Adhyaya 27
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ—ಗೌರಿಯ ಸಮೀಪ ಗಂಧರ್ವಸೇನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿತವಾದ ಲಿಂಗವು ‘ವಿಮಲೇಶ್ವರ’ವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಸರ್ವರೋಗ-ವಿನಾಶಕವೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಸ್ಥಳವನ್ನು ‘ಮೂರು ಧನುಷ್ಯ’ ದೂರ ಮತ್ತು ‘ಪೂರ್ವ ವಿಭಾಗ’ ಎಂಬ ದಿಕ್ಕುಸೂಚನೆಯ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ವ್ರತರೂಪವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀ ಸಾಧಕಿಗೆ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ ನಿವೃತ್ತಿ, ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ, ಪುತ್ರ–ಪೌತ್ರ ಲಾಭ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಾತಕ-ನಾಶಕ ವ್ರತಕಥೆಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಕಾಲಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಕೊಲೊಫನ್ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ದೇವೇಶಿ! ಅಲ್ಲಿ ಘನವಾಹನನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಗಂಧರ್ವಸೇನೆಯು ಗೌರಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದಳು।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಧನುಸ್ಸಿನ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವ ವಿಭಾಗದ ಕಡೆಗೆ, ‘ವಿಮಲೇಶ್ವರ’ ಎಂಬ ಲಿಂಗವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ; ಅದು ಸರ್ವ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸ್ತ್ರೀ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾಂಶವು ಕಳೆದ ನಂತರ ಗಂಧರ್ವನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಪಾತಕನಾಶಕವಾಗಿದೆ।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೇ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಧರ್ವಸೇನೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।