
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ‘ಶೃಂಗಸಾರ’ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಲಿಂಗವು ‘ಶೃಂಗಾರೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಕಾರಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಹರಿ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಶೃಂಗಾರ-ಲೀಲೆ ನಡೆಸಿದನೆಂದು, ಅದರಿಂದಲೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ದೇವಲಿಂಗಕ್ಕೂ ಆ ಹೆಸರು ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ, ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಂತೆ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಭವ (ಶಿವ)ನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಸಂಚಿತ ಪಾಪಸಮೂಹ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ—ದರಿದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಶೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತ ಭಕ್ತನು ಅಲ್ಲಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಂತಹ ದುಃಖ-ದರಿದ್ರತೆ ಎದುರಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಈ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪರಿಹಾರಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗೆ ಮಾನ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं शृंगसरोऽभिधम्
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ತದನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಶೃಂಗಸರಸ್ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।
Verse 2
शृंगारेश्वरनामा च तत्र देवः प्रतिष्ठितः । शृङ्गारं विधिवच्चक्रे यत्र गोपीयुतो हरिः
ಅಲ್ಲಿ ‘ಶೃಂಗಾರೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ದೇವರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಿ ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು।
Verse 3
शृङ्गारेश्वरनामा च तेन पापौघनाशनः । पूजयेद्यो विधानेन तत्र स्थाने स्थितं भवम् । दारिद्र्यदुःखसंयुक्तो न स भूयाद्भवे क्वचित्
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಶೃಂಗಾರೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತ—ಪಾಪಸಮೂಹನಾಶಕ. ಯಾರು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಭವ (ಶಿವ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ।
Verse 359
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಶೃಂಗಾರೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 360ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।