
ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ತತ್ತ್ವೋಪದೇಶರೂಪದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂವಾದವಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಹರಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ—ಚಂಡೀಶನಿಂದ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಧನು (ಬಿಲ್ಲಿನ) ದೂರದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಾಲಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹರಿದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪುರಾಣೋಕ್ತ ಫಲಶ್ರುತಿ ಉಂಟು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಹಾಗೂ ಜಾಗರಣ (ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣೆ) ಮಾಡುವುದನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಭಕ್ತನು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपालस्वामिनं हरिम् । चण्डीशात्पूर्वदिग्भागे धनुषां विंशतौ स्थितम्
ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ತದನಂತರ ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಹರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅವನು ಚಂಡೀಶನ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಧನುಷಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।
Verse 2
सर्वपापोपशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च माघे मासि विशेषतः । पूजा जागरणं कृत्वा तत्र गच्छेत्परं पदम्
ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವವನು, ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು. ಅವನನ್ನು ದರ್ಶಿಸಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತನು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 311
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गोपाल स्वामिहरिमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ “ಗೋಪಾಲಸ್ವಾಮಿ ಹರಿಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ” ಎಂಬ ನಾಮದ ಮೂರುನೂರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।