Adhyaya 288

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बालादित्यमिति श्रुतम् । अगत्स्यस्थानतः पूर्वे गव्यूतिद्वितयेन तु

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಅಗಸ್ತ್ಯಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗವ್ಯೂತಿ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ‘ಬಾಲಾದಿತ್ಯ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

स्थानं सपाटिकानाम तस्यदक्षिणतः स्थितम् । गव्यूतिमात्रं देवेशि बालार्क इति विश्रुतम्

‘ಸಪಾಟಿಕಾ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವಿದೆ; ಅದರ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ, ಹೇ ದೇವೇಶಿ, ಒಂದು ಗವ್ಯೂತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ‘ಬಾಲಾರ್ಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳವಿದೆ।

Verse 3

यत्र चाराधिता विद्या विश्वामित्रेण धीमता । संस्थाप्य लिंगत्रितयं प्रतिष्ठाप्य तथा रविम्

ಅಲ್ಲಿ ಧೀಮಾನ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಮೂರು ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ರವಿಯನ್ನು (ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು) ಸಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು।

Verse 4

विद्यायाः साधनं चक्रे सिद्धिं सूर्यादवाप्तवान् । बालादित्येति तेनासौ ततः ख्यातिमगात्प्रभुः

ಅವನು ಆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಸೂರ್ಯದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆದಕಾರಣ ಆ ಪ್ರಭು ‘ಬಾಲಾದಿತ್ಯ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि भास्करपापतस्करम् । न दारिद्र्यमवाप्नोति यावज्जीवति मानवः

ಹೇ ದೇವಿ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ಆ ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು (ಸೂರ್ಯನನ್ನು) ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮಾನವನು, ಜೀವಿಸುವವರೆಗೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 288

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बालार्कमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಬಾಲಾರ್ಕಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 288ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.