Adhyaya 259

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पर्णादित्यं सुरेश्वरम् । प्राचीसरस्वतीकूले तटे चोत्तरतः स्थितम्

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಓ ಮಹಾದೇವಿ, ಪ್ರಾಚೀ-ಸರಸ್ವತಿಯ ಉತ್ತರ ತಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ದೇವೇಶ್ವರ ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 2

पुरा त्रेतायुगे देवि पर्णादोनाम वै द्विजः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । आराधयामास रविं भक्त्या परमया युतः

ಪುರಾತನ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ದೇವಿ, ಪರ್ಣಾದನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣ) ಇದ್ದನು. ಅವನು ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರವಿ (ಸೂರ್ಯನ) ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು.

Verse 3

तर्पयित्वा ततः सूर्यं धूपमाल्यविलेपनैः । वेदोक्तैः स्तवनैः सूक्तैर्दिवारात्रं समाहितः

ನಂತರ ಧೂಪ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಚಂದನಾದಿ ಲೇಪನಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ವೇದೋಕ್ತ ಸ್ತವನಗಳು ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 4

एवं च ध्यायतस्तस्य कालेन महता ततः । तुतोष भगवान्सूर्यो वाक्यमेतदुवाच ह

ಇಂತೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಭಗವಾನ್ ಸೂರ್ಯನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 5

परितुष्टोऽस्मि विप्रेन्द्र तपसानेन सुव्रत । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यन्मनसेप्सितम्

ಹೇ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ, ಹೇ ಸುವ್ರತ! ನಿನ್ನ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ—ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸದಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿರುವುದನ್ನೇ ವರವಾಗಿ ಬೇಡು.

Verse 6

ब्राह्मण उवाच । एष एव वरः कामो यत्तुष्टो भगवान्स्वयम् । दर्शनं तव देवेश स्वप्नेष्वपि च दुर्ल्लभम्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು—ಭಗವಾನ್ ಸ್ವಯಂ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿರುವುದೇ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರ. ಹೇ ದೇವೇಶ! ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವು ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ.

Verse 7

अवश्यं यदि दातव्यो वरो मम दिवाकर । अत्र संनिहतो देव सदा त्वं भव भास्कर

ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರ ನೀಡಲೇಬೇಕಾದರೆ, ಓ ದಿವಾಕರ! ಓ ದೇವ, ಇಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸನ್ನಿಹಿತನಾಗಿ ಇರು—ಓ ಭಾಸ್ಕರ, ಇಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ವಾಸಮಾಡು।

Verse 8

तव प्रसादात्ते यांतु तव लोकं दिवा कर । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यन्तर्धानं गतो रविः

ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವರು ನಿನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ, ಓ ದಿವಾಕರ. ‘ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ರವಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು।

Verse 9

पर्णादोऽपि स्थितस्तत्र तस्याराधनतत्परः । तत्र भाद्रपदे मासे षष्ठ्यां स्नानं समाचरेत् । पर्णादित्यं ततः पश्येन्न स दुःखमवाप्नुयात्

ಪರ್ಣಾದನೂ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಅವನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಭಾದ್ರಪದ ಮಾಸದ ಷಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯನ ದರ್ಶನದಿಂದ ದುಃಖವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 10

गोशतस्य प्रयागे तु सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् । तत्फलं लभते मर्त्यः पर्णादित्यस्य दर्शनात्

ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ನೂರು ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲ ಯಾವದೋ, ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯನ ದರ್ಶನಮಾತ್ರದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 11

ये सेवंते महाकुष्ठं पांगुल्यं च विवर्चिकाः । पर्णादित्यं न जानंति नूनं ते मंदबुद्धयः

ಮಹಾಕುಷ್ಠ, ಪಾಂಗೂಲ್ಯ ಮತ್ತು ವಿವರ್ಚಿಕಾ ರೋಗಗಳನ್ನು ಜಣು ‘ಸೇವಿಸುವ’ವರು ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯರು; ಅವರು ಮಂದಬುದ್ಧಿಗಳು।

Verse 259

इति श्रीस्कान्दे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पर्णादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿ-ಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯ-ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ-ವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।