Adhyaya 5

Verse 1

सूत उवाच । इत्येवमुक्ते विप्रेंद्रा शंकरेण महात्मना । पुनः पप्रच्छ सा देवी हर्षसंपूर्णमानसा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ದೇವಿ ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

Verse 2

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ सर्वप्राणहिताय वै । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं विस्तराद्वद मे प्रभो

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ದೇವದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ! ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ಓ ಪ್ರಭು, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 3

ईश्वर उवाच । अन्यद्दृष्टांतरूपं ते कथयामि यशस्विनि । येन सृष्टं महादेवि क्षेत्रमेतन्मम प्रियम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಯಶಸ್ವಿನಿ! ನಾನು ನಿನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು, ಭಿನ್ನರೂಪದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅದರಿಂದ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.

Verse 4

या गतिर्ध्यायतां नित्यं निःसंगानां च योगिनाम् । सैवं संत्यजतां प्राणान्प्रभासे तु परा गतिः

ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿರುವ, ನಿಃಸಂಗ ಯೋಗಿಗಳು ಪಡೆಯುವ ಗತಿ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಪರಮಗತಿ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 5

अनेककल्पस्थायी च मार्कंडेयो महातपाः । सोऽपि देवं विरूपाक्षं प्रभासे तु सदाऽर्चति

ಅನೇಕ ಕಲ್ಪಗಳವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನೂ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿರೂಪಾಕ್ಷ ದೇವರನ್ನು ನಿತ್ಯ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 6

अटित्वा सर्वतीर्थानि प्रभासं नैव मुंचति । दुर्वासाश्च महातेजा लिंगस्याराधनोद्यतः । न मुंचति क्षणं देवि तत्क्षेत्रं शशिमौलिनः

ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸಿದರೂ ಅವನು ಪ್ರಭಾಸವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದುರ್ವಾಸರೂ ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗಿ, ಹೇ ದೇವಿ, ಶಶಿಮೌಳಿ ಶಿವನ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 7

भरद्वाजो मरीचिश्च मुनिश्चोद्दालकस्तथा । क्रतुश्चैव वसिष्ठश्च कश्यपो भृगुरेव च

ಭರದ್ವಾಜ, ಮರೀಚಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮುನಿ ಉದ್ದಾಲಕ; ಕ್ರತು, ವಸಿಷ್ಠ, ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಭೃಗು ಕೂಡ (ಅಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸುತ್ತಾರೆ)।

Verse 8

दक्षश्चैव तु सावर्णिर्यमश्चांगिरसस्तथा । शुको विभांडकश्चैव ऋष्यशृंगोऽथ गोभिलः

ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷ, ಸಾವರ್ಣಿ, ಯಮ ಮತ್ತು ಆಂಗಿರಸ; ಶುಕ, ವಿಭಾಂಡಕ, ಋಷ್ಯಶೃಂಗ, ನಂತರ ಗೋಭಿಲ ಕೂಡ (ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ)।

Verse 9

गौतमश्च ऋचीकश्च अगस्त्यः शौनको महान् । नारदो जमदग्निश्च विश्वामित्रोऽथ लोमशः

ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಋಚೀಕ; ಅಗಸ್ತ್ಯ; ಮಹಾನ್ ಶೌನಕ; ನಾರದ; ಜಮದಗ್ನಿ; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ನಂತರ ಲೋಮಶ ಕೂಡ (ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ)।

Verse 10

अन्ये च ऋषयश्चैव दिव्या देवर्षयस्तथा । न मुंचंति महाक्षेत्रं लिंगस्याराधनोद्यताः

ಇತರ ಋಷಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ದಿವ್ಯ ದೇವರ್ಷಿಗಳೂ—ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗಿ—ಆ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

अहं तत्रैव तिष्ठामि लिंगाराधनतत्परः । न मुंचामि महाक्षेत्रं सत्यंसत्यं वरानने

ನಾನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ನೆಲೆಸಿರುವೆ, ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ಪರನಾಗಿ. ಆ ಮಹಾಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ಸತ್ಯ, ಸತ್ಯ, ಓ ಸುಮುಖಿಯೇ.

Verse 12

सर्वतीर्थानि देवेशि मया दृष्टानि भूतले । प्रभासेन समं क्षेत्रं नैव दृष्टं कदाचन

ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ.

Verse 13

देवि षष्टिसहस्राणि याज्ञवल्क्यपुरस्कृताः । जपं कुर्वंति रुद्राणां चन्द्रभागां व्यवस्थिताः

ಹೇ ದೇವಿ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಋಷಿಗಳು ಚಂದ್ರಭಾಗಾ ತಟದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ರುದ್ರಮಂತ್ರಗಳ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 14

चत्वारिंशत्सहस्राणि ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । देविकातटमाश्रित्य जपंति शतरुद्रियम्

ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್, ಸಂಯಮಶೀಲ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ದೇವಿಕಾ ತಟವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 15

कोटयश्चैव पंचाशन्मुनीनामूर्द्ध्वरेतसाम् । उमापतिं समासाद्य लिंगं तत्रैव संस्थितम्

ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರಾದ ಐವತ್ತು ಕೋಟಿ ಮುನಿಗಳು ಉಮಾಪತಿ ಶಿವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ಆ ಲಿಂಗದಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರಾಗಿ ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 16

रुद्राणां कोटि जाप्यं तु कृतं तत्रैव तैः पुरा । कोटिस्तत्रैव संसिद्धास्तस्मिंल्लिंगे न संशयः

ಅದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ರುದ್ರಮಂತ್ರಗಳ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಜಪವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲೀಯೇ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಮಂದಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು—ಆ ಲಿಂಗದ ಕುರಿತು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 17

शतं चैव सहस्राणां देवेशं शशिभूषणम् । पूजयंति महासिद्धा मम क्षेत्रनिषेविणः

ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮಹಾಸಿದ್ಧರು ನೂರಾರು-ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರಭೂಷಣನಾದ ದೇವೇಶ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 18

वेदांतेषु च यत्प्रोक्तं फलं चैव महर्षिभिः । तत्फलं सकलं तत्र चंद्रभूषणदर्शनात्

ವೇದಾಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಫಲವೇನಿದೆಯೋ, ಆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವು ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಭೂಷಣ ಶಿವನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 19

अग्नितीर्थे ऋषीणां तु कोटिः साग्रा स्थिता शुभे । रुद्रेश्वरे स्मृतं लक्षं कंपर्द्दीशे तथैव च

ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥದ ಆ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ಸಾಗ್ರ ಒಂದು ಕೋಟಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ರುದ್ರೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಂಪರ್ದ್ದೀಶದಲ್ಲಿಯೂ।

Verse 20

रत्नेश्वरे सहस्रं तु ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । अर्कस्थले महापुण्ये कोटिः साग्रा स्थिता शुभे

ರತ್ನೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರಾದ ಋಷಿಗಳ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಪುಣ್ಯವಾದ ಅರ್ಕಸ್ಥಲದ ಶುಭಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಗ್ರ ಒಂದು ಕೋಟಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 21

षष्टिश्चैव सहस्राणि तत्र सिद्धेश्वरे स्थिताः । सप्त चैव सहस्राणि मार्कंडेये तु संस्थिताः

ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಸಹಸ್ರರು ಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸಹಸ್ರರು ಸಂಸ್ಥಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 22

सरस्वत्यां ब्रह्मकुण्डेऽसंख्याता मुनयः स्मृताः । दशार्बुदसहस्राणि कोटित्रितयमेव च

ಸರಸ್ವತಿಯ ಬ್ರಹ್ಮಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ಅಸಂಖ್ಯಾತರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ—ದಶ ಆರ್ಬುದ ಸಹಸ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಕೋಟಿಯೂ ಸಹ।

Verse 23

ऋषयस्तत्र तिष्ठंति यत्र प्राची सरस्वती । ब्रह्महत्या गता यत्र शंकरस्य च तत्क्षणात्

ಪ್ರಾಚೀ ಸರಸ್ವತಿ ಹರಿಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಋಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ದೋಷವು ದೂರವಾಯಿತು।

Verse 24

कायः सुवर्णतां प्राप कपालं पतितं करात् । ज्ञात्वैवं शंकिना पूर्वं कृतं तत्र महातपः

ಅವನ ದೇಹವು ಸುವರ್ಣಕಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿತು, ಕಪಾಲಪಾತ್ರವು ಕೈಯಿಂದ ಬಿದ್ದಿತು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಶಂಖಿ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು।

Verse 25

तुष्टः श्रीशंकरो देवो लिंग वासवरेण तु । कोटियज्ञफलं स्नाने प्राच्यां लिंगस्य पूजने

ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಶ್ರೀಶಂಕರ ದೇವನು ಹೇಳಿದನು—ಲಿಂಗವಾಸವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ (ಸರಸ್ವತೀಮುಖವಾಗಿ) ಇರುವ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಕೋಟಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 26

पिंडे गयाशतगुणममासोमयुते दिने । भूतायां पिंडदस्तत्र कुलकोटिं समुद्धरेत्

ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಗಯಾಕಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸೋಮವಾರಯುಕ್ತ ಅಮಾವಾಸ್ಯಾದಿನ. ಭೂತಾತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಿಂಡ ಕೊಡುವವನು ತನ್ನ ಕುಲಕೋಟಿಯನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 27

ये चात्र मलनाशाय निमङ्क्ष्यंति च मानवाः । दशगोदानजं पुण्यं तेषामपि भविष्यति

ಇಲ್ಲಿ ಮಲಿನನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮಾನವರಿಗೆ ಸಹ ಹತ್ತು ಗೋ ದಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 28

पादेन वा क्रीडमाना जलं लिप्संति ये नरा । तेषामपि श्राद्धफलं विधिवत्संभविष्यति । तत्र लिंगानि पूज्यानि शूलभेदादिकानि तु

ಪಾದಗಳಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತ ನೀರನ್ನು ಚಿಮ್ಮಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದರೂ, ಅವರಿಗೆ ಸಹ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಶೂಲಭೇದಾದಿ ಲಿಂಗಗಳು ಪೂಜ್ಯವಾಗಿವೆ.

Verse 29

एवं विकल्प्य लिंगानि अश्वमेध फलानि तु । दर्शनेनापि सर्वेषां स्पर्शाद्धि द्विगुणं फलम्

ಈ ರೀತಿ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಿರುವ ಈ ಲಿಂಗಗಳು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಲಾಭ; ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಫಲ ದ್ವಿಗುಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 31

तेषां तुष्टो जगन्नाथः शंकरो नीललोहितः । त्रिंशत्कोटिगणस्तत्र प्राचीं रक्षंति सर्वतः

ಅವರಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದ ಜಗನ್ನಾಥ ಶಂಕರ—ನೀಲಲೋಹಿತ—ಅಲ್ಲಿ ಮുപ്പತ್ತು ಕೋಟಿ ಗಣರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿ, ಅವರು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 32

महापापसमाचारः पापिष्ठो वाऽति किल्बिषी । घुणाक्षरमिव प्राणान्प्राच्यां मुक्त्वा शिवं व्रजेत्

ಮಹಾಪಾಪಾಚಾರಿಯೂ, ಅತಿಪಾಪಿಷ್ಠನೂ, ಭಾರೀ ಕಲ್ಮಷಿತನೂ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಘುಣಾಕ್ಷರ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ ಶಿವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 33

दधिकंबलदानं तु तत्र देयं द्विजोत्तमे । कथितं पापशमनं सारात्सारतरं ध्रुवम्

ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ದಧಿ-ಕಂಬಳದ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಅದು ಪಾಪಶಮನಕಾರಿಯೆಂದು, ಸಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಾರತರವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 34

अधुना संप्रवक्ष्यामि हिरण्याश्च महोदयम् । दुर्वाससा तपस्तप्तं तत्र सूर्यः प्रतिष्ठितः

ಈಗ ನಾನು ಹಿರಣ್ಯಾಯೆಯ ಮಹೋದಯ (ಮಹಿಮೆ)ವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ವಾಸರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾದನು.

Verse 35

कोटिरेका तु तत्रैव ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । चतुर्विंशतितत्त्वानामधिको बलरूपधृक्

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರಾದ ಋಷಿಗಳು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ತತ್ತ್ವಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ, ಬಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 36

यत्र तिष्ठति देवेशि भृगुकोटिसमन्वितः । अन्यत्र ब्राह्मणानां तु कोट्या यच्च फलं लभेत्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಭೃಗುಗಳ ಕೋಟಿ ಸಮೇತವಾಗಿ ಈ ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿ ಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆಯೋ, ಬೇರೆಡೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ಪಡೆಯುವ ಫಲವು, ಅದೇ ಫಲವು ಇಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 38

ब्रह्मस्थाने तथैकेन भोजितेन तु तत्फलम् । एवं ज्ञात्वा महादेवि तत्र तिष्ठामि निर्वृतः । कोटिर्भिर्देवऋषिभिर्देवैः सह समावृतः । तीर्थानि तत्र तिष्ठंति अंतर्भूतानि वै कलौ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅರ್ಹನಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ—ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ದೇವಋಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಆವರಿತನಾಗಿ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳೂ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ; ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಅಂತರ್ಭೂತವಾಗಿವೆ।

Verse 39

तत्र क्षेत्रे महारम्ये यत्र सोमेश्वरः स्थितः । मम देवि गणौ द्वौ तु विभ्रमः संभ्रमः परः

ಅತ್ಯಂತ ರಮ್ಯವಾದ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಯಲ್ಲಿ ಸೋಮೇಶ್ವರನು ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಹೇ ದೇವಿ, ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಗಣರು ಇದ್ದಾರೆ—ವಿಭ್ರಮ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಂಭ್ರಮ।

Verse 40

तौ चात्र क्षेत्रसंस्थानां लोकानां भ्रमविभ्रमैः । योजयंति सदा चित्तं विकल्पानैक्यसंकुलम्

ಇಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಭ್ರಮ-ವಿಭ್ರಮಗಳಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸದಾ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅನೇಕ ಸಂಶಯ-ವಿಕಲ್ಪಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತುಂಬಿ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 41

विनायकोपसर्गाश्च दश दोषास्तथा परे । एवं क्षेत्रं तु रक्षंति पापिनां दुष्टचेतसाम्

ವಿನಾಯಕನ ಉಪಸರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ದೋಷಗಳು—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅವರು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟಚಿತ್ತ ಪಾಪಿಗಳ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 42

दंडपाणिं तु ये भक्त्या पश्यंतीह नरोत्तमाः । न तेषां जायते विघ्नं तत्र क्षेत्रनिवासिनाम्

ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಂಡಪಾಣಿಯನ್ನು ದರ್ಶಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರಿಗೆ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಉಂಟಾಗದು।

Verse 43

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वै वर्णसंकराः । अकामा वा सकामा वा प्रभासे ये मृताः शुभे

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಹಾಗೂ ವರ್ಣಸಂಕರರೂ—ನಿಷ್ಕಾಮರಾಗಲಿ ಸಕಾಮರಾಗಲಿ—ಶುಭ ಪ್ರಭಾಸದಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರು,

Verse 44

चंद्रार्द्धमौलिनः सर्वे ललाटाक्षा वृषध्वजाः । शिवे मम पुरे दिव्ये जायंते तत्र मानवाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಚಂದ್ರಾರ್ಧಮೌಲಿ, ಲಲಾಟಾಕ್ಷಿ, ವೃಷಧ್ವಜಸ್ವರೂಪರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೇ ಶಿವೇ, ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಶಿವಪುರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಾನವರು ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 45

यस्तत्र वसते विप्रः संयतात्मा समाहितः । त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

ಅಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಂಯಮದಿಂದ ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ವಿಪ್ರನು, ತ್ರಿಕಾಲವೂ ಭುಂಜಿಸಿದರೂ ವಾಯುಭಕ್ಷನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

मेरोः शक्या गुणा वक्तुं द्वीपानां च गुणास्तथा । समुद्राणां च सर्वेषां शक्या वक्तुं गुणाः प्रिये

ಪ್ರಿಯೇ, ಮೇರುವಿನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ದ್ವೀಪಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನೂ; ಎಲ್ಲಾ ಸಮುದ್ರಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸಬಹುದು।

Verse 47

आदिदेवस्य देवेशि महेशस्य महाप्रभोः । शक्या नैव गुणा वक्तुं वर्षाकोटिशतैरपि

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಆದಿದೇವನಾದ ಮಹಾಪ್ರಭು ಮಹೇಶ್ವರನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ವರ್ಣಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಅಲ್ಲ.