Adhyaya 55

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्पूर्वे विमलेश्वरम् । गौर्याः पूर्वं समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಆ ಸ್ಥಳದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿರುವ ವಿಮಲೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು ಗೌರಿಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ, ಹೆಚ್ಚು ದೂರವಿಲ್ಲ.

Verse 2

गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं पापप्रणाशनम् । अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽपि वा

ಗುರು (ಕ್ಷೇತ್ರ/ಮಂದಿರ)ದ ನೈಋತ್ಯ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕ (ಸ್ಥಳ/ಲಿಂಗ) ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲಿ ಪುರುಷನಾಗಲಿ—ಮಹಾಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹ…

Verse 3

क्षयाभिभूतदेहो वा तं समभ्यर्च्य भक्तितः । सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात्

ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತ ದೇಹವಿದ್ದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ನಿರ್ಮಲ ಪದವನ್ನು ಹೊಂದುವನು.

Verse 4

गंधर्वसेना यत्रैव विमलाऽभूत्क्षया न्विता । विमलेश्वरनाम्ना वै तल्लिंगं प्रथितं क्षितौ

ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವಸೇನಾ ಕ್ಷಯಪೀಡೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿ ವಿಮಲಳಾದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ವಿಮಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 5

इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि

ಓ ಭವಸುಂದರಿ! ವಿಮಲೇಶ್ವರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಇದು ನಾಲ್ಕನೇ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಿಮಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್ತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.