Adhyaya 322

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ಅದರ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ, ‘ದುರ್ಗಾದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

ದುಃಖವಿನಾಶಿನಿಯಾದ ದುರ್ಗೆಗೆ ದುಃಖವು ಬಂದಾಗ, ಆ ದುಃಖ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಳು.

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ದಿವಾಕರನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯಾದ ದುರ್ಗಾದೇವಿಗೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ವರವನ್ನು ಬೇಡು; ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ.”

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

ದುರ್ಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದಿವಾನಾಥ ಸೂರ್ಯದೇವ, ನೀವು ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ದುಃಖಸಮೂಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿರಿ।

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

ಸೂರ್ಯನು ಹೇಳಿದರು—ಅತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಭಗವಾನ್ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕ (ಶಿವ) ಆ ಉನ್ನತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

“ಹೇ ದೇವಿ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ‘ದುರ್ಗಾದಿತ್ಯ’ ಆಗುವುದು।” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಸೂರ್ಯನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನಗೊಂಡನು। ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ, ರವಿವಾರದಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗಾದಿತ್ಯನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ದುರ್ಗಾದಿತ್ಯನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳೂ ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಕುಷ್ಠರೋಗಗಳೂ ಲಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ದುರ್ಗಾದಿತ್ಯಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರು ನೂರ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।