Adhyaya 260

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं सिद्धेश्वरं परम् । तस्यैव पश्चिमे भागे सिद्धैः संस्थापितं पुरा

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಪರಮ ದೇವರಾದ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು।

Verse 2

सिद्धा नाम सुराः पूर्वं तत्रागत्य वरानने । लिंगं संस्थापयामासुः सिद्ध्यर्थं सर्ववस्तुषु

ಓ ವರಾನನೆ, ಪುರಾತನಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧ’ ಎಂಬ ದೇವಗಣ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕಲೆಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು।

Verse 3

ततस्तुष्टो महादेवि तेषां दृष्ट्वा तपो महत् । अणिमादिकमैश्वर्यं तेषां सर्वं ददौ शिवः

ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಅವರ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ಶಿವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಅಣಿಮಾದಿ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 4

अब्रवीदत्र मे नित्यं सानिध्यं च भविष्यति

ಅವನು ಘೋಷಿಸಿದನು—‘ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇರುವುದು.’

Verse 5

चैत्रे शुक्लचतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । स यास्यति परं स्थानं प्रसादान्मम पुण्यकृत्

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವನೋ, ಆ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿ ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 6

एवमुक्त्वाऽथ भगवाञ्जगामादर्शनं ततः । सिद्धाश्चैव तदाऽगत्य पूजयंति महेश्वरम्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಗವಾನ್ ನಂತರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಡಗಿದನು. ಆಗ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು।

Verse 7

यस्तमाराधयेद्भक्त्या संसिद्धिं लभतेऽद्भुताम् । ईप्सितां च सुरश्रेष्ठे तस्मात्तं पूजयेत्सदा

ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವನೋ, ಅವನು ಅದ್ಭುತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನೂ, ಓ ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠೆ! ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 260

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎರಡು ನೂರ ಅರವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।