Adhyaya 248

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पूर्वोक्तं ब्रह्मपूजितम् । सरस्वत्यास्तटे संस्थं पर्णादित्यस्य पश्चिमे

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ನಂತರ, ಮಹಾದೇವಿ, ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮಪೂಜಿತವಾದ ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅದು ಸರಸ್ವತಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ, ಪರ್ಣಾದಿತ್ಯನ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । सृजतो ब्रह्मणः पूर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम्

ಅದರ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆನು; ಪ್ರಿಯೆ, ಏಕಾಗ್ರಮನದಿಂದ ಕೇಳು. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಚತುರ್ವಿಧ ಭೂತಸಮೂಹವನ್ನು…

Verse 3

उत्पन्नाद्भुतरूपाढ्या नारी कमललोचना । कंबुग्रीवा सुकेशांता बिंबोष्ठी तनुमध्यमा

ಅಂದು ಅದ್ಭುತ ರೂಪಸಂಪನ್ನಳಾದ ಒಬ್ಬ ನಾರಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು—ಕಮಲನಯನೆ, ಶಂಖಸಮಾನ ಗ್ರೀವೆಯುಳ್ಳವಳು, ಸುಕೇಶಿನಿ, ಬಿಂಬಫಲಸಮಾನ ಅಧರಗಳವಳು, ಸಣ್ಣ ನಡುಮೆಯವಳು।

Verse 4

गंभीरनाभिः सुश्रोणी पीनश्रोणिपयोधरा । पूर्णचन्द्रमुखी सा तु गूढगुल्फा सितानना

ಅವಳ ನಾಭಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು, ಕಟಿ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು; ನಿತಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತನಗಳು ಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು; ಅವಳ ಮುಖ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಗುಲ್ಫಗಳು (ಕಣಕಾಲುಗಳು) ಸುಗಠಿತವಾಗಿದ್ದು, ಮುಖಮಂಡಲ ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 5

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । यादृग्रूपा वरारोहा तादृशी सा व्यजायत

ಅವಳು ದೇವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸುರಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪನ್ನಗಿಯೂ (ನಾಗಕನ್ಯೆಯೂ) ಅಲ್ಲ. ಪರಮಸುಂದರ ರೂಪವೆಂದು ಹೇಗೆ ಕಲ್ಪಿಸಬಹುದೋ, ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಂಥ ಮಹಾರೋಹಿಣಿ ಅವಳು ಜನ್ಮವಾಯಿತು।

Verse 6

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां ब्रह्मा कामवशोऽभवत् । अथ तां प्रार्थयामास रत्यर्थं वरवर्णिनि

ಅವಳ ರೂಪಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಾಮವಶನಾದನು. ನಂತರ, ಹೇ ಸುಂದರವರ್ಣಿನಿ, ರತಿಸೌಖ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು।

Verse 7

अथ प्रार्थयतस्तस्य न्यपतत्पंचमं शिरः । खररूपं महादेवि तेन पापेन तत्क्षणात्

ಅವನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನ ಐದನೆಯ ಶಿರಸ್ಸು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಆ ಪಾಪದ ಫಲವಾಗಿ ಅದು ತಕ್ಷಣವೇ ಗರ್ಧಭರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿತು।

Verse 8

ततो ज्ञात्वा महत्पापं दुहितुः कामसंभवम् । घृणया परया युक्तः प्रभासं क्षेत्रमागतः

ಆಗ ತನ್ನದೇ ಪುತ್ರಿಯ ಮೇಲಿನ ಕಾಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾಪಾಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಗಾಢ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದನು।

Verse 9

न कायस्य यतः शुद्धिर्विना तीर्थावगाहनात् । स स्नातः सलिले पुण्ये सरस्वत्या वरानने

ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವಗಾಹನ ಮಾಡದೆ ದೇಹಶುದ್ಧಿ ಆಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸುಮುಖಿಯೇ, ಅವನು ಸರಸ್ವತಿಯ ಪುಣ್ಯಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 10

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । ततो विकल्मषो भूत्वा जगाम स्वगृहं पुनः

ಅವನು ದೇವದೇವನಾದ ಶೂಲಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು; ನಂತರ ಕಲ್ಮಷರಹಿತನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು।

Verse 11

स्नात्वा सारस्वते तोये यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ಸರಸ್ವತಿಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುವವನು, ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।

Verse 12

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पश्यति मानवः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಯಾರು ಅವನನ್ನು (ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು) ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ವಾಸಿಸುವ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ।

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯ ಏಳನೆಯ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಮೊದಲ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಬ್ರಹ್ಮೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ೨೪೮ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು।