
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ—ಭೀಮೇಶ್ವರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ “ದೇವಿ ಮಂತ್ರವಿಭೂಷಣಾ” ಎಂಬ ದೇವೀರೂಪವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೇವಿಯ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಸನ್ನಿಧಿಯ ವರ್ಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ವ್ರತಕಾಲ ಮತ್ತು ವಿಧಾನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ—ಶ್ರಾವಣಮಾಸದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಿಂದ ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಸ್ತ್ರೀ ಎಲ್ಲಾ ಶೋಕದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ. ಕ್ಷೇತ್ರವಿವರಣೆ, ಭಕ್ತಪರಂಪರೆ, ವ್ರತಸಮಯ—ಇವುಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಫಲಪ್ರದ ಧರ್ಮೋಪದೇಶ ನೀಡಲಾಗಿದೆ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅನಂತರ ಮಂತ್ರವಿಭೂಷಣಾ ದೇವಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಆಕೆ ಭೀಮೇಶ್ವರನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ)ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ ದೇವಿಯೇ ಆಕೆ.
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ತೃತೀಯೆಯಂದು ಯಾವ ಸ್ತ್ರೀ ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೋ, ಆಕೆ ಸಮಸ್ತ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಮಂತ್ರವಿಭೂಷಣಾ ಗೌರೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಮೂರುನೂರು ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.