Adhyaya 31

Verse 1

देव्युवाच । सकारपंचकं प्रोक्तं यत्त्वया मम शंकर । कथं तदत्र संवृत्तमेतन्मे संशयं महत्

ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶಂಕರಾ! ನೀನು ನನಗೆ ‘ಸಕಾರ-ಪಂಚಕ’ವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೆ; ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಯಿತು? ಇದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಸಂಶಯ.

Verse 2

कथं वात्र समायाता कुतश्चापि सरस्वती । कथं स वाडवो जातः कस्मिन्काले कथं ह्यभूत् । तत्सर्वं विस्तरेणेदं यथावद्वक्तुमर्हसि

ಸರಸ್ವತಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದಳು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು? ಆ ವಾಡವ-ಅಗ್ನಿ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿತು—ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯನು.

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथा जाता तस्मिन्क्षेत्रे सरस्वती । यतश्चैव समुद्भूता सर्वपापप्रणाशिनी

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಕೇಳು; ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದಳು, ಯಾವ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು—ಅವಳು ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನಿ.

Verse 4

हिरण्या वज्रिणी न्यंकुः कपिला च सरस्वती

ಹಿರಣ್ಯಾ, ವಜ್ರಿಣೀ, ನ್ಯಂಕು, ಕಪಿಲಾ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿ—ಇವು ಐದು (ಪವಿತ್ರ) ನದಿಗಳು/ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 5

ऋषिभिः पञ्चभिश्चात्र समाहूता यथा पुरा । वाडवेनाग्निना युक्ता यथा जाता शृणुष्व तत्

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಐದು ಋಷಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಅವಳು ವಾಡವ-ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಯುಕ್ತಳಾದಳು—ಅದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 6

पुरा देवासुरे युद्धे निवृत्ते सोमकारणात् । पितामहस्य वचनात्तारां चन्द्रः समर्पयत्

ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೋಮಕಾರಣದಿಂದ ದೇವಾಸುರಯುದ್ಧ ಶಮನವಾದಾಗ, ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಚನಾನುಸಾರ ಚಂದ್ರನು ತಾರೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು।

Verse 7

ततो याताः सुराः स्वर्गं पश्यन्तोऽधोमुखा महीम् । ददृशुस्ते ततो देवा भूम्यां स्वर्गमिवापरम्

ನಂತರ ಸೂರರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು, ಕೆಳಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡುವವರಾಗಿ; ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವರ್ಗವಿರುವಂತೆ ದೇವರುಗಳು ಕಂಡರು।

Verse 8

आश्रमं मुनिमुख्यस्य दधीचेर्लोक विश्रुतम् । सर्वर्त्तुकुसुमोपेतं पादपैरुपशोभितम् । केतकीकुटजोद्भूत बकुलामोदमोदितम्

ಅವರು ಲೋಕವಿಖ್ಯಾತನಾದ ಮುನಿಮುಖ್ಯ ದಧೀಚಿಯ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಕಂಡರು—ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ, ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ, ಮತ್ತು ಕೇತಕಿ, ಕುಟಜ, ಬಕುಲ ಪುಷ್ಪಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮನೋಹರವಾದುದು।

Verse 9

एवंविधं समासाद्य तदाश्रमपदं गुरु । कौतुकाद्द्रष्टुमारब्धाः सर्वे देवा मनोरमम्

ಇಂತಹ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಆ ಪೂಜ್ಯ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕೌತುಕದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ಆ ಮನೋಹರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 10

ते च तीर्थाश्रमे तस्मिन्यानान्युत्सृज्य संयताः । प्रवृत्तास्तमृषिं द्रष्टुं प्राकृताः पुरुषा यथा

ಆ ತೀರ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಯಮದಿಂದ, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪುರುಷರಂತೆ ಮುಂದುವರಿದರು।

Verse 11

दृष्टवंतः सुराः सर्वे पितामहमिवापरम् । ततस्त ऋषिणा सर्वे पाद्यार्घ्यादिभिरर्च्चिताः

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು. ನಂತರ ಆ ಋಷಿಯು ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯಾದಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದನು.

Verse 12

यथोक्तमासनं भेजुः सर्वे देवाः सवासवाः । तेषां मध्ये समुत्थाय शक्रः प्रोवाच तं मुनिम्

ಹೇಳಿದಂತೆ ವಾಸವ (ಇಂದ್ರ) ಸಹಿತ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಆಸನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ನಂತರ ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಶಕ್ರನು ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 13

आयुधानि विमुच्याग्रे भवान्गृह्णात्विमानि हि । तन्निशम्य वचः प्राह दधीचिः पाकशासनम्

“ಮೊದಲು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದಯವಿಟ್ಟು ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.” ಎಂಬ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದಧೀಚಿ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ)ನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 14

मुक्तास्त्राणि ममाभ्याशे यूयं यात त्रिविष्टपम् । तं शक्रः प्राह चैतानि कार्यकाले ह्युपस्थिते

“ನಿಮ್ಮ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ನೀವು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ.” ಆಗ ಶಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು—“ಕಾರ್ಯಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಇವು (ಆಯುಧಗಳು) ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.”

Verse 15

देयानि ते पुनः शत्रूनभिजेष्यामहे रणे । पुनःपुनस्ततः शक्रः संदिश्य मुनिसत्तमम्

“ಇವುಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಮತ್ತೆ ನೀಡಬೇಕು; ಆಗ ನಾವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವೆವು.” ಎಂದು ಶಕ್ರನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಪುನಃಪುನಃ ಸೂಚಿಸಿದನು.

Verse 16

अस्माकमेव देयानि न चान्यस्य त्वया मुने । बाढमित्युदिते शक्रमुक्तवान्मुनिसत्तमः

“ಓ ಮುನೇ, ಇವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಿಗೇ ನೀಡಬೇಕು; ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ನೀನು ಕೊಡಬಾರದು.” ಎಂದು ಶಕ್ರನು ಹೇಳಿದಾಗ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು—“ಬಾಢಂ, ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 17

दास्यामि ते समस्तानि युद्धकाले विशेषतः । नास्य मिथ्या भवेद्वाक्यमिति मत्वा शचीपतिः । मुक्त्वास्त्राणि तदभ्याशे पुनः स्वर्गं गतस्तदा

ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು—“ನಾನು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ನೀಡುವೆನು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ.” ಈ ವಾಕ್ಯ ಮಿಥ್ಯೆಯಾಗದು ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

Verse 18

अस्त्रार्पणं यः प्रयतः प्रयत्नाच्छृणोति राजा भुवि भावितातात्मा । सोऽभ्येति युद्धे विजयं परं हि सुतांश्च धर्मार्थयशोभिरामाः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜನು ನಿಯಮಶೀಲನಾಗಿ, ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಈ ಅಸ್ತ್ರಾರ್ಪಣದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ—ಅವನ ಅಂತರಾತ್ಮ ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಮ ವಿಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥ-ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಕೊಡುವ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 31

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभा सखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वडवानलोत्पत्तिवृत्तान्ते दधीचिमहर्षये सर्वदेवकृतस्वस्वशस्त्रसमर्पणवर्णनंनामैकत्रिंशोध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ವಡವಾನಲೋತ್ಪತ್ತಿವೃತ್ತಾಂತದಲ್ಲಿ, “ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ವರ್ಣನೆ” ಎಂಬ ಏಕತ್ರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.