾರಿ; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪ್ರಭವ—ಬೀಜ-ಅಂಕುರದಂತೆ ಉದ್ಭವಕಾರಣನು।

Verse 28

व्यापकं सर्वकामाख्यमक्षरं परमं महत् । स्थूलसूक्ष्मविभागस्थं व्यक्ताव्यक्तं सनातनम्

ಸರ್ವವ്യാപಕನು, ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದನು, ಅಕ್ಷರನು, ಪರಮ ಮಹಾನ್; ಸ್ಥೂಲ-ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ—ಸನಾತನ, ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ।

Verse 29

कल्पकल्पान्तरहितमनादिनिधनं महत् । महाभूतं महाकायं शिवं निर्वाणभैरवम्

ಕಲ್ಪಗಳೂ ಕಲ್ಪಾಂತರಗಳೂ ಅತೀತನು, ಅನಾದಿ-ಅನಿಧನ, ಮಹಾನ್; ಮಹಾಭೂತ, ಮಹಾಕಾಯ—ಸ್ವತಃ ಶಿವ, ನಿರ್ವಾಣಸ್ವರೂಪ ಭೈರವ।

Verse 30

एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिंगरूपिणम् । योगक्रिया विनिर्मुक्तं मृत्युंजयमनादिमत्

ಇಂತೆಯೇ ಸದಾಶಿವನನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ—ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗರೂಪಿಯಾಗಿ ವಿರಾಜಮಾನನು; ಯೋಗಕ್ರಿಯೆ-ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ಅನಾದಿ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನು।

Verse 31

सर्वोपसर्गरहितं सर्वतोव्यापकं शिवम् । अव्यक्तं परतो नित्यं केवलं द्वैतवर्जितम्

ಅವನು ಶಿವ—ಎಲ್ಲ ಉಪಸರ್ಗಗಳಿಂದ ರಹಿತ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಾಪಕ; ಅವ್ಯಕ್ತ, ಪರಾತ್ಪರ, ನಿತ್ಯ, ಕೇವಲ, ದ್ವೈತವರ್ಜಿತ।

Verse 32

अनन्यतेजसाक्रांतं प्रभासक्षेत्रवासिनम् । भूरिस्वयंप्रभप्रख्यं सर्वतेजोऽधिकं हरम्

ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹರನು ಅನನ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತ; ಅಪಾರ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಖ್ಯಾತ, ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ಸಿಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ।

Verse 33

शरण्यंदेवमीशानमोंकारं शिवरूपिणम् । देवदेवं महादेवं पंचवक्त्रं वृषध्वजम्

ಅವನು ಶರಣ್ಯ ದೇವ, ಈಶಾನ—ಶಿವರೂಪದಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರಸ್ವರೂಪ; ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ, ಪಂಚವಕ್ತ್ರ, ವೃಷಧ್ವಜ।

Verse 34

निर्मलं मानसातीतं भावग्राह्यमनूपमम् । सदा शांतं विरूपाक्षं शूलहस्तं जटाधरम्

ಅವನು ನಿರ್ಮಲ, ಮನಸ್ಸಾತೀತ, ಶುದ್ಧ ಭಾವದಿಂದ ಗ್ರಾಹ್ಯ, ಅನೂಪಮ; ಸದಾ ಶಾಂತ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶೂಲಧಾರಿ, ಜಟಾಧರ।

Verse 35

हृत्पद्मकोशमध्यस्थं शून्यरूपं निरञ्जनम् । एवं सदाशिवं विद्धि प्रभासे लिङ्गरूपिणम्

ಹೃದಯಪದ್ಮಕೋಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಶೂನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾಗಿ, ನಿರಂಜನನಾಗಿ ಇರುವವನೇ ಸದಾಶಿವನು; ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗರೂಪಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ತಿಳಿ.

Verse 36

योऽसौ परात्परो देवो हंसाख्यः परिकीर्तितः । नादाख्यः सुव्रते देवि सोऽस्मिन्स्थाने स्थितः स्वयम्

ಪರಾತ್ಪರನಾದ ಆ ದೇವನು ‘ಹಂಸ’ ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ‘ನಾದ’ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಹೇ ಸುವ್ರತೇ ದೇವಿ, ಅವನೇ ಸ್ವಯಂ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 37

एतदादिस्वरूपं च मया योगबलेन तु । विज्ञातं देवि गदितं दिव्यमात्मानमात्मना

ಈ ಆದಿಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಾನು ಯೋಗಬಲದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆನು; ಹೇ ದೇವಿ, ಆತ್ಮದಿಂದ ದಿವ್ಯಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತು ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.

Verse 38

ऋग्वेदस्थस्तु पूर्वाह्णे मध्याह्ने यजुषि स्थितः । अपराह्णे तु सामस्थो ह्यथर्वस्थो निशागमे

ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಋಗ್ವೇದಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಪರಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಸಾಮವೇದಸ್ವರೂಪ, ರಾತ್ರಿಯ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಥರ್ವವೇದಸ್ವರೂಪನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 39

वेदाहमेतं पुरुषं महांतमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् । तमेव विदित्वा न भवेत्तु मृत्युर्नान्यः पंथा विद्यते वै जनानाम्

ಸೂರ್ಯವರ್ಣನಾಗಿ ತಮಸ್ಸಿನ ಪಾರದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಮಹಾಪುರುಷನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಅವನನ್ನೇ ತಿಳಿದರೆ ಮರಣವು ಉಂಟಾಗದು; ಜನರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

Verse 40

इतीरितस्ते तु महाप्रभावः सोमेशलिंगस्य कृतैकदेशः । वृतं न चाब्दैर्बहुभिः सहस्रैर्वक्तुं च केनापि मुखैर्न शक्यम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿನಗೆ ಸೋಮೇಶ್ವರಲಿಂಗದ ಮಹಾಪ್ರಭಾವದ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಂಶ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅನೇಕ ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವರ್ಣನೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಎಷ್ಟೇ ಮುಖಗಳಿದ್ದರೂ ಯಾರೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರರು।

Verse 41

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रोऽपीदं पठेद्यदि । निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರ—ಯಾರು ಈ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।