Adhyaya 355

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಪ್ರಿಯೆ, ನಂತರ ದೇವಗುಪ್ತೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ-ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ) ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳವಿದೆ.

Verse 2

गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे

ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅವನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಉತ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದನು.

Verse 3

ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्

ಅನಂತರ ಸರ್ವದೇವಪತಿ ಶಿವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಚಂದ್ರನ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 4

क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्

ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ‘ಮೃಗಲಾಂಛನ’ನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ದೇವಾಸುರರು ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು.

Verse 5

गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि

ಗುಪ್ತವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ‘ಗುಪ್ತೇಶ್ವರ’ನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ದೇವನು ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲ ಕುಷ್ಠವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಸೋಮವಾರ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನ ವಂಶದಲ್ಲಿಯೂ ಕುಷ್ಠಿಯು ಯಾರೂ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 354

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಗುಪ್ತೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರು ನೂರು ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.