Adhyaya 284

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुकन्यासर उतमम् । यत्राश्विनौ निमग्नौ तौ च्यवनेन सहांबिके । समानरूपो ह्यभवच्च्यवनो यत्र सोऽश्विना

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೂಕನ್ಯಾ-ಸರಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೇ ಅಂಬಿಕೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಕುಮಾರರು ಚ್ಯವನನೊಂದಿಗೆ ಜಲದಲ್ಲಿ ನಿಮಗ್ನರಾದರು; ಅಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನನೂ ಅಶ್ವಿನರಂತೆ ಸಮಾನವಾದ ಯೌವನ-ತೇಜೋರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 2

यत्र प्राप्तवती कामं सुकन्या वरवर्णिनी । सरःस्नानप्रभावेन तेन कन्यासरः स्मृतम् । तत्र स्नाता शुभा नारी तृतीयायां विशेषतः

ಅಲ್ಲಿ ವರವರ್ಣಿನಿ ಸೂಕನ್ಯೆ ಆ ಸರಸ್ಸಿನ ಸ್ನಾನಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ‘ಕನ್ಯಾ-ಸರಸ್ಸು’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಶುಭಸ್ತ್ರೀ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ—ಮಂಗಳಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

Verse 3

सप्तजन्मसहस्राणि गृहभंगं न चाप्नुयात् । दरिद्रो विकलो दीनो नांधस्तस्या भवेत्पतिः

ಏಳು ಸಾವಿರ ಜನ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಗೃಹಭಂಗ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಪತಿ ದರಿದ್ರನಾಗಲಿ, ವಿಕಲನಾಗಲಿ, ದೀನನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅಂಧನಾಗಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 284

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वरमाहात्म्ये सुकन्यासरोमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಚ್ಯವನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದೊಳಗೆ ‘ಸೂಕನ್ಯಾ-ಸರಸ್ಸಿನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನೆ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರು ಎಂಭತ್ತ್ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.