
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ‘ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ’ ಎಂಬ ಈಶ್ವರಕೇಂದ್ರಿತ ವಚನದ ಮೂಲಕ ಬಲಭದ್ರ, ಸುಭದ್ರಾ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ—ಈ ತ್ರಯದ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇವರ ಸ್ಮರಣೆ-ದರ್ಶನ-ಪೂಜೆ ಮಹಾಪುಣ್ಯಪ್ರದ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ‘ಸರ್ವಪಾತಕನಾಶನ’—ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು—ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಪಸ್ಮೃತಿಯ ಆಧಾರದಿಂದ ಮಹಿಮೆ ದೃಢಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಗಾತ್ರೋತ್ಸರ್ಗ (ದೇಹತ್ಯಾಗ) ಮಾಡಿದನೆಂದು, ಇಂದಿನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಸ್ಮೃತಿ ಇರುವುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಾಗರಾದಿತ್ಯನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಭದ್ರ-ಸುಭದ್ರಾ-ಕೃಷ್ಣರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತರು ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಫಲಶ್ರುತಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ನಂತರ ದೇವಾಧಿಪತಿ ಬಲಭದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನೂ, ಸರ್ವ ಪಾತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ! ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಇಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದನು; ಈ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಪುನಃ ದೇಹತ್ಯಾಗಸ್ಥಳವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
ಅಲ್ಲಿ ನಾಗರಾದಿತ್ಯನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಭದ್ರ, ಸುಭದ್ರಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು—ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರಿ ಸಂಹಿತೆಯ ಸಪ್ತಮ ಪ್ರಭಾಸಖಂಡದ ಪ್ರಥಮ ‘ಪ್ರಭಾಸಕ್ಷೇತ್ರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ‘ಬಲಭದ್ರ-ಸುಭದ್ರಾ-ಕೃಷ್ಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ದ್ವಿಶತಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು.