Adhyaya 250

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । गंगेश्वरेति विख्यातं संगमेश्वरपश्चिमे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ನಂತರ ತ್ರಿಲೋಕವಿಖ್ಯಾತವಾದ ಆ ಲಿಂಗದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಸಂಗಮೇಶ್ವರದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಗೇಶ್ವರ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ।

Verse 2

यदा गंगा समाहूता विष्णुना प्रभविष्णुना । अन्तकालेऽभिषेकार्थं स्वकायस्य वरानने

ಹೇ ವರಾನನೆ ದೇವಿ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ದೇಹಾಭಿಷೇಕಾರ್ಥವಾಗಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದಾಗ।

Verse 3

ततो दृष्ट्वा तु तत्क्षेत्रं पुण्यं ह्यृषिनिषेवितम् । सर्वत्र व्यापितं लिंगैराश्रमैश्च तपस्विनाम्

ನಂತರ ಅವಳು ಋಷಿಗಳು ಸೇವಿಸಿದ ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ; ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶಿವಲಿಂಗಗಳೂ ತಪಸ್ವಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳೂ ತುಂಬಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು।

Verse 4

ततो गंगासरिच्छ्रेष्ठा पूर्वसागरगामिनी । स्थापयामास तल्लिंगं शिवभक्तिपरायणा

ನಂತರ ಪೂರ್ವಸಾಗರದತ್ತ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಗಂಗೆ, ಶಿವಭಕ್ತಿಗೆ ಪರಾಯಣಳಾಗಿ, ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಳು।

Verse 5

तं दृष्ट्वा तु वरारोहे गंगास्नानफलं लभेत् । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ದರ್ಶನಮಾಡಿದರೂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನದ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಮಾನವನು ಸಹಸ್ರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 250

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಗಂಗೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದ್ವಿಶತಪಂಚಾಶತ್ತಮ (೨೫೦ನೇ) ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು।