
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶವಾಗಿ ಒಂದು ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ತಪ್ತೋದಕಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ತಪ್ತಕುಂಡ ಮತ್ತು ದೇವತೆ ತಲಾಸ್ವಾಮಿ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಸಮರದ ನಂತರ ದೈತ್ಯರ ನಾಯಕನಾದ ತಲಾಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಸಂಹರಿಸಿದನೆಂಬ ಪೌರಾಣಿಕ ಸ್ಮರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಮರಣೆ ಯಾತ್ರಾವಿಧಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ—ಸಾಧಕನು ತಪ್ತಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತಲಾಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಜೊತೆಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಪಿಂಡಪ್ರದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಕೋಟಿ-ಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಾನ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸ್ಥಳಸೂಚನೆ, ಪೌರಾಣಿಕ ಮಾನ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವಿಧಾನ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ತೀರ್ಥಘಟಕವಾಗಿ ಏಕೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मात्तदुन्नतस्थानादुत्तरे योजनत्रयात् । तत्र तप्तोदकस्वामी तलो यत्र हतः पुरा
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಉನ್ನತ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮೂರು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ತಪ್ತೋದಕಸ್ವಾಮಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ತೀರ್ಥವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಲು ಹತನಾದನು.
Verse 2
दैत्यानामधिपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । कृत्वा वर्षशतं युद्धं तलस्वामी ततोऽभवत्
ಹೇ ದೇವಿ! ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿ ನಂತರ ‘ತಲಸ್ವಾಮಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
Verse 3
तप्तकुण्डे नरः स्नात्वा तलस्वामिनमर्चयेत् । हृत्वा पिंडप्रदानं तु कोटियात्राफलं लभेत्
ತಪ್ತಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ತಲಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು; ಪಿಂಡಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಕೋಟಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 330
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरत्रिश ततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ತಲಸ್ವಾಮಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಮೂವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।