Adhyaya 299

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । शंखचक्रगदाधारी माधवस्तत्र संस्थितः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅತಿ ದೂರವಲ್ಲದೆ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದಾಧಾರಿ ಮಾಧವನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 2

एकादश्यां सिते पक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः । यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः । स याति परमं स्थानमपुनर्भवदायकम्

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದ, ಗಂಧ-ಪುಷ್ಪ-ಅನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮರಹಿತ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ।

Verse 3

अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा । विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत् । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्

ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕಕರ್ತೃ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಈ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದನು—ವಿಷ್ಣುಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಯಾರು ಮಾಧವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸ್ವಯಂ ದೇವ ಹರಿ ಇರುವ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 4

एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं विष्णुदैवतम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

ಇದೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ವಿಷ್ಣುದೈವತದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು; ಇದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 299

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये माधवमाहात्म्यवर्णनंनाम नवनवत्युत्तरद्वि शततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಮಾಧವಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡುನೂರ ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।