Adhyaya 50

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಶನೈಶ್ಚರೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪ ವಾಯವ್ಯ (ಉತ್ತರ-ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ, ರಾಹುವಿನಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

ಅದು ಅಜಾದೇವಿಯ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಏಳು ಧನುಷ್ಯದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಮಂಗಳೆಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ಬಹುದೂರವಲ್ಲ।

Verse 3

लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्

ಆ ಲಿಂಗವು ಮಹಾಪ್ರಭಾವಯುಕ್ತವಾದುದು; ಸಿಂಹಿಕಾಪುತ್ರ (ರಾಹು) ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ವೈಪ್ರಚಿತ್ತಿಯು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 4

स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्

ಮಹಾವೀರ್ಯವಂತನೂ, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೂ, ಯುದ್ಧಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಮಹಾಸುರ ಸ್ವರ್ಭಾನು ದಿವ್ಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಭು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸಮಾರಾಧಿಸಿದನು.

Verse 5

लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्

ಅವನು ಜಗದ್ದೀಪನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಅವತಾರಗೊಳಿಸಿದನು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ ಸಮ್ಯಕ್ ದರ್ಶನಮಾಡುವನೋ, ಅವನ ಪಾಪಗಳು—ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಜನಿತವೂ ಸಹ—ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 6

नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ಈ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ಕುರುಡನಾಗಿ, ಕಿವುಡನಾಗಿ, ಮೂಕನಾಗಿ, ರೋಗಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ದರಿದ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 7

सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्

ಆಗ ಅವನು ಸುಖಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ರೂಪವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्

ಹೇ ದೇವಿ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನಿನಗೆ ರಾಹು-ದೈವತದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 50

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿರುವ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ರಾಹ್ವೀಶ್ವರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಐವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.