Adhyaya 281

Verse 1

ईश्वर उवाच । कस्यचित्त्वथ कालस्य त्रिदशावश्विनौ प्रिये । कृताभिषेकां विवृतां सुकन्यां तामपश्यताम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ಪ್ರಿಯೇ! ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳ ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇಹಪ್ರಕಾಶದಿಂದಿದ್ದ ಸುಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 2

तां दृष्ट्वा दर्शनीयांगीं देवराजसुतामिव । ऊचतुः समभिद्रुत्य नासत्यावश्विनावथ

ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ—ದರ್ಶನೀಯ ಅಂಗಗಳಿರುವಳು, ದೇವರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಂತೆ—ನಾಸತ್ಯರೆಂಬ ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರು ಓಡಿಬಂದು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದರು.

Verse 3

कस्य त्वमसि वामोरु किं वनेऽस्मिंश्चिकीर्षसि । इच्छावस्त्वां च विज्ञातुं तत्त्वमाख्याहि शोभने

ಹೇ ವಾಮೋರು ಸುಂದರಿ, ನೀನು ಯಾರವಳು? ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ? ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ—ಹೇ ಶೋಭನೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು।

Verse 4

ततः सुकन्या संवीता तावुवाच सुरोत्तमौ । शर्यातितनयां वित्तं भार्यां च च्यवनस्य माम्

ನಂತರ ಸುಕನ್ಯಾ ಯಥಾವಿಧಿ ಆವೃತಳಾಗಿ, ಆ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—“ನನ್ನನ್ನು ಶರ್ಯಾತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ, ಚ್ಯವನನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ।”

Verse 5

ततोऽश्विनौ प्रहस्यैनामब्रूतां पुनरेव तु । कथं त्वं च विदित्वा तु पित्रा दत्ताऽगता वने

ನಂತರ ಅಶ್ವಿನರು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—“ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಕೊಟ್ಟನು? ನೀನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ?”

Verse 6

भ्राजसे गगनोद्देशे विद्युत्सौदामनी यथा । न देवेष्वपि तुल्यां हि तव पश्याव भामिनि

ನೀ ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯ; ಹೇ ಭಾಮಿನಿ, ದೇವರಲ್ಲಿಯೂ ನಿನಗೆ ಸಮಾನಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 7

सर्वाभरणसंपन्ना परमांबरधारिणी । मामैवमनवद्यांगि त्यजैनमविवेकिनम्

ನೀ ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತಳಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೀಯ; ಹೇ ನಿರ್ದೋಷಾಂಗೀ, ನನ್ನನ್ನೇ ವರಿಸು, ಈ ಅವಿವೇಕಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು।

Verse 8

कस्मादेवंविधा भूत्वा जराजर्जरितं भुवि । त्वमुपास्ये हि कल्याणि कामभावबहिष्कृतम्

ಹೇ ಕಲ್ಯಾಣಿ! ನೀ ಇಂತಹವಳಾಗಿದ್ದರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜರೆಯಿಂದ ಜರ್ಜರಿತನಾಗಿ, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾದ ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತೀಯ?

Verse 9

असमर्थं परित्राणे पोषणे वा शुचिस्मिते । सा त्वं च्यवनमुत्सृज्य वरयस्वैकमावयोः

ಹೇ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ! ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೂ ಪೋಷಿಸಲೂ ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಚ್ಯವನನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ವರಿಸು.

Verse 10

पत्यर्थं देवगर्भाभे मा वृथा यौवनं कृथाः । एवमुक्ता सुकन्या सा सुरौ ताविदमब्रवीत्

ಹೇ ದೇವಗರ್ಭಾಭೆ! ಪತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ನಿನ್ನ ಯೌವನವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಸುಕನ್ಯಾ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವರಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 11

रताऽहं च्यवने पत्यौ न चैवं परिशंकतम् । तावब्रूतां पुनश्चैतामावां देवभिषग्वरौ

ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು—“ನಾನು ನನ್ನ ಪತಿ ಚ್ಯವನನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ರತೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಶಯಿಸಬೇಡಿ.” ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವವೈದ್ಯರು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 12

युवानं रूपसंपन्नं करिष्यावः पतिं तव । ततस्तस्यावयोश्चैव पतिमेकतमं वृणु

“ನಾವು ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಯೌವನವಂತನಾಗಿ ರೂಪಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.”

Verse 13

एतेन समयेनावां शमं नय सुमध्यमे । सा तयोर्वचनाद्देवि उपसंगम्य भार्गवम् । उवाच वाक्यं यत्ताभ्यामुक्तं भृगुसुतं प्रति

“ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಸుమಧ್ಯಮೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸು.” ಅವರ ವಚನದಿಂದ ದೇವಿ ಭಾರ್ಗವ (ಚ್ಯವನ)ನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಭೃಗುಪುತ್ರನಿಗೆ ಪುನಃ ತಿಳಿಸಿದಳು।

Verse 14

तद्वाक्यं च्यवनो भार्यामुवाचाद्रियतामिति । इत्युक्ता च्यवनेनाथ सुकन्या तावुवाच वै

ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಚ್ಯವನನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗೆ, “ಇದನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಚ್ಯವನನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಸುಕನ್ಯಾ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ (ಅಶ್ವಿನರಿಗೆ) ಮಾತಾಡಿದಳು।

Verse 15

एवं देवौ भवद्भ्यां यत्प्रोक्तं तत्कियतां लघु । इत्युक्तौ भिषजौ तत्र तया चैव सुकन्यया । ऊचतू राजपुत्रीं तां पतिस्तव विशत्वपः

ಸುಕನ್ಯಾ ಹೇಳಿದಳು: “ಹೇ ದೇವದ್ವಯ, ನೀವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.” ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೈದ್ಯರು (ಅಶ್ವಿನರು) ಆ ರಾಜಪುತ್ರಿಗೆ, “ನಿನ್ನ ಪತಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 16

ततोऽपश्च्यवनः शीघ्रं रूपार्थी प्रविवेश ह । अश्विनावपि तद्देवि ततः प्राविशतां जलम्

ನಂತರ ಯೌವನರೂಪವನ್ನು ಬಯಸಿ ಚ್ಯವನನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ದೇವಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನರೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದರು।

Verse 17

ततो मुहूर्त्तादुत्तीर्णाः सर्वे ते सरसस्ततः । दिव्यरूपधराः सर्वे युवानो मृष्टकुण्डलाः

ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಸರೋವರದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ದಿವ್ಯರೂಪಧಾರಿಗಳು—ಯುವಕರು, ಮಿನುಗುವ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರು।

Verse 18

दिव्यवेषधराश्चैव मनसः प्रीतिवर्द्धनाः । तेऽब्रुवन्सहिताः सर्वे वृणीष्वान्यतमं शुभे

ದಿವ್ಯವೇಷಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವರ್ಧಕರಾದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹೇಳಿದರು—“ಹೇ ಶುಭೆ! ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.”

Verse 19

अस्माकमीप्सितं भद्रे यतस्त्वं वरवर्णिनी । यत्र वाप्यभि कामासि तं वृणीष्व सुशोभने

ಹೇ ಭದ್ರೇ, ವರವರ್ಣಿನಿ! ನೀನು ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ಸುಶೋಭನೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾರ ಕಡೆ ವಾಲುತ್ತದೋ ಅವನನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.

Verse 20

सा समीक्ष्य तु तान्सर्वांस्तुल्यरूपधरान्स्थितान् । निश्चित्य मनसा बुद्ध्या देवि वव्रे पतिं स्वकम्

ಸಮಾನರೂಪಧಾರಿಗಳಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವಳು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಸ್ವಪತಿಯನ್ನು ವರಿಸಿತು.

Verse 21

लब्ध्वा तु च्यवनो भार्यां वयोरूपमवस्थितः । हृष्टोऽब्रवीन्महातेजास्तौ नासत्याविदं वचः

ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಯೌವನರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಚ್ಯವನನು ಹರ್ಷಗೊಂಡನು. ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿಯು ಆ ಇಬ್ಬರು ನಾಸತ್ಯರು (ಅಶ್ವಿನರು) ಎದುರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 22

यदहं रूपसंपन्नो वयसा च समन्वितः । कृतो भवद्भ्यां वृद्धः सन्भार्यां च प्राप्तवान्निजाम् । तद्ब्रूतं वै विधास्यामि भवतोर्यदभीप्सितम्

ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಾನು ರೂಪಸಂಪನ್ನನಾಗಿ ಯೌವನಯುಕ್ತನಾದೆ; ಹಿಂದೆ ವೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಸ್ವಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಏನು ಅಭೀಷ್ಟವೋ ಹೇಳಿರಿ—ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆ.

Verse 23

अश्विनावूचतुः । आवां तु देवभिषजौ न च शक्रः करोति नौ । सोमपानार्हतां तस्मात्कुरु नौ सोमपायिनौ

ಅಶ್ವಿನರು ಹೇಳಿದರು—ನಾವು ದೇವರ ವೈದ್ಯರು; ಆದರೂ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ) ನಮಗೆ ಸೋಮಪಾನದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೋಮಪಾನಾರ್ಹರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಸೋಮಪಾಯಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು।

Verse 24

च्यवन उवाच । अहं वां यज्ञभागार्हौ करिष्ये सोमपायिनौ

ಚ್ಯವನನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಯಜ್ಞಭಾಗಾರ್ಹರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; (ಅದರ ಮೂಲಕ) ಸೋಮಪಾಯಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ।

Verse 25

ईश्वर उवाच । ततस्तौ हृष्टमनसौ नासत्यौ दिवि जग्मतुः । च्यवनोऽपि सुकन्या च सुराविव विजह्रतुः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಆಮೇಲೆ ಹರ್ಷಿತಮನಸ್ಸಿನ ನಾಸತ್ಯರು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಚ್ಯವನನೂ ಸುಕನ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ, ದಿವ್ಯ ದಂಪತಿಗಳಂತೆ, ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದರು।

Verse 281

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामैकाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಚ್ಯವನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರು ಎಂಭತ್ತೊಂದುನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।