Adhyaya 29

Verse 1

ईश्वर उवाच । अग्नितीर्थं ततो गच्छेत्सागरस्य तटे शुभे । यत्राऽसौ वाडवो मुक्तः सरस्वत्या वरानने

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ ಸಮುದ್ರದ ಶುಭ ತೀರದಲ್ಲಿರುವ ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಹೇ ವರಾನನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತೀ ಆ ವಾಡವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 2

दक्षिणे सोमनाथस्य सर्वपापप्रणाशनम् । तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं पद्मकं नाम नामतः

ಸೋಮನಾಥನ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಖ್ಯಾತ ‘ಪದ್ಮಕ’ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವಿದೆ।

Verse 3

धन्वंतरशते प्रोक्तं सोमेशाज्जलमध्यगम् । कुण्डं पापहरं प्रोक्तं शतहस्तप्रमाणतः । तत्र स्नानं प्रकुर्वीत विगाह्य निधिमंभसाम्

ಧನ್ವಂತರಿಯ ಶತತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಕುಂಡವು ಸೋಮೇಶ (ಸೋಮನಾಥ) ಸಮೀಪ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪಾಪಹರ, ಶತಹಸ್ತ ಪ್ರಮಾಣ; ಆ ಜಲನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

आदौ कृत्वा तु वपनं सोमे श्वरसमीपतः । शंकरं मनसा ध्यायन्केशांस्तत्र परित्यजेत् । समुत्तार्य ततः केशान्भूयः स्नानं समाचरेत्

ಮೊದಲು ಸೋಮೇಶ್ವರ ಸಮೀಪ ವಪನ (ಮುಂಡನ) ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಂಕರನ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಕೇಶಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಆ ಕೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸ್ನಾನ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 5

यत्किंचित्कुरुते पापं मनुष्यो वृत्तिकर्शितः । तदेव पर्वतसुते सर्वं केशेषु तिष्ठति

ಹೇ ಪರ್ವತಸುತೆ! ಜೀವನೋಪಾಯದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ನಲುಗಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಏನೇ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ಕೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 6

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन केशांस्तत्र विनिक्षिपेत् । तदेव सोमनाथाग्रे कृत्वा तु द्विगुणं फलम्

ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕೇಶಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೋಮನಾಥನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ ದ್ವಿಗುಣ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 7

अग्नितीर्थसमीपस्थं कपर्द्दिद्वारमध्यगम् । तत्रैव द्विगुणं ज्ञेयमन्यत्रैकगुणं स्मृतम्

ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಕಪರ್ದ್ದಿ-ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವು ಅಲ್ಲಿ ದ್ವಿಗುಣವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಬೇರೆಡೆ ಅದು ಏಕಗುಣವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿದೆ.

Verse 8

क्षुरकर्म न शस्तं स्याद्योषितां तु वरानने । सभर्तृकाणां तत्रैव विधिं तासां शृणुष्व मे

ಹೇ ವರಾನನೆ! ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಕ್ಷುರದಿಂದ ಮುಂಡನ ಮಾಡುವುದು ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವಲ್ಲ. ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಭರ್ತೃಯುತ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.

Verse 9

सर्वान्केशान्समुद्धृत्य च्छेदयेदंगुलद्वयम् । ततो देवान्विधानेन तर्प्पयेत्पितृदेवताः

ಎಲ್ಲಾ ಕೂದಲನ್ನೂ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಎರಡು ಬೆರಳಿನಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಪಿತೃದೇವತೆಗಳಿಗೂ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

मुण्डनं चोपवासश्च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः

ಮುಂಡನ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸ—ಇದೇ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 11

गंगायां भास्करे क्षेत्रे मातापित्रोर्गुरौ मृते । आधाने सोमपाने च वपनं सप्तसु स्मृतम्

ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ, ಭಾಸ್ಕರಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ತಾಯಿ-ತಂದೆ ಅಥವಾ ಗುರು ಮರಣವಾದಾಗ, ಅಗ್ನ್ಯಾಧಾನ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸೋಮಪಾನ ಯಾಗದಲ್ಲಿ—ಈ ಏಳು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಪನ (ಮುಂಡನ) ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 12

अश्वमेधसहस्राणां सहस्रं यः समाचरेत् । नासौ तत्फलमाप्नोति वपनाद्यच्च लभ्यते

ಯಾರು ಸಾವಿರದ ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ವಪನ (ಮುಂಡನ)ದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯಲಾರನು.

Verse 13

विना मन्त्रेण यस्तत्र देवि स्नानं समाचरेत् । समाप्नोति क्वचिच्छ्रेयो मुक्त्वैकं पर्ववासरम्

ಹೇ ದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಆದರೆ ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಆ ಒಂದೇ ಲಾಭವೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 14

विना मंत्रं विना पर्व क्षुरकर्म विना नरैः । कुशाग्रेणापि देवेशि न स्प्रष्टव्यो महोदधिः

ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗ್ಯ ಪರ್ವಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ, ಮತ್ತು ನರರಿಂದ ನಡೆದ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಮುಂಡನ/ಶೇವ್) ಇಲ್ಲದೆ—ಕುಶಾಗ್ರದಿಂದಲೂ ಮಹೋದಧಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 15

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वाऽर्घ्यं च महोदधौ । संपूज्य पुष्पगंधैश्च वस्त्रैः पुण्यानुलेपनैः

ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಹೋದಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪುಷ್ಪ-ಗಂಧ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಾನುಲೇಪನಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 16

हिरण्मयं यथाशक्त्या निक्षिपेत्तत्र कंकणम्

ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಮಯ ಕಂಕಣವನ್ನು ಅರ್ಪಣವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು.

Verse 17

एवं कृत्वा विधानं तु स्पर्शयेल्लवणोदधिम् । मन्त्रेणानेन देवेशि ततः सांनिध्यतां व्रजेत्

ಹೀಗೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಲವಣೋದಧಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅವನು ನಂತರ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

ॐ नमो विष्णुगुप्ताय विष्णुरूपाय ते नमः । सांनिध्ये भव देवेश सागरे लवणाम्भसि

ಓಂ, ವಿಷ್ಣುಗುಪ್ತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಷ್ಣುರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ದೇವೇಶ, ಲವಣಜಲದ ಈ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿ ಕೃಪೆಮಾಡು.

Verse 19

अग्निश्च रेतो मृडया च देहो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्पार्वति सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत्तु पतिं नदीनाम्

ಅಗ್ನಿಯೇ ಬೀಜ; ಮೃಡ (ಶಿವ)ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೇಹ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ವಿಷ್ಣು ಆ ಬೀಜದ ಧಾರಕನು, ಅಮೃತದ ನಾಭಿ. ಹೇ ಪಾರ್ವತಿ, ಈ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ ನಂತರ ನದೀನಾಥನ ಜಲದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಸ್ನಾನಾರ್ಥ ಅವಗಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 20

ॐ नमो रत्नगर्भाय मन्त्रेणानेन भामिनि । कंकणं प्रक्षिपेत्तत्र ततः स्नायाद्यदृच्छया

‘ಓಂ, ರತ್ನಗರ್ಭಾಯ ನಮಃ’—ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಕಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ (ಪ್ರಕ್ಷಿಪಿಸಿ), ನಂತರ ವಿಧಿಯಂತೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 21

ततश्च तर्पयेद्देवान्मनुष्यांश्च पितामहान् । तिलमिश्रेण तोयेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ನಂತರ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಎಳ್ಳುಮಿಶ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 22

आजन्मशतसाहस्रं यत्पापं कुरुते नरः । सकृत्स्नात्वा व्यपोहेत सागरे लवणाम्भसि

ಮಾನವನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನಾದರೂ, ಲವಣಜಲದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 23

वृषभस्तत्र दातव्यः प्रवृत्ते क्षुरकर्मणि । आत्मप्रकृतिदानं च पीतवस्त्रं तथैव च

ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ (ಮುಂಡನ) ಆರಂಭವಾದಾಗ ವೃಷಭವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ದಾನ ಮಾಡಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 24

अनेन विधिना तत्र सम्यक्स्नानं समाचरेत् । स्पर्शयेद्वाडवं तेजश्चान्यथा दोषभाग्भवेत्

ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವಾಡವಾಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು (ಆಚಾರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ) ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 25

वरः शापश्च तस्यायं पुरा दत्तो यथा द्विजैः

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಅದರ ವರವೂ ಶಾಪವೂ ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರದತ್ತವಾಗಿತ್ತು.

Verse 26

देव्युवाच । कुत्र कुत्र महादेव जलस्नानाद्विशुध्यति । किमर्थं सागरे दोषः प्राप्यते कौतुकं महत्

ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾದೇವ! ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಜಲಸ್ನಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ದೋಷ ಏಕೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ? ಇದು ನನಗೆ ಮಹಾ ಕೌತುಕ.

Verse 27

यत्र गंगादयः सर्वा नद्यो विश्रांतिमागताः । यत्र विष्णुः स्वयं शेते यत्र लक्ष्मीः स्वयं स्थिता

ಎಲ್ಲಿ ಗಂಗಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಬಂದಿವೆ; ಎಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ವಿಷ್ಣು ಶಯನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ—

Verse 28

किमर्थं वरशापं तु तस्य दत्तं द्विजैः पुरा । सर्वं विस्तरतो ब्रूहि महान्मे संशयोऽत्र वै

ಹಿಂದೆ ದ್ವಿಜ ಋಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ವರವೂ ಶಾಪವೂ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀಡಿದರು? ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮಹಾ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ।

Verse 29

ईश्वर उवाच । दीर्घसत्रं पुरा देवि प्रारब्धं सुरसत्तमैः । प्रभासं तीर्थमासाद्य सम्यक्छ्रद्धा समन्वितैः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವಿ, ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪ್ರಭಾಸ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಸೇರಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಶ್ರದ್ಧಾ-ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೀರ್ಘಸತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು।

Verse 30

ततः सत्रावसाने तु दत्त्वा दानमनेकधा । सर्वस्वं ब्राह्मणेन्द्राणां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

ಆ ಸತ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನೇಕ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು।

Verse 31

तावदन्ये द्विजास्तत्र दक्षिणार्थं समागताः । देशीयास्तत्र वास्तव्याः शतशोऽथ सहस्रशः

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇತರ ದ್ವಿಜರೂ ದಕ್ಷಿಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು—ಆ ದೇಶದ ಸ್ಥಳೀಯ ನಿವಾಸಿಗಳು, ನೂರಾರು ಹಾಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ।

Verse 32

प्रार्थनाभङ्गभीताश्च ततो देवाः सवासवाः । प्रणष्टास्तान्सुरान्दृष्ट्वा ब्राह्मणाश्चानुवव्रजुः

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬೇಡಿಕೆ ವಿಫಲವಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಇಂದ್ರಸಹಿತ ದೇವರುಗಳು ಅಂತರಧಾನರಾದರು; ಆ ದೇವರುಗಳು ಮಾಯವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು।

Verse 33

खेचरत्वं पुरा देवि ह्यासीदग्रभुवां महत् । तेन यांति द्रुतं सर्वे यत्र यत्र सुरालयाः

ಹೇ ದೇವಿ, ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯರಿಗೆ ಆಕಾಶಗಮನವೆಂಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿ ಇತ್ತು; ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ದೇವಾಲಯಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವರು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

Verse 34

एवं सर्वत्रगामित्वं तेषां वीक्ष्य दिवौकसः । प्रविष्टाः सागरं भीता ऊचुर्वाक्यं च तं पुनः

ಅವರ ಸರ್ವತ್ರಗಮನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ದಿವೌಕಸರಾದ ದೇವರುಗಳು ಭಯಪಟ್ಟು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 35

शरणं ते वयं प्राप्ता ब्राह्मणेभ्यो भयं गताः । नास्ति वित्तं च दानार्थं तस्माद्रक्ष महोदधे

ನಾವು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ದಾನಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಧನವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ಮಹೋದಧೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

Verse 36

एकतः क्रतवः सर्वे समाप्तवरदक्षिणाः । एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् । विशेषतश्च देवानां रक्षणं बहुपुण्यदम्

ಒಂದು ಕಡೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳು; ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಭಯಭೀತ ಪ್ರಾಣಿಯ ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆ ಬಹುಪುಣ್ಯಪ್ರದ.

Verse 37

समुद्र उवाच । ब्राह्मणेभ्यो न भीः कार्या कथंचित्सुरसत्तमाः । अहं वो रक्षयिष्यामि प्रविशध्वं ममोदरे

ಸಮುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುವೆ; ನನ್ನ ಉದರದಲ್ಲಿ (ಆಳಗಳಲ್ಲಿ) ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಿ.

Verse 38

ततस्ते विबुधाः सर्वे तस्य वाक्येन हर्षिताः । प्रविष्टा गह्वरां कुक्षिं तस्यैव भय वर्ज्जिताः

ಆಮೇಲೆ ಅವನ ವಚನಗಳಿಂದ ಹರ್ಷಿತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅವನ ಗುಹೆಯಂತಿರುವ ಗಹನ ಕುಕ್ಷಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು।

Verse 39

समुद्रोऽपि महत्कृत्वा निजरूपं च भूरिशः । जलजाञ्जीवसंघातान्धृत्वा तीरसमीपतः

ಸಮುದ್ರವೂ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಜಲಚರ ಜೀವಿಗಳ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತೀರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು।

Verse 40

ततश्चक्र उपायं स ब्राह्मणानां निपातने । मत्स्यानामामिषं पक्त्वा महान्नेन च गोपितम्

ನಂತರ ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತನಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು—ಮೀನುಮಾಂಸವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ, ಬಹಳ ಅन्नದ ಕೆಳಗೆ ಮರೆಮಾಡಿದನು।

Verse 41

अथोवाच द्विजान्सर्वान्प्रणिपत्य कृतांजलिः । प्रसादः क्रियतां विप्रा मुहूर्त्तं मम सांप्रतम्

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—“ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿರಿ।”

Verse 42

आतिथ्यग्रहणादेव दीनस्य प्रणतस्य च । युष्मदर्थं मया सम्यगेतत्पाकं समावृतम् । क्रियतां भोजनं भूयो गंतव्यमनु नाकिनाम्

“ದೀನನೂ ಪ್ರಣತನೂ ಆದ ಅತಿಥಿಯ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಪುಣ್ಯ; ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಾನು ಈ ಪಾಕವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಭೋಜನಮಾಡಿರಿ; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊರಡಿರಿ।”

Verse 43

अथ ते ब्राह्मणा मत्वा समुद्रं श्रद्धयान्वितम् । बाढमित्येव तं प्रोच्य बुभुजुः स्वर्णभाजने

ಅಂದು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧಾಸಂಪನ್ನನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ “ಬಾಢಮ್—ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರು।

Verse 44

न व्यजानंत तन्मांसं गुप्तं स्वादु क्षुधार्द्दिताः

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅವರು ರುಚಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆ ಗುಪ್ತ ಮಾಂಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 45

ततस्तृप्ताश्च ते विप्रा ब्राह्मणा विगतक्षुधः । आशीर्वादं ददुः सर्वे ब्राह्मणाः शंसित व्रताः

ನಂತರ ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು; ವ್ರತನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಲ್ಲರೂ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು।

Verse 46

भोजनांतो ब्राह्मणानां प्राणांतः क्षत्रजन्मनाम् । आशीविषाणां सर्पाणां कोपो ज्ञेयो मृतावधिः । प्रेरयामास देवान्वै गम्यतामित्युवाच तान्

‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭೋಜನಾಂತವು ಕ್ಷತ್ರಿಯಜನ್ಮರ ಪ್ರಾಣಾಂತದಂತೆ; ವಿಷಸರ್ಪಗಳ ಕೋಪವು ಮರಣಪರ್ಯಂತ ಇರುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ “ಹೋಗೋಣ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 47

ततो देवाः सगंधर्वा गच्छंतः शीघ्रगा वियत् । गच्छतस्तांस्ततो दृष्ट्वा ब्राह्मणास्तत्र वंदिता

ನಂತರ ದೇವರು ಗಂಧರ್ವರೊಡನೆ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು; ಅವರು ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು।

Verse 48

दक्षिणार्थं समुत्पेतुः सुरानुद्दिश्य पृष्ठतः

ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಯಮಾಡಿ ಅವರು ಹಿಂದೆಂದೇ ಎದ್ದು ಸಮೀಪಿಸಿದರು.

Verse 49

ततः प्रपतिता भूमौ द्विजास्ते सहसा पुनः । अभक्ष्यभक्षणात्ते वै ब्राह्मणा मांसभक्षणात्

ನಂತರ ಆ ದ್ವಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಭಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಿದ್ದರು—ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದರು.

Verse 50

निष्कृतिं तां परिज्ञाय समुद्रस्य रुषान्विताः । ददुः शापं महादेवि रौद्रं रौद्रवपुर्द्धराः

ಆ ‘ನಿಷ್ಕೃತಿ’ ಸಮುದ್ರದ ಕೃತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ರೌದ್ರರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅವರು ಘೋರ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

Verse 51

यस्मादभक्ष्यं मांसं वै ब्राह्मणानां परं स्मृतम् । त्वयोपहृतमस्माकं सुगुप्तं भक्ष्यसंयुतम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮಾಂಸವು ಪರಮ ಅಭಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೂ ನೀನು ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ತಂದೆ—ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮರೆಮಾಡಿ, ಭಕ್ಷ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ.

Verse 52

एकतः सर्वमांसानि मत्स्यमांसं तथैकतः । एकतः सर्वपापानि परदारास्तथैकतः

ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಮಾಂಸಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕೇವಲ ಮತ್ಸ್ಯಮಾಂಸ; ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪರದಾರಗಮನದ ಪಾಪ ಒಂದೇ.

Verse 53

एवं वयं विजानन्तो यदि मांसस्य दूषणम् । तथापि वंचिताः सर्वे अपरीक्षितकारिणः

ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣದ ದೋಷವನ್ನು ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಸಹೋದೆವು—ಯೋಗ್ಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೆವು।

Verse 54

यस्मात्पापमते क्रूरं त्वया वै वञ्चिता वयम् । मांसस्य भक्षणात्तस्मादपेयस्त्वं भविष्यसि

ಹೇ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಯ ಕ್ರೂರನೇ! ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸಿದ್ದೀ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಣದ ದೋಷದಿಂದ ನೀನು ‘ಅಪೇಯ’ನಾಗುವೆ—ನಿನ್ನ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಿರದು।

Verse 55

अस्पृश्यस्त्वं द्विजेंद्राणामन्येषां च नृणां भुवि । तवोदकेन ये मर्त्त्याः करिष्यंति कुबुद्धयः

ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜೇಂದ್ರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನಾಗುವೆ. ನಿನ್ನ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವ ಕುಬುದ್ಧಿಯ ಮನುಷ್ಯರು—

Verse 56

स्नानं ते नरकं घोरं प्रयास्यंति न संशयः । कृतघ्नानां च ये लोका ये लोकाः पापकर्मिणाम्

ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಘೋರ ನರಕವನ್ನು ಸೇರುವರು—ಕೃತಘ್ನರ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳ ಲೋಕಗಳು ಯಾವುವೋ ಅವನ್ನು।

Verse 57

तांस्तवोदक संस्पर्शाल्लप्स्यंते मानवा भुवि

ನಿನ್ನ ನೀರಿನ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಭೂಮಿಯ ಮನುಷ್ಯರು ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು (ಅದೇ ಗತಿಯನ್ನು) ಪಡೆಯುವರು।

Verse 58

ईश्वर उवाच । एवं शप्तः समुद्रस्तैर्ब्राह्मणैर्वरवर्णिनि । ततो वर्षसहस्रं तु ह्यस्पृश्यः संबभूव ह

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಹೇ ವರವರ್ಣಿನಿ! ಸಮುದ್ರಸ್ಥರಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶಾಪದಿಂದ ಸಮುದ್ರವು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯನಾಗಿ ಆಯಿತು.

Verse 59

ततस्त्रासाकुलो भूत्वा सर्वांस्तानिदमब्रवीत् । देवकार्यमिदं विप्रा मया कृतमबुद्धिना

ನಂತರ ಭಯದಿಂದಲೂ ವ್ಯಾಕುಲತೆಯಿಂದಲೂ ಆವೃತನಾಗಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವಿಪ್ರರೇ! ಇದು ದೇವಕಾರ್ಯವೇ; ಆದರೆ ನಾನು ಅವಿವೇಕದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದೆನು.

Verse 60

बुभूषता परं धर्मं शरणागतसंभवम् । कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभाद्यस्त्यजेच्छरणागतम्

ಶರಣಾಗತರ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ಪರಮಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವವನು—ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಭಯ ಅಥವಾ ಲೋಭದಿಂದ ಶರಣಾಗತನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನಿಂದನೀಯನು.

Verse 61

सत्याद्वापि स विज्ञेयो महापातककारकः । युष्मद्भीत्या समायाताः स्वर्गिणः शरणं मम

ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಆದರೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಮಹಾಪಾತಕಕಾರಕನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು—ನಿಮ್ಮ ಭಯದಿಂದ ಬಂದು ನನ್ನ ಶರಣಾಗಿರುವ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವವನು.

Verse 62

ते मया रक्षिताः सम्यग्यथाशक्त्या ह्युपायतः । शोषयिष्येऽहमात्मानं यस्माच्छप्तः प्रकोपतः

ನಾನು ಅವರನ್ನು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಯುಕ್ತ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿದೆನು; ಆದರೆ ಕೋಪದಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾರಣ ಈಗ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಶೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆನು.

Verse 63

भवद्भिर्नोत्सहे स्थातुं जनस्पर्शविनाकृतः । एवमुक्त्वा ततो देवि समुद्रः सरितांपतिः । आत्मानं शोषयामास दुःखेन महता स्थितः

“ನಿಮ್ಮ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜೀವಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ನಿಲ್ಲಲಾರೆ.” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೇ ದೇವಿ, ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಸಮುದ್ರನು ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನನ್ನೇ ಒಣಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು।

Verse 64

ततो देवगणाः सर्वे स्थलाकारं महार्णवम् । शनैःशनैः प्रपश्यंतो भयेन महताऽन्विताः

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಗಣರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಹಾಸಮುದ್ರವು ಭೂಮಿರೂಪ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಆವರಿತರಾದರು।

Verse 65

ऊचुर्गत्वा तु लोकेशं देवदेवं पितामहम् । अस्मत्कृते द्विजैः शप्तः सागरो ब्राह्मणोत्तमैः

ನಂತರ ಅವರು ಲೋಕೇಶನಾದ ದೇವದೇವ ಪಿತಾಮಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದರು— “ನಮ್ಮ ಕಾರಣದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ವಿಜರು ಸಾಗರನಿಗೆ ಶಾಪ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ।”

Verse 66

स शोषयति चात्मानं दुःखेन महतान्वितः । समुद्राज्जलमादाय प्रवर्षंति बलाहकाः

“ಅವನು ಮಹಾದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಒಣಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮೋಡಗಳು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತಿವೆ.”

Verse 67

ततः संजायते सस्यं सस्याद्यज्ञा भवंति च । यज्ञैः संजायते तृप्तिः सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

“ಆ (ಮಳೆ) ಯಿಂದ ಬೆಳೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ತ್ರಿದಿವವಾಸಿಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.”

Verse 68

एवं तस्य विनाशेन नाशोऽस्माकं भविष्यति । तस्मात्त्वं रक्ष तं गत्वा यथा शोषं न गच्छति

ಹೀಗೆ ಅವನ ವಿನಾಶವಾದರೆ ನಮ್ಮದೂ ವಿನಾಶವೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು; ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಣಗಿಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ.

Verse 69

यथा तुष्यंति विप्रास्ते तथा नीतिर्विधीयताम्

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ ಯುಕ್ತವಾದ ನೀತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿ.

Verse 70

देवानां वचनाद्ब्रह्मा गत्वा सागरसन्निधौ । समुद्रार्थे ययाचे तान्ब्राह्मणान्क्षेत्रवासिनः

ದೇವರ ವಚನದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮುದ್ರತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು.

Verse 71

ब्रह्मोवाच । प्रसादः क्रियतामस्य सागरस्य द्विजोत्तमाः । यथा पवित्रतां याति मद्वाक्यात्क्रियतां तथा

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಈ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಾದವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ; ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಇದು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿರಿ.

Verse 72

प्रदास्यति स युष्मभ्यं रत्नानि विविधानि च

ಅವನು ನಿಮಗೆ ವಿವಿಧ ವಿಧದ ರತ್ನಗಳನ್ನೂ ದಾನಮಾಡುವನು.

Verse 73

यूयं भविष्यथात्यंतं भूमिदेवा इति क्षितौ । नाम्ना मद्वचनान्नूनं सत्यमेतन्मयोदितम्

ನೀವು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ‘ಭೂಮಿದೇವರು’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗುವಿರಿ; ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ಇದು ಸತ್ಯ—ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 74

ब्राह्मणा ऊचुः । नान्यथा कर्तुमिच्छामस्तव वाक्यं जगत्पते । न च मिथ्याऽत्मनो वाक्यं प्रमाणं चात्र वै भवान्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಜಗತ್ಪತೇ, ನಿಮ್ಮ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಾವು ಏನೂ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವವಚನವು ಮಿಥ್ಯೆಯಾಗಬಾರದು; ಇಲ್ಲಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ನೀವೇ ಪ್ರಮಾಣ।

Verse 76

तन्नो वाक्यात्सुरश्रेष्ठ हितं वा यदि वाहितम् । परं स्याज्जगतां श्रेयः सर्वेषां च दिवौकसाम् । तथा कुरु जगन्नाथ अस्माकं हितकारणम्

ಹೇ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಮ್ಮ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಏನಾದರೂ ಹಿತವು ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ದಿವೌಕಸರಿಗೆ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಾಗಲಿ. ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು—ನಮ್ಮ ಹಿತಕಾರಣವಾಗು।

Verse 77

नान्यथा शक्यते कर्त्तुं द्विजानां वचनं हि तत् । ब्राह्मणाः कुपिता नूनं भस्मीकुर्युः स्वतेजसा

ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇದು ದ್ವಿಜರ ವಚನ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭಸ್ಮಮಾಡುವರು।

Verse 78

देवान्कुर्युरदेवांश्च तस्मात्तान्नैव कोपयेत् । यस्मादेव तव स्पर्शस्त्रिधा मेध्यो भविष्यति

ಅವರು ದೇವರನ್ನೂ ಅದೆವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಲ್ಲರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೇ (ಈ ಸಮುದ್ರ) ತ್ರಿವಿಧವಾಗಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುವುದು।

Verse 79

पर्वकाले च संप्राप्ते नदीनां च समागमे । सेतुबंधे तथा सिंधौ तीर्थेष्वन्येषु संयुतः

ಪರ್ವಕಾಲವು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಸಂಗಮಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ—ಸೇತುಬಂಧದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ—ಆ (ಪುಣ್ಯಭಾವ) ಅಲ್ಲಿ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 80

इत्येवमादिसर्वेषु मध्येऽन्यत्र न कर्मणि । यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ಈ ರೀತಿಯ ಎಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಕರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಫಲವೂ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಫಲವೂ—ಅದೇ ಫಲ ನಿನ್ನ ಜಲದ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುವುದು।

Verse 81

गयाश्राद्धे तु यत्पुण्यं गोग्रहे मरणेन च । तत्फलं तव तोयस्य स्पर्शादेव भविष्यति

ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯವೂ, ಗೋ-ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದಾಗ ದೊರಕುವ ಪುಣ್ಯವೂ—ಅದೇ ಫಲ ನಿನ್ನ ಜಲದ ಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಲಭಿಸುವುದು।

Verse 82

अपेयस्त्वं तथा भावि स्वादमात्रेण केवलम् । गंडूषमपि पीतं च तोयस्याशुभनाशनम्

ನೀನು (ಈ ಜಲ) ಪಾನಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ, ಕೇವಲ ರುಚಿಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಡುವೆ; ಆದರೂ ಆ ಜಲವನ್ನು ಗಂಡೂಷಮಾತ್ರ (ಬಾಯ್ನೀರು ತುಂಬಿ ಕುಳ್ಳಾ) ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಅದು ಅಶುಭವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।

Verse 84

यावत्त्वं तिष्ठसे लोके यावच्चद्रार्कतारकाः । तवोदकामृतैस्तृप्तास्तावत्स्थास्यंति पूर्वजाः

ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ-ತಾರೆಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ—ನಿನ್ನ ಅಮೃತಸಮಾನ ಜಲದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪೂರ್ವಜರು ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರುವರು।

Verse 86

यात्रायामथवान्यत्र पर्वकाले शशिग्रहे । अत्र स्नास्यति यः सम्यक्सागरे लवणांभसि । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्स्यति मानवः

ಯಾತ್ರಾಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪರ್ವದಿನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ—ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ಲವಣಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು।

Verse 87

श्रीसोमेशसमुद्रस्य अंतरे ये मृता नराः । पापिनोऽपि गमिष्यंति स्वर्गं निर्धूतकल्मषाः

ಶ್ರೀ ಸೋಮೇಶ ಸಮುದ್ರದ ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೆ ಯಾರು ದೇಹತ್ಯಾಗಮಾಡುವರೋ, ಅವರು ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ ಅವರ ಕಲ್ಮಷಗಳು ತೊಳೆದುಹೋಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರುವರು।

Verse 88

एवं भविष्यति सदा तव मद्वचनाद्विभो । प्रयच्छस्व द्विजेंद्राणां रत्नानि विविधानि च

ಹೇ ವಿಭೋ! ನನ್ನ ವಚನದಿಂದ ನಿನಗೆ ಇದು ಸದಾ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ) ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡು।

Verse 89

माघे मासि च यः स्नायान्नैरंतर्येण भावितः । पौंडरीकफलं तस्य दिवसेदिवसे भवेत्

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ವಿರಾಮವಿಲ್ಲದೆ ನಿಯಮವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ಸ್ನಾನಮಾಡುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪೌಂಡರೀಕ (ಮಹಾಪುಣ್ಯ) ಫಲವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 90

ईश्वर उवाच । पितामहवचः श्रुत्वा बाढमित्येव सागरः । ब्राह्मणेभ्यः सुरत्नानि ददौ श्रद्धा समन्वितः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು: ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ)ನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಾಗರನು ‘ಬಾಢಮ್’ (ತಥಾಸ್ತು) ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದನು।

Verse 91

ब्राह्मणैर्ब्रह्मणो वाक्यमशेषं समनुष्ठितम् । क्षुरकर्म तथा कृत्वा स्नानं सर्वेऽपि चक्रिरे

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನ ವಚನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸಿದರು. ಕ್ಷೌರಕರ್ಮ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಪವಿತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರು.

Verse 92

एवं पवित्रतां प्राप्तस्तीर्थत्वं लव णोदधिः । तस्य मध्ये महादेवि लिंगानां पंचकोटयः

ಹೀಗೆ ಲವಣಸಮುದ್ರವು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ತೀರ್ಥತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿತು. ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗಗಳ ಐದು ಕೋಟಿ ಇವೆ.

Verse 93

भविष्यति नृणां लोके तव सौख्यविवर्द्धनम् । पितॄणां तव तोयेन यः करिष्यति तर्पणम् । पूर्वोक्तेन विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु

ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದು ನಿನ್ನ ಸುಖವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಜಲದಿಂದ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡುವವನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 94

मध्ये तु प्रावृतं सर्वमस्मिन्मन्वंतरे प्रिये । चक्रमैनाकयोर्मध्ये दिशि दक्षिणमुच्यते

ಪ್ರಿಯೆ, ಈ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಆವೃತ/ಆವರಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಮೈನಾಕಗಳ ಮಧ್ಯದ ದಿಕ್ಕು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 95

शातकुम्भमये कुम्भे धनुषायुतविस्तृते । तत्र कुंभस्य मध्यस्थो वडवानलसंज्ञितः

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಿರುವ ಶಾತಕುಂಭಮಯ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ, ಆ ಕುಂಭದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ವಡವಾನಲ’ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 96

सूचीवक्त्रो महाकायः स जलं पिबते सदा । एतदंतरमासाद्य अग्नितीर्थं प्रचक्षते

ಅವನು ಸೂಜಿಯಂತ ಮುಖವಿರುವ ಮಹಾಕಾಯನು; ಸದಾ ಜಲವನ್ನು ಪಾನಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಇದನ್ನು ‘ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥ’ವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 97

तस्य मध्ये महासारं वाडवं यत्र वै मुखम् । श्रीसोमेशाद्दक्षिणतो धन्वंतरशतावधि । उत्तरान्मानसात्पूर्वं यावदेव कृतस्मरम्

ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಾರವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಾಡವಾಗ್ನಿಯ ಮುಖವಿದೆ. ಅದು ಶ್ರೀಸೋಮೇಶನ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ನೂರು ಧನ್ವಂತರಗಳವರೆಗೆ; ಮತ್ತು ಮಾನಸಾದ ಉತ್ತರದಿಂದ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೃತಸ್ಮರಾವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.

Verse 98

एतद्गोप्यं वरारोहे न देयं यस्य कस्यचित् । ब्रह्मघ्नोपि विशुध्येत श्रुत्वैतन्नात्र संशयः

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ಇದು ಗುಪ್ತವಾದುದು; ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀಡಬಾರದು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನೂ ಶುದ್ಧನಾಗುವನು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

Verse 99

एवं शापो वरो दत्तः सागरस्य यथा द्विजैः । पूर्वं रुष्टैस्ततस्तुष्टैस्तत्सर्वं कथितं मया

ಈ ರೀತಿ ದ್ವಿಜರು ಮೊದಲು ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಂತರ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಶಾಪವೂ ವರವೂ ನೀಡಿದರು—ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.