Adhyaya 342

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्य दक्षिणनैरृत्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं पापहरं देवि स्वयं सोमप्रतिष्ठितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಅದರ ದಕ್ಷಿಣ-ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅತಿದೂರವಲ್ಲದೆ ಪಾಪಹರ ಲಿಂಗವೊಂದು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಸೋಮ (ಚಂದ್ರ) ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

तत्रैवामृतकुण्डं तु कलाकुण्डं तु तत्स्मृतम् । तत्र स्नात्वा तु चंद्रेशं यो नरः पूजयिष्यति

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಮೃತಕುಂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನೇ ಕಲಾಕುಂಡವೆಂದೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಯಾರು ಚಂದ್ರೇಶ (ಚಂದ್ರೇಶ್ವರ)ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ…

Verse 3

स तु वर्षसहस्रस्य तपःफलमवाप्स्यति । तत्रैव संस्थितं देवि तडागं चंद्रनिर्मितम्

…ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಹೇ ದೇವಿ, ಚಂದ್ರನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಒಂದು ತಡಾಗವೂ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 4

धनुःषोडशविस्तारं चंद्रेशात्पूर्वपश्चिमे । तत्पूर्वं ते समाख्यातं मुक्तिदानादिपूर्वकम्

ಚಂದ್ರೇಶನ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿಸ್ತಾರ ಹದಿನಾರು ಧನುಸ್ಸುಗಳಷ್ಟು. ಮುಕ್ತಿದಾನಾದಿ ಅದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಮುಂಚೆಯೇ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 342

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरमाहात्म्ये चंद्रेश्वरकलाकुण्डतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಒಳಗಿನ ಆಶಾಪೂರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಚಂದ್ರೇಶ್ವರ–ಕಲಾಕುಂಡ ತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ನಲವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।