
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನ ಉಪದೇಶರೂಪವಾಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರನಿರ್ದೇಶ ಮತ್ತು ವ್ರತವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಎಂಟು ಧನುಸ್ಸು’ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಬಕುಲಸ್ವಾಮಿಯ ದೇವಾಲಯವಿದೆ; ಅವರ ದರ್ಶನವು ದುಃಖ-ಶೋಕ-ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದೆ ವಿಧಿ: ರವಿವಾರಕ್ಕೆ ಸಪ್ತಮಿ ತಿಥಿ ಸೇರಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮನೋವಾಂಛೆಗಳು ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನ-ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ಕಂದಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ವಿಭಾಗದ ‘ಬಕುಲಸ್ವಾಮಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಪ್ರಿಯೆ! ಅಲ್ಲಿಂದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಧನುಷಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಕುಲಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಅವನು ದುಃಖನಾಶಕನು।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ರವಿವಾರ ಸಪ್ತಮೀ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ಜಾಗರಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಬಕುಲಸ್ವಾಮಿ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಮೂರು ನೂರು ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.