Adhyaya 53

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಪಿಲೇಶ್ವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದು ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಬಹುದೂರವಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः

ಅಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ; ಅದರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪಾಪನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಪಿಲನೆಂಬ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಮಹಾತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 3

संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः

ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಅವನು ಪರಮಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ದೇವಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಈಶಾನನು ಸದಾ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿದ್ದು, ಹರಿಯೂ ನಿತ್ಯ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು, ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ನಿಯಮಸಂಯಮದಿಂದ ಮಹಾದೇವ ಸೋಮೇಶ ಕಪಿಲೇಶ್ವರನನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು ಗೋಧಾನಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 5

तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये

ಪ್ರಿಯೆ! ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ತಿಲಧೇನುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಎಳ್ಳಿನ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 53

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕಪಿಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।