Adhyaya 42

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चण्डीशं देवमुत्तमम् । सोमेशादीशदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಉತ್ತಮ ದೇವರಾದ ಚಂಡೀಶನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನು ಸೋಮೇಶನಿಂದ ಈಶಾನ (ಉತ್ತರ-ಪೂರ್ವ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಏಳು ಧನುಷ್ಯದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 2

दण्डपाणेस्तु भवनाद्दक्षिणे नातिदूरगम् । चंड्या प्रतिष्ठितं पूर्वं चण्डेनाराधितं ततः

ದಂಡಪಾಣಿಯ ಭವನದ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ, ಅತಿದೂರವಲ್ಲ—ಇದು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಚಂಡಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ನಂತರ ಚಂಡನು ಇದನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 3

गणेन मम देवेशि तत्कृत्वा दुष्करं तपः । तेन चण्डेश्वरं लिंगं प्रख्यातं धरणीतले

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ನನ್ನ ಗಣನು ಅಲ್ಲಿ ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಚಂಡೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 4

स्नापयेत्पयसा पूर्वं दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

ಮೊದಲು (ಲಿಂಗಕ್ಕೆ) ಹಾಲಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತುಪ್ಪ ಮಿಶ್ರಿತ ಮೊಸರಿನಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಜೇನು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿನ ರಸದಿಂದಲೂ; ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 5

कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभिरसेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पुष्पैः संपूजयेत्ततः

ನಂತರ ಕರ್ಪೂರ–ಉಶೀರ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ, ಮೃಗನಾಭಿ ರಸದಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಚಂದನ ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 6

दग्ध्वा धूपं पुरो देवि ततो देवस्य चागुरुम् । वस्त्रैः संपूजयेत्पश्चादात्मवित्तानुसारतः

ಓ ದೇವಿ! ಮೊದಲು ದೇವರ ಮುಂದೆ ಧೂಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ, ನಂತರ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಅಗರುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 7

नैवेद्यं परमान्नं च दत्त्वा दीपसम न्वितम् । ततो दद्याद्द्विजातिभ्यो यथाशक्त्या तु दक्षिणाम्

ದೀಪದೊಂದಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಪರಮಾನ್ನ—ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 8

दक्षिणां दिशमास्थाय यत्किंचित्तत्र दीयते । चण्डीशस्य वरारोहे तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ಓ ವರಾರೋಹೆ! ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಚಂಡೀಶನ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೇ ನೀಡಿದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 9

यः श्राद्धं कुरुते तत्र चण्डीशस्य तु दक्षिणे । आकल्पं तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि

ಓ ಭಾಮಿನಿ! ಅಲ್ಲಿ ಚಂಡೀಶನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಕಲ್ಪಪರ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 10

अयने चोत्तरे प्राप्ते यः कुर्याद्घृत कम्बलम् । न स भूयोऽत्र संसारे जन्म प्राप्नोति दारुणम्

ಉತ್ತರಾಯಣ ಬಂದಾಗ ಯಾರು ‘ಘೃತ-ಕಂಬಲ’ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಈ ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ದಾರುಣ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯರು।

Verse 11

एवं कृत्वा नरो भक्त्या यात्रां देवस्य शूलिनः । निर्माल्यातिक्रमोद्भूतैरज्ञानाद्भक्षणोद्भवैः । पापैः प्रमुच्यते जंतुस्तथाऽन्यैः कर्मसंभवैः

ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶೂಲಧಾರಿ ದೇವನ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದವನು, ನಿರ್ಮಾಲ್ಯ ಅತಿಕ್ರಮಣದಿಂದ ಉಂಟಾದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಹಾಗೂ ಇತರ ಕರ್ಮಜನ್ಯ ಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಜೀವ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 42

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चण्डीशमाहात्म्यवर्णनंनामद्विचत्वारिंशोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಚಂಡೀಶಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।