Adhyaya 252
ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಯಾತ್ರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತ್ರಿಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಪಾಪನಾಶಕ ಶಂಕರನಾಥ ಲಿಂಗದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ) ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನೆಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ—ಉಪವಾಸಸಹಿತ ಮಹಾದೇವಪೂಜೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭೋಜನ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ, ಹಾಗೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಾನುಸಾರ ಸ್ವರ್ಣ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರದಾನ. ಅಂತಿಮ ಫಲಶ್ರುತಿ ಸ್ಪಷ್ಟ—ಇಂತೆ ಮಾಡುವವನು ಪರಮಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಅನಂತರ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಆ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ‘ಶಂಕರನಾಥ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ಪಾಪನಾಶಕವಾಗಿದೆ।
Verse 2
स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः । तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्
ಹೇ ದೇವಿ! ಭಾನು (ಸೂರ್ಯ) ಅಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು. ಉಪವಾಸದಿಂದ ದೇವೇಶ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ…
Verse 3
ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः । शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः । स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा
ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।
Verse 252
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शङ्करनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಶಂಕರನಾಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।