Adhyaya 47

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गुरुनिषेवितम् । उमायाः पूर्वदिग्भागे सिद्धेशाग्नेयगोचरे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಗುರುದಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು ಉಮೆಯ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧೇಶನ ಆಗ್ನೇಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

संस्थितं तु महल्लिंगं देवाचार्य प्रतिष्ठितम् । आराध्य परया भक्त्या लिंगं वर्षसहस्रकम्

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ದೇವಾಚಾರ್ಯನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಅವನು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಪಾಸನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 3

तोषयामास देवेशं भवं शर्वमुमापतिम् । प्राप्तवानखिलान्कामानप्राप्यानकृतात्मभिः

ಅವನು ದೇವೇಶ್ವರನಾದ ಭವ, ಶರ್ವ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಪಡೆದನು.

Verse 4

देवानां चैव पूज्यत्वं प्राप्य ज्ञानमथैश्वरम् । ग्रहत्वं च तथा प्राप्य मोदते दिवि सांप्रतम्

ಅವನು ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜ್ಯತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು ಈಗ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या न दुर्गति मवाप्नुयात् । बृहस्पतिकृतं लिंगं ये पश्यंति नरोत्तमाः

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಮಾನವನು ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ನರೋತ್ತಮರು,

Verse 6

बृहस्पतिकृता पीडा नैव तेषां हि जायते । तत्र शुक्लचतुर्दश्यां गुरुवारे तथा प्रिये

ಅವರಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಜನಿತ ಪೀಡೆ ಎಂದಿಗೂ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ, ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ, ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುವಾರದಂದು,

Verse 7

संपूज्य विधिवल्लिंगं सम्यग्राजोपचारतः । अथवा भक्तिभावेन प्राप्नुयात्परमं पदम्

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ರಾಜೋಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದಲೂ, ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

स्नानं पलसहस्रेण पंचामृतरसेन यः । करोति भक्त्या मर्त्यो वै मुच्यते स ऋणत्रयात्

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಂಚಾಮೃತರಸದಿಂದ ಸಹಸ್ರ ಪಲ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಋಣತ್ರಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 9

मातृकात्पैतृकाद्देवि तथा गुरुसमुद्भवात् । सर्वपापविशुद्धात्मा निर्द्वंद्वो मुक्तिमाप्नुयात्

ಹೇ ದೇವಿ! ಮಾತೃಋಣ, ಪಿತೃ/ಪೈತೃಕ ಋಣ ಮತ್ತು ಗುರುಸಮುದ್ಭವ ಋಣಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾಗಿ, ದ್ವಂದ್ವರಹಿತನಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं गुरुदैवतम् । शृणुयाद्यस्तु भावेन तस्य प्रीतो गुरुर्भवेत्

ಈ ರೀತಿ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಗುರುದೈವತದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಭಾವದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಗುರು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वृहस्पतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಯಲ್ಲಿ ‘ವೃಹಸ್ಪತೀಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಸಪ್ತಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।