Adhyaya 271
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾಸದ ಮುಖ್ಯ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ “ಜ್ವಾಲೇಶ್ವರ” ಲಿಂಗದ ಕಾರಣಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳುವಂತೆ—ತ್ರಿಪುರಾರಿ ಶಿವನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾಶುಪತ ಶರ/ಅಸ್ತ್ರತೇಜಸ್ಸು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಪತನವಾಯಿತೋ, ಅಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ತೇಜಸ್ಸು ಉಂಟಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಲಿಂಗವು “ಜ್ವಾಲೇಶ್ವರ” ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಪೌರಾಣಿಕ ಯುದ್ಧ-ಘಟನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಿರ ತೀರ್ಥಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕಥೆಯನ್ನು ಭೂಗೋಳದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಉಪದೇಶ: ಈ ಲಿಂಗದ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಶುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭ-ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡ, ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ 271ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव संनिकृष्टे तु लिंगं ज्वालेश्वरं स्मृतम् । शरः पाशुपतो यत्र ज्वलन्वै त्रिपुरारिणा
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅದೇ ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ‘ಜ್ವಾಲೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಲಿಂಗವಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ತ್ರಿಪುರಾರಿಯಾದ ಶಿವನು ಬಿಡಿಸಿದ ಪಾಶುಪತ ಬಾಣವು ಅಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು.
Verse 2
पातितो यत्प्रदेशे तु तेन ज्वालेश्वरः स्मृतः । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः
ಆ ಬಾಣವು ಯಾವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿತೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅದು ‘ಜ್ವಾಲೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದೇವಿ, ಅದನ್ನು ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 271
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ज्वालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಜ್ವಾಲೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ೨೭೧ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.