Adhyaya 232

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यपूजितम् । पश्चिमे तस्य तीर्थस्य पांडवानां महात्मनाम्

ಈಶ್ವರನು ಉವಾಚ—ತದನಂತರ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಪೂಜಿತವಾದ ಆ ಕೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಆ ತೀರ್ಥದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಪಾಂಡವರ ಪವಿತ್ರ ಕೂಪವು ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 2

यदाऽरण्यमनुप्राप्ताः पांडवाः पृथिवीतले । भ्रममाणा महादेवि प्रभासं क्षेत्रमागताः

ಪಾಂಡವರು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತ, ಹೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಪ್ರಭಾಸದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.

Verse 3

ततस्ते न्यवसंस्तत्र किंचित्कालं समाहिताः । गत्वा क्षेत्रं महापुण्यं ततः कृष्णाऽब्रवीदिदम्

ನಂತರ ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದರು. ಆ ಮಹಾಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕೃಷ್ಣಾ (ದ್ರೌಪದಿ) ಆಗ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 4

ब्राह्मणानां सहस्राणि भुंजते भवतां गृहे । दूरे जलाश्रयश्चैव न तावंतश्च किंकराः

ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಜಲಾಶ್ರಯ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ, ಮತ್ತು ಸೇವಕರೂ ಅಷ್ಟಿಲ್ಲ.

Verse 5

तस्माज्जलाश्रयः कार्यं आश्रमस्य समीपतः । यत्र स्नानं करिष्यामि युष्माकं संप्रसादतः

ಆದ್ದರಿಂದ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಲಾಶಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದ ಹಾಗೂ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುವೆನು.

Verse 6

ततस्तु पांडवाः सर्वे सहितास्ते वरानने । अखनंस्तत्र ते कूपं द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः

ನಂತರ, ಹೇ ಸುಮುಖಿಯೇ, ದ್ರೌಪದಿಯ ವಚನದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾವಿಯನ್ನು ತೋಡಿದರು.

Verse 7

अथाजगाम तत्रैव भगवान्देवकीसुतः । श्रुत्वा समागतान्पार्थान्द्वारावत्याः सबांधवः

ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವಕೀಸುತ ಭಗವಾನ್ ಬಂದನು; ಪಾರ್ಥರು ಆಗಮಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿ ದ್ವಾರಾವತಿಯಿಂದ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಆತನು ಸಮಾಗಮಿಸಿದನು.

Verse 8

प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च । युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾಂಬ, ಗದ, ನಿಷಧ, ಯುಯುಧಾನ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಧೀಮಂತನಾದ ಚಾರುದೇಷ್ಣ—ಇವರೊಡನೆ.

Verse 9

अन्यैः परिवृतः शूरैर्यादवैर्युद्ध दुर्मदैः । ते समेत्य यथान्यायं समस्ता यदुपुंगवाः

ಇತರ ಯುದ್ಧೋನ್ಮತ್ತ ಶೂರ ಯಾದವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವರಾಗಿ, ಆ ಯದುಪುಂಗವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸೇರಿ ಭೇಟಿಯಾದರು.

Verse 10

ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित्कारणांतरे । वासुदेवः पांडुसुतमिदं वचनमब्रवीत्

ಅನಂತರ ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ, ಯಾವುದೋ ವಿಶೇಷ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಾಸುದೇವನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಿಗೆ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 11

युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् । राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम्

ಹೇ ಮಹಾಬಾಹು ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾ! ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ವರ ನೀಡಲಿ? ರಾಜ್ಯವೋ, ಧಾನ್ಯವೋ, ಧನವೋ—ಅಥವಾ ಶತ್ರುನಾಶವೋ?

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः । प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम्

ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿದರು: ಹೇ ಯಾದವಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನೀನು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಮರ್ಥನು. ಹಿಂದೆ ನೀನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ।

Verse 13

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले । त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते

ಹೇ ಜಗನ್ನಾಥಾ, ಸರ್ವದೇವರಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನೇ! ನೀನು ತೃಪ್ತನಾದಾಗ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲಾಗದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 14

अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते । अत्र सांनिध्यमागच्छ कूपे नित्यं जनार्दन

ಹೇ ಸರ್ವಜಗತ್ಪತೇ! ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದರೆ, ಹೇ ಜನಾರ್ದನ, ಈ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿರು।

Verse 15

अत्रागत्य नरो यस्तु भक्त्या स्नानं समाचरेत् । स यातु वैष्णवं स्थानं प्रसादात्तव केशव

ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನರನು, ಹೇ ಕೇಶವ! ನಿನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ವೈಷ್ಣವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

Verse 16

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तदाऽमन्त्र्य युधिष्ठिरम् । प्रययौ द्वारकां कृष्णः सर्वलोकनमस्कृतः

ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು—“ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು.” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಸರ್ವಲೋಕನಮಸ್ಕೃತ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟನು.

Verse 17

तस्मिञ्छ्राद्धं नरः कृत्वा वाजिमेधफलं लभेत् । प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನರನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ದೇವದೇವನಾದ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ.

Verse 18

तदर्धं तर्पणेनैव स्नानात्पादमवाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्

ತರ್ಪಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆ ಪುಣ್ಯದ ಅರ್ಧ, ಸ್ನಾನದಿಂದ ಚತುರ್ಥಾಂಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 19

ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति । सावित्रीं चैव संपूज्य स यास्यति परमं पदम्

ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಯಾರು ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸಾವಿತ್ರೀದೇವಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 20

गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ಯಾತ್ರೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗೋದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.