Adhyaya 315
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶಿವ–ದೇವಿ ಸಂವಾದದೊಳಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರೋಪದೇಶ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ-ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ‘ಮಾರುಡಾರ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಮರುತ್ಗಣಗಳು ಪೂಜಿಸುವರು; ಅವಳು ‘ಸರ್ವಕಾಮ-ಫಲಪ್ರದಾ’ ಎಂದು ವರ್ಣಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮುಂದೆ ಕಾಲನಿಯಮ ಮತ್ತು ಪೂಜಾವಿಧಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾನವಮಿಯಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಪ್ತಮಿಯಂದೂ, ಗಂಧ–ಪುಷ್ಪಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ಥಳ (ಎಲ್ಲಿ), ಕಾಲ (ಯಾವಾಗ), ವಿಧಾನ (ಹೇಗೆ) ಎಂಬ ಪುರಾಣಸಂಬಂಧವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಇಷ್ಟಫಲ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ನಿಯತ ಭಕ್ತಿಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಮಹಾಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ ಮರುದಾರ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವಳು ಆ ಸ್ಥಳದ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
ಮರುದ್ಗಣರಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾದ ಆ ದೇವಿ ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದೆಯಾಗಿದೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಸಪ್ತಮಿಯಂದು ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾನವಮಿಯಂದು ಗಂಧ‑ಪುಷ್ಪಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ.
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮರುದಾರ್ಯಾ ದೇವೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.