
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶೈವ–ದೇವೀ ಸಂವಾದವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನು ಪ್ರಭಾಸ-ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ನಂದಿನೀ ಗುಹೆಯನ್ನು ಸ್ವಭಾವತಃ ಪಾತಕನಾಶಿನಿ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುಣ್ಯಶೀಲ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ವಾಸಿಸುವ/ಸಮಾಗಮಿಸುವ ಸ್ಥಳವೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ತೀರ್ಥದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಖ್ಯ ಉಪದೇಶ ದರ್ಶನಾಧಾರಿತ—ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಂದಿನೀ ಗುಹೆಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಸ್ಥಳಪರಿಚಯ, ಸಿದ್ಧ-ಋಷಿ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಮಹಿಮೆ, ಮತ್ತು ತೀರ್ಥದರ್ಶನವನ್ನು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಫಲದಾಯಕವೆಂದು ಹೇಳುವ ಫಲಶ್ರುತಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಹೇ ದೇವಿ, ಪಾತಕನಾಶಿನಿಯಾದ ಒಂದು ಗುಹೆ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳ ನಿವಾಸವೂ, ಪುಣ್ಯಚಿತ್ತರಾದ ಸಿದ್ಧರ ವಾಸಸ್ಥಾನವೂ ಇದೆ।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಆ ಗುಹೆಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಸಮಾನ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ನಂದಿನೀಗುಹಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ 264ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.