Adhyaya 247
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನು ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿನ ದರ್ಶನಯೋಗ್ಯ ತೀರ್ಥಸ್ಥಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಅವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ರತಫಲಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಪಾಪಹರ ಸೂರ್ಯಸ್ವರೂಪ ಪಿಂಗಲಾದಿತ್ಯನ ದರ್ಶನವನ್ನು ವಿಧಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಸೂರ್ಯದರ್ಶನವು ಶುದ್ಧಿಕರ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಪ್ರದವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಪಿಂಗಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಸೂಚಿಸಿ, ಅದೇ ಪವಿತ್ರ ಪರಿಕ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ದೇವೀಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯ ವಿಶೇಷ ಉಪವಾಸವನ್ನು ವಿಧಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಇಷ್ಟಸಿದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಧನ-ಸಂತಾನಾದಿ ಶುಭಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಲಿಂಗ/ಕ್ಷೇತ್ರದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ವಿಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ದರ್ಶನ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶುದ್ಧಿಯ ಸಾಧನವೆಂದು ಬೋಧಿಸಲಾಗಿದೆ.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्सूर्यं पापप्रणाशनम् । तथा च पिंगलां देवीं पार्वतीरूपधारिणीम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಪಾಪಪ್ರಣಾಶಕನಾದ ಸೂರ್ಯನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಪಾರ್ವತೀರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವಿ ಪಿಂಗಳೆಯ ದರ್ಶನವೂ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 2
तृतीयायां विशेषेण ह्युपवासं करोति यः । सर्वान्कामानवाप्नोति धनवान्पुत्रवान्भवेत्
ಯಾರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತೃತೀಯಾ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧನವಂತನಾಗಿ ಪುತ್ರವಂತನಾಗುವನು.
Verse 3
तत्रैव संस्थितं पश्येच्छुकेश्वरमिति श्रुतम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः
ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಶುಕ್ರೇಶ್ವರನ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು—ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ದೇವಿ, ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಮಾನವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವನು.
Verse 247
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगलादित्यपिंगादेवीशुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंश दुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಪಿಂಗಲಾದಿತ್ಯ, ಪಿಂಗಾ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರ ನಲವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು.