Adhyaya 300

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे किञ्चिद्वायव्यसंस्थितम् । संगालेश्वरनामास्ति सर्वपातकनाशनम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಾಯವ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ‘ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಯಾದ ಶಿವಲಿಂಗವಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶಕ.

Verse 2

तत्र ब्रह्मा च विष्णुश्च लिंगस्याराधनोद्यतौ । शक्रश्चैव महातेजा लिंगं पूजितवान्प्रिये

ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಲಿಂಗಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾಗಿದ್ದರು; ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನೂ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 3

वरुणो धनदश्चैव धर्मराजोऽथ पावकः । आदित्यैर्वसुभिश्चैव लोकपालैः समंततः

ವರುಣ, ಧನದ (ಕುಬೇರ), ಧರ್ಮರಾಜ ಮತ್ತು ಪಾವಕ (ಅಗ್ನಿ)—ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು ಹಾಗೂ ಲೋಕಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ—ಎಲ್ಲೆಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಸೇರಿದರು।

Verse 4

आराधितं महालिंगं संगालेश्वरनामभृत् । पूजयित्वा तु ते सर्वे दृष्ट्वा माहात्म्यमुत्तमम्

‘ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮಧಾರಿಯಾದ ಆ ಮಹಾಲಿಂಗವು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲರೂ ಅದರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಕ್ತಿವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು।

Verse 5

ऊचुश्च सहसा देवि परमानंदसंयुताः । देवानां निवहैर्यस्मात्समागत्य प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वरनामास्य भविष्यति धरातले

ಆಗ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಓ ದೇವಿ, ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ಸಹಸಾ ಹೇಳಿದರು—‘ದೇವಗಣಗಳ ಸಮೂಹವು ಸೇರಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಹೆಸರು “ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರ” ಆಗುವುದು.’

Verse 6

संगालेश्वरनामानं पूजयिष्यंति मानवाः । न तेषामन्वये कश्चिन्निर्धनः संभविष्यति

ಮಾನವರು ‘ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವರು; ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ದರಿದ್ರನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 7

गोसहस्रस्य दत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति संगालेश्वरदर्शनात्

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲವು ಕೇವಲ ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 8

अमावास्यां च संप्राप्य स्नानं कृत्वा विधानतः । यः करोति नरः श्राद्धं पितॄणां रोषवर्जितः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्

ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವನ ಪಿತೃಗಳು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

अर्धक्रोशं च तत्क्षेत्रं समंतात्परिमण्डलम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ವಲಯಾಕಾರವಾಗಿ ಅರ್ಧಕ್ರೋಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಅದು ಜನರಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 10

अस्मिन्क्षेत्रे महादेवि जीवा उत्तममध्यमाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेऽपि यांति परां गतिम्

ಓ ಮಹಾದೇವಿ! ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಜೀವಿಗಳು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೂ, ಅವರೂ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 11

गृहीत्वानशनं ये तु प्राणांस्त्यक्ष्यंति मानवाः । निश्चयं ते महादेवि लीयंते परमेश्वरे

ಯಾರು ಅನಶನ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

गवा हता द्विजहता ये च वै दंष्ट्रिभिर्हता । आत्मनो घातका ये तु सर्पदष्टाश्च ये मृताः

ಹಸುವಿನ ಆಘಾತದಿಂದ ಸತ್ತವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಫಲದಿಂದ ಮೃತರಾದವರು, ದಂಷ್ಟ್ರಧಾರಿ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಹತರಾದವರು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು, ಮತ್ತು ಸರ್ಪದಂಶದಿಂದ ಸತ್ತವರು—ಅವರೂ (ಇಲ್ಲಿ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ).

Verse 13

शय्यायां विगतप्राणा ये च शौचविवर्जिताः । अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये अपुनर्भवदायके

ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು, ಶೌಚಶುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರು—ಈ ಮಹಾಪುಣ್ಯಕರ, ಅಪುನರ್ಭವಪ್ರದ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ (ಅವರಿಗೂ ಗತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).

Verse 14

दत्तैः षोडशभिः श्राद्धैर्वृषोत्सर्गे कृते पुनः । विधिवद्भोजितैर्विप्रैर्भवेन्मुक्तिर्न संशयः

ಹದಿನಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದತ್ತಮಾಡಿ, ನಂತರ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ—ಮುಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 15

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे गतवंतस्त्रिविष्टपम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ (ಸ್ವರ್ಗ)ಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.

Verse 16

संगालेश्वरमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं तव । श्रुतं हरति पापानि दुःखशोकांस्तथैव च

ಹೇ ದೇವಿ, ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರನ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ದುಃಖಶೋಕಗಳೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 300

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸಂಗಾಲೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ನಾಮದ ತ್ರಿಶತತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.