Adhyaya 51

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि केतुलिंगं महाप्रभम् । राह्वीशानादुत्तरे च मंगलायाश्च दक्षिणे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ರಾಹ್ವೀಶ್ವರದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಾ (ಮಂಗಳೇಶ)ದ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಇರುವ ಮಹಾಪ್ರಭ ಕೇತುಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

धनुषोंतरमानेन नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

ಧನುಷ್ಯದ ಅಂತರಮಾನದಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ದೂರವಿಲ್ಲ. ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದು ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 3

केतुर्नाम ग्रहोत्युग्रः शिवसद्भावभावितः । वर्तुलोऽतीव विस्तीर्णो लोचनाभ्यां सुभीषणः

ಕೇತು ಎಂಬ ಗ್ರಹ ಅತೀವ ಉಗ್ರನು; ಆದರೂ ಶಿವಭಕ್ತಿಯ ಸತ್ಭಾವದಿಂದ ಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ವೃತ್ತಾಕಾರ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಾಲ, ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರನು.

Verse 4

पलालधूमसंकाशो ग्रहपीडापहारकः । तत्राकरोत्तपश्चोग्रं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

ಅವನು ಹುಲ್ಲಿನ ಹೊಗೆಯಂತೆ ಕಾಣುವವನು, ಗ್ರಹಪೀಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನು. ಪ್ರಿಯೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನೂರು ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 5

तस्य तुष्टो महादेवो ग्रह त्वं प्रददौ प्रिये । एकादशशतानां च ग्रहाणामाधिपत्यताम्

ಅವನ ಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ಪ್ರಿಯೆ, ನಿನಗೆ ‘ಗ್ರಹ’ ಪದವಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಜೊತೆಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ನೂರ ಗ್ರಹಶಕ್ತಿಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.

Verse 6

तत्रस्थं पूजयेद्भक्त्या केतुलिंगं महाप्रभम् । केतूदये महाघोरे तस्मिन्दृष्टे विशेषतः

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಮಹಾಪ್ರಭ ಕೇತುಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೇತು ಮಹಾಘೋರವಾಗಿ ಉದಯಿಸುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಆ ಲಿಂಗದ ದರ್ಶನವಾದರೆ ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ.

Verse 7

ग्रहपीडासु चोग्रासु पूजयेत्तं विधानतः । पुष्पैर्गंधैस्तथा धूपैर्नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः

ಉಗ್ರ ಗ್ರಹಪೀಡೆಗಳು ಬಂದಾಗ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಪುಷ್ಪಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು, ಧೂಪ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಶುಭ ನೈವೇದ್ಯಗಳಿಂದ.

Verse 8

तोषयेद्विधिवद्देवं केतुं कल्मषनाशनम्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಕಲ್ಮಷನಾಶಕ ದೇವ ಕೇತುವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.

Verse 9

इति संक्षेपतः प्रोक्तं केतुलिंगं महोदयम् । ग्रहपीडोपशमनं सर्वपातकनाशनम्

ಇಂತೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಮಹಾಮಂಗಳಕರವಾದ ಕೇತು-ಲಿಂಗವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಗ್ರಹಪೀಡೆಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಸರ್ವ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 10

एतानि नव लिंगानि ग्रहाणां कथितानि ते । यः पश्यति नरो नित्यं तस्य पीडाभयं कुतः

ಗ್ರಹಗಳ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ನಿತ್ಯವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ದರ್ಶನಮಾಡುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪೀಡೆಯ ಭಯ ಎಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ?

Verse 11

न दौर्भाग्यं कुले तस्य न रोगी नैव दुःखितः । जायते पुत्रवद्देवि तं रक्षंति महाग्रहाः

ಅವನ ಕುಲದಲ್ಲಿ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ; ಯಾರೂ ರೋಗಿಯಲ್ಲ, ಯಾರೂ ದುಃಖಿತನಲ್ಲ. ಹೇ ದೇವಿ, ಪುತ್ರನಂತೆ ಮಹಾಗ್ರಹಗಳೇ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 12

इति ते कथितं सम्यक्चतुर्दशायतनं प्रिये । विघ्नेश्वरं समारभ्य यावत्केतुप्रतिष्ठितम्

ಇಂತೆ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಆಯತನಗಳ ವಿವರಣೆ ನಿನಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ವಿಘ್ನೇಶ್ವರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕೇತು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸ್ಥಳದವರೆಗೆ.

Verse 13

नवग्रहेश्वराणां तु माहात्म्यं पापनाशनम् । तथैव पंचलिंगानां श्रुत्वा पापैः प्रमुच्यते

ನವಗ್ರಹೇಶ್ವರರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವು ಪಾಪನಾಶಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಲಿಂಗಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 14

कपर्द्दिनं समारभ्य चंडनाथांतकानि च । पंचैव मुद्रालिंगानि नापुण्यो वेद मानवः

ಕಪರ್ದ್ದಿನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಚಂಡನಾಥಾಂತಕವರೆಗೆ—ಇವು ಐದು ಮುದ್ರಾ-ಲಿಂಗಗಳು; ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾಪುಣ್ಯವಂತನೇ ಇವನ್ನು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲನು.

Verse 15

सूर्येश्वरं समारभ्य केतुलिंगांतकानि वै । नवग्रहाणां लिंगानि नान्यो जानाति कश्चन

ಸೂರ್ಯೇಶ್ವರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕೇತುಲಿಂಗವರೆಗೆ—ಇವು ನವಗ್ರಹಗಳ ಲಿಂಗಗಳು; ಅವುಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು.

Verse 16

चतुर्दशविधा त्वेवं प्रोक्ताऽयतनसंगतिः । यश्चैनां वेद भावेन स क्षेत्रफलमश्नुते

ಹೀಗೆ ಪವಿತ್ರ ಆಯತನಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಭಾವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಿಳಿದವನು ಕ್ಷೇತ್ರಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 51

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये केत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णननामैकपंचाशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕೇತ್ವೀಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.