Adhyaya 48

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಶುಕ್ರನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಶಿವಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ದೇವಿ, ಅದು ಸರ್ವಪಾಪಹರ; ವಿಭೂತೀಶ್ವರನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः

ಅಲ್ಲಿ ಅತಿದೂರವಲ್ಲ; ಶುಕ್ರನು ಸ್ವತಃ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ದೇವಾಲಯವೊಂದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ—ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವನು ‘ಸಂಜೀವನಿ’ ಎಂಬ ಜೀವದಾಯಕ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 3

संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः

ಅವನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅತಿಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು; ಆ ಜ್ಞಾನಿ ಗ್ರಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 4

ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्

ದೇವಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಶಂಭುವು ಅವನನ್ನು ನುಂಗಿದನು; ಮತ್ತು (ಶಿವನ) ಉದರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 5

वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना

ಹತ್ತು ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಮಹೇಶ್ವರನು ತೃಪ್ತನಾದನು; ನಂತರ ಶಂಭುವು ಅವನನ್ನು ‘ಶುಕ್ರ-ಮಾರ್ಗ’ದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

Verse 6

ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः

ಅನಂತರ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಭಾರ್ಗವನು ‘ಶುಕ್ರ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಚಲವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನೇ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्

ಯಾರು ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 8

तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि

ಹೇ ಭಾಮಿನಿ! ಆ (ಲಿಂಗ/ದೇವ)ವನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಜನ್ಮಾರಂಭದಿಂದ ಮರಣಾಂತವರೆಗೆ—ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಮರಣದಿಂದಲೂ—ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला

ಮೃತಸಂಜೀವನಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಣಿಮಾದಿ ಯಾವ ಯಾವ ಐಶ್ವರ್ಯ-ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 10

पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्

ಶುಕ್ರನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದ ದೇವರಿಗೆ ಪಂಚಾಮೃತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಶೌಕ್ರೀ ಪೀಡೆ (ಶುಕ್ರಸಂಬಂಧಿತ ಕಷ್ಟ) ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 11

इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्

ಇಂತೆ, ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಶುಕ್ರದೈವತದ ಸಮಸ್ತ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಾಪವೂ ಭಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 48

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಶುಕ್ರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।